In Mijn Geschiedenisboek heb ik de hoofdstukken nog maar voorzichtig met potlood geschreven, want het verandert soms een paar keer per etmaal. Misschien is dat de bedoeling: twijfel en onzekerheid, onderdeel van een geheime operatie van een bepaalde kunstmatige entiteit, een parasitaire intelligentie die niet wil dat we onze bio-organische macht terugpakken. Integendeel, wij moeten steeds verder worden “geautomatiseerd”, getuige de nieuwe definitie van “onlevend en afwezig maken”: de vooruitgang. U leest dit goed, om verder te kunnen bestaan worden we steeds minder levend gemaakt. Zoiets als een steen in een rivier ligt te liggen met één functie: het water moet er omheen heen, zodat het levend blijft….. Dan is dat kiezeltje toch nog ergens goed voor.
Er is zeer gedetailleerd geknutseld aan de mens vanaf het begin van de quarantaine. We weten niet hoeveel honderdduizenden jaren dat geknutsel heeft geduurd. De mens kwam niet in opstand, want in een perfectie is geen onderscheid. Dat is de kwetsbaarheid van goedheid.
Toch moet er voor onze begrippen een lange periode van restauratie zijn geweest. Er moet een moment zijn geweest dat iemand, ooit, ergens heeft besloten de infectie te stoppen met alle mogelijke middelen die de bio-organische mens nog tot zijn beschikking had. Er moet een herinnering zijn geactiveerd op een of andere manier, die ertoe leidde dat langzaam maar zeker het Oude Paradijs kon worden hersteld. Er werden weer verbindingen aangelegd. Het ging steeds beter voor de mens en de aarde, steeds beroerder voor de algoritmische infectie. De quarantaine stond op het punt door ineenstorting van de matrixconstructie te worden opgeheven.
Er werd een fysiek einde aan gemaakt. De zogenaamde “Zondvloed” was niet alleen water. Het was ook elektriciteit en vuur. Ziekten, dood en verderf. Weinigen overleefden deze lange ketting van voortdurende catastrofes. Zij die overleefden trokken zich terug in de meest onherbergzame gebieden en konden zich zo die manier min of meer handhaven. Tot de nieuwe wereld werd bevolkt met een verbeterd type mens, die zich moest vermengen met de overlevenden.
In het onderstaande artikel over de 6 verdwenen zintuigen is het opvallend hoe de “problemen” die mensen in vroegere tijden hadden werden ingekapseld door de nieuwe vakgebieden psychologie en psychiatrie. Vakgebieden die werden ontwikkeld om natuurlijke menselijke eigenschappen hardhandig de kop in te drukken. Psychiaters zijn het type hersendode schakers die het spel niet beheersen, dus beginnen met het bord om te draaien en met wit te spelen. Zo maak je van een normaal functionerend mens op slag een psychiatrisch patiënt. Het klantenbestand is in de loop der jaren natuurlijk sterk uitgebreid, waar ze geen raad mee weten. Gewone mensen tot idioot verklaren was geen kunst, je hoefde ze ook niet te genezen, alleen onschadelijk maken. De geesteszieken van vandaag zijn niet te genezen en resulteert dan ook in het hoogste percentage zelfmoorden onder psychiaters. En tandartsen, overigens, omdat die waarschijnlijk wel weten welke soort giftige chemicaliën er in hun spuitjes zitten.
Wij, moderne mensen hebben geen zesde zintuig (meer). De resterende 5 zijn inmiddels ook nog eens zwaar aangetast en voor een groot deel disfunctioneel gemaakt. Het project geur en smaak speelt zich momenteel af in de heilstaat China, waar de bevolking via het menu wordt blootgesteld aan het voeren van chemisch afval, plastic en menselijk residu als hormonen en orgaanvlees. Blijven over zicht, gehoor en gevoel. Het fysieke menselijk gezichtsvermogen is al drastisch ingeperkt, getuige de toepassing van “corrigerende lenzen”. Ook zijn we allemaal fabrieksdoof, vaak “tinnitus” genoemd. Resteert het vermogen om te kunnen voelen. Dat zul je alleen kunnen elimineren of op zijn minst saboteren door de toepassing van vaccinaties, cosmetica, foute kleding, het pushen van smart, de geboorte van de 4e aap, etc. We zitten bijna in het paradijs, mensen, houd nog even vol, de toekomst lacht je tegemoet!
Want wat ik in dat artikel mis is of we ooit weer complete mensen kunnen worden, al was het alleen maar door het terugkeren van al je 11 zintuigen. Want als je dat zegt betekent het onverbiddelijk dat alles wat we kennen zal moeten worden afgebroken en gerecycled. Dat de digitale revolutie ongedaan moet worden gemaakt. Dat de industriële revolutie ongedaan moet worden gemaakt. Dat we terug moeten naar de balans van voor die wonderlijke 19e eeuw, terug naar de natuur. Dat gaat velen een stap te ver, deze onverbiddelijkheid. Genezen door te slopen. Opbouwen door af te breken.
.