Dag 5884
Voor degenen die sinds het begin deze website hebben gevolgd is het misschien wel duidelijk dat de schrijfsels in de loop van de 15 jaar nogal zijn geëvolueerd. De stukjes hebben zich ontwikkeld van de onschuldige roep om inspraak en de afschaffing van de oranje parasiet, via extreem activisme tot het distantiëren van de wereldbeleving die ons wordt voorgeschoteld. Ik zie het tegenwoordig aan, ik decodeer het als mijn Zelf het nodig vindt, onder de strikte voorwaarde dat mijn energetische zone onaangetast blijft.
Toen ik begon met schrijven dacht ik nog mee te gaan maken, dat het vestigen van een echte democratie mogelijk was door een door niemand gekozen “vorstin” geweldloos en beargumenteerd uit het script te schrijven. Een hardnekkig naïef misverstand. Voor de continuïteit van de website heb ik altijd geweld afgekeurd en in plaats daarvan uit arren moede zo nu en dan maar een schrijfpauze ingelast. Op die manier mijzelf beschermend tegen mijzelf dus.
De periode van 2010 tot 2020 heeft heel wat artikelen opgeleverd en nog veel meer lezers en reacties. Het was ook duidelijk dat met enige regelmaat aanvallen op het gezond verstand werden uitgevoerd door “reageerders”, die onvermoeibaar uren, dagen, weken bezig waren de beheerder uit de tent te lokken om ervoor te zorgen, dat de site de nek om zou worden gedraaid. Met name in de perioden dat de lezersgroep zich met honderden procenten gingen uitbreiden, alsof het geregisseerd werd.
De eerste omslag kwam met de introductie van de nep pandemie in 2020, waarin ik korte tijd bevestigd werd wat ik al vermoedde sinds 11 september 2001. Deze psychologische operatie was een paniekreactie op het besef dat het systeem stuurloos was geworden. Er worden hier barbaarse toneelstukjes opgevoerd met echte slachtoffers. Maar het zijn en blijven toneelstukjes. Oorlogen zijn dat ook: er worden contracten afgesloten, een script opgesteld en met veel bloedvergieten afgewikkeld tot de doelen zijn bereikt. Voor “volk en vaderland” worden we er aan de haren bij gesleept. Alle “nieuws” wordt dan propaganda en de acteurs worden robots. Langzaam maar zeker gaf het apparaat zich bloot, de keizer doet een striptease, iets anders kun je het niet noemen. Het lijkt wel alsof in 2019 de machinist van de machine is verdwenen en op de automatische piloot verder voortploetert tot de eindstreep. Mooie voorbeelden te over, neem het “kabinet” van vandaag, er wordt een script afgewerkt, maar er komt niets tot stand. De mensen profiteren er niet van, kunnen dat niet meer, om de situatie in hun voordeel te beslechten. Het “ding” en de “dingetjes” er omheen in Den Haag regeren niet, maar reageren. Het reageert op wat de bevolking energetisch lost: negatieve energie.
Na 15 jaar is de boel geëvolueerd naar wat het nu is. In mijn beleving is dit echter te kwalificeren als een heuse REVOLUTIE. De gewelddadigheid die een revolutie kenmerkt, is de manier waarop het systeem haar oneindig vele beschikbare (gewelds)middelen gebruikt om zichzelf te vernietigen op een destructieve manier. Ik weet het, het lijkt anders gezien het bloedige spoor wat er wordt achtergelaten, maar langzaam maar zeker stranden alle pogingen om de mensheid weer 100% in de greep te krijgen in hun eigen aangelegde moeras.
Ja, aan velen, de overgrote meerderheid, gaat die revolutie voorbij, omdat ze zich hebben laten afkoppelen van de realiteit. Maar als je een stap terug doet en beschouwt, dan zie je wat er om je heen gebeurt. Het is een titanengevecht om de ziel, de geest, het enige wat ons mens maakt en wat een apparaat nooit kan kopiëren.
De tweede omslag kwam met het besef dat werkelijk over alles is en wordt gelogen. De geschiedenis is een verzonnen script, die slecht in elkaar is geflanst. Er zijn getuigenissen blijven staan, waar geen verklaring voor is. Toen dat besef kwam, werd mijn evolutie een revolutie en hoe het tot stand gekomen, staat in een “Dagboek”, de inhoud van deze website en anderen.
De Revolutie is het 100% omdraaien van alles wat ons is en wordt aangepraat en voorgeschoteld. Die revolutie speelt zich af in je hoofd, in je eigen universum, je hersenen, de massa die maar voor een klein gedeelte is geactiveerd. Met die handicap heb ik leren leven. Dus wat doe je dan? Dan ruim je eerst de overtollige, aangeprate, nonsens en propaganda op om ruimte te maken voor de inhoud van je dagboek. Dan ligt het maar vast. Soms heb ik wel eens gedacht: “Waar doe ik dit voor?” Soms dacht ik dan: “Ik weet het, ik doe het voor de Kinderen”. Maar kinderen zijn we immers allemaal. Dus ik heb voor iedereen geschreven. Niet voor niets, achteraf, want schrijven, redeneren, beargumenteren, onderzoeken, lezen, graven, opdiepen, dat doe je ook voor jezelf, als een soort interne overlegstructuur. Een groeiproces, geen afbraakproces. Je leert iedere dag en het frappante is, dat je steeds sneller leert in plaats van langzamer. Dat komt doordat je de frequenties die op je af worden gevuurd eerst moet decoderen, dat scheelt enorm veel tijd. Je realiseert je dan hoeveel overbodige pulp er eigenlijk om je heen is verzameld.
Dagboek van de Revolutie.
Dag 5884
Source: https://herstelderepubliek.wordpress.com/2025/04/09/dagboek-van-de-revolutie/
.