## D66 Wil Controle Over Woordkeuze Journalistiek
Een vrouw wordt vermoord en een journalist legt de feiten vast. Maar nu wil D66 de regie over de woorden die hij gebruikt. Kamerlid Hanneke van der Werf dringt aan op gesprekken tussen minister Rianne Letschert van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en de media, met als doel een mediacode naar Spaans voorbeeld in te voeren. Een meerderheid van de Kamer, bestaande uit D66, VVD, PRO, SP, JA21 en BBB, staat achter deze gevaarlijke ontwikkeling.
Van der Werf’s inspiratie komt van een reis naar Spanje, waar ze vindt dat termen als “familiedrama” niet accuraat zijn. Volgens haar doen zulke woorden geen recht aan de realiteit binnen relaties. Journalisten zouden duidelijk moeten zijn over slachtoffers en daders. Het lijkt onschuldig, maar kijk naar het Spaanse voorbeeld dat ze zo bewondert. Het Spaanse persbureau EFE behandelt geweld nooit als een geïsoleerd incident, maar altijd binnen de context van genderongelijkheid en geweld tegen vrouwen.
### Een Ideologisch Kader voor Journalisten
Deze voorgestelde code legt een ideologisch kader op nog voordat een journalist ook maar één feit heeft genoteerd. En hoewel de code “vrijwillig” zou zijn, weten we dat gesprekken met ministers in Den Haag zelden vrijblijvend zijn. Letschert, verantwoordelijk voor mediabeleid, beïnvloedt de publieke omroep die afhankelijk is van haar begroting. Wie durft in zo’n situatie nee te zeggen?
Dit is niet de eerste keer dat de overheid zich bemoeit met de gedachten van burgers. Een nieuwe campagne moedigt mannen aan om in te grijpen bij seksueel ongepast gedrag, een initiatief van Letscherts ministerie. Eerst moeten mannen worden heropgevoed, nu is het de journalist aan de beurt.
### De Gevaren van de Spaanse Bril
Waarom is deze invloed zo gevaarlijk? Na de moord op de 29-jarige Hajar in Amsterdam kwam hoogleraar Marieke Liem met verontrustende cijfers: ongeveer de helft van de daders van femicide heeft een migratieachtergrond, terwijl dat percentage in de bevolking slechts een derde is. Deze cruciale informatie verdwijnt achter de brede context van genderongelijkheid. In dat Spaanse kader wordt elke man verdacht.
Liem legt ook de verbinding met racisme en discriminatie in Nederland. Het patroon is helder: de herkomst van de dader mag niet ter sprake komen, terwijl de schuld van “de man” en de maatschappij wel wordt benadrukt.
### De Taalpolitie van Den Haag
De steun van de VVD en JA21 voor deze censuur is schokkend. De VVD, die zichzelf als verdediger van vrijheid presenteert, wil dat een minister zich bemoeit met redacties. JA21, dat belooft dat het anders zal zijn, sluit zich aan bij de roep om een mediacode. Zelfs de BBB, en coalitiepartner CDA, staan niet buiten deze discussie.
Een gesprek over woordkeuze tussen een D66-Kamerlid, een D66-minister en een publieke omroep die afhankelijk is van overheidsgeld is niet de manier waarop dat moet gebeuren. D66’s bedoeling om de samenleving “bewuster” te maken van “rode vlaggen” is een schijnvertoning. De echte verantwoordelijkheid ligt bij een politie die onmiddellijk handelt als een familie alarm slaat, niet bij een woordenlijst voor journalisten.
### De Controle Over Wat We Lezen
Het is duidelijk: D66 probeert niet alleen onze gedachten te controleren, maar ook welke woorden we in de krant lezen. Dit kabinet vertelt ons hoe we moeten denken, en nu willen ze ook dictateren hoe we moeten schrijven. De volgende stap? Wat jij mag lezen.
Dit is een zorgwekkende ontwikkeling die ons aan de rand van de afgrond brengt. De waarheid wordt in de doofpot gestopt, terwijl “zij” de touwtjes in handen houden. De vraag blijft: wat willen ze ons echt niet laten zien?
.
