Deel deze informatie met je vrienden op social media en help mee!
De toespraak van burgemeester Thijsen tijdens het stikstofprotest in Tynaarlo verspreidt zich snel op sociale media. Hij noemt het beleid “debiel” en presenteert zich als bondgenoot van de boeren. Maar is zijn optreden wel zo oprecht als het lijkt, of speelt er meer?
De burgemeester die “debiel” zei
Tijdens het protest vroegen boeren aan burgemeester Thijsen om een steunverklaring te ondertekenen. In zijn opvallende toespraak hield hij een pen omhoog en verklaarde dat deze machtiger was dan alle trekkers van Nederland bij elkaar, omdat de pen symbool staat voor beleid. Hij maakte de grap dat “beleid” dezelfde letters heeft als “debiel”.
De video van zijn speech werd veel gedeeld en positief ontvangen. Veel mensen zagen hem als een bestuurder die de taal van het volk spreekt. Maar critici stellen de vraag: wat heeft Thijsen zelf eigenlijk gedaan in de afgelopen jaren?
Ongekozen bestuurder, derde termijn
Thijsen is al aan zijn derde termijn als burgemeester van Tynaarlo, wat betekent dat hij al meer dan twaalf jaar op die positie zit. Burgemeesters worden in Nederland niet gekozen door de bevolking, maar benoemd. Hierdoor ontbreekt een democratisch mandaat van de kiezers.
Jolanda Vlaskamp van Nederlandwatisergaande.nl heeft een video-analyse gemaakt van de toespraak. Volgens haar doet Thijsen alsof ambtenaren incompetent zijn, terwijl zij juist al jaren werken aan een agenda die nu pas zichtbaar wordt voor het grote publiek.
Stikstof: een gecreëerd probleem?
Vlaskamp beweert dat stikstof slechts een excuus is, een probleem dat is gecreëerd als dekmantel voor grootschalige onteigening van landbouwgrond. Dit “landjepik” wordt volgens haar aangestuurd vanuit de Sustainable Development Goals (SDG’s) van de Verenigde Naties, onderdeel van de Agenda 2030.
De stikstofcrisis in Nederland heeft al jaren kritiek gekregen van verschillende partijen, maar het beleid blijft doorgaan. Het kabinet houdt vast aan stikstofdoelstellingen die grote gevolgen kunnen hebben voor boerengezinnen, terwijl de onderliggende uitstootcijfers en rekenmodellen omstreden blijven.
SDG’s doorgedrukt zonder mandaat
De SDG’s zijn nooit in een Nederlands verkiezingsprogramma opgenomen, maar zijn stilzwijgend verankerd in het beleid via het “beleidskompas”. Ambtenaren moeten hun beleid aan deze doelen toetsen, zonder dat de bevolking hierover heeft kunnen stemmen.
Vlaskamp haalt ook gedeputeerde Henk Emmens van de provincie Drenthe aan, die zich niet kon vinden in de SDG’s. Echter, toen zij hem uitdaagde om hier publiekelijk afstand van te nemen, deed hij dat niet.
Pappen en nathouden of echte steun?
De kritiek op Thijsen is dat hij als burgemeester van Tynaarlo al jaren hetzelfde beleid uitvoert dat hij nu bekritiseert. Zolang hij geen concrete stappen onderneemt om dit beleid tegen te houden of afstand neemt van de SDG 2030-agenda, blijven zijn woorden slechts voor de camera. Dit is precies het “pappen en nathouden” waar boeren en hun medestanders genoeg van hebben.
Wat nu?
De boerenprotesten laaien opnieuw op en de vraag blijft of de politiek, inclusief sympathiserende burgemeesters, echt de zijde van de boeren zal kiezen. Zolang bestuurders als Thijsen de hand schudden bij protesten maar ondertussen de SDG-rapporten uitvoeren, hebben de boeren weinig aan die steun. De pen die hij omhooghield, tekent immers ook de beleidsplannen die hun bedrijven bedreigen.
.