Hoe vordert de oorlog van de Noord Atlantische Terreur Organisatie in de nepstaat “Oekraïne” tegen de Russische agressor? Als je de kranten hier leest, kom je niet veel verder dan dat de Russische opmars is vastgelopen en het een kwestie van tijd is, dat de oorlogseconomie compleet instort. Om achter iets meer nuance te komen moeten wij ons licht ook maar eens opsteken bij de “tegenstander”.
Deze bericht ons als volgt:
Aan hen die de ramp voor de NATO in 404 (i.e. “Oekraïne” – “error”) niet willen erkennen. Hier is een kaart van de situatie in de oblast Charkov, maar ook in het sterk verdedigde gebied Slavjansk-Kramatorsk.

Er is geen militair genie voor nodig om te begrijpen wat er strategisch gebeurt en dat er langs het front meerdere ketels (of “pockets” zo je wilt) zijn gevormd. En men moet de voor de hand liggende vraag stellen: wat is er aan de hand met de oblast Charkov? Is dit niet het gebied dat zich juist niet bij Rusland wilde aansluiten? Ik denk dat we die vraag in een bredere context moeten stellen, want deze gebeurtenissen moeten we zien in het licht van Rusland dat zich voorbereidt op directe oorlog (in welke vorm dan ook) met Europa.
Hier is een hint van minister Lavrov van gisteren:
“Op een gegeven moment in onze geschiedenis, na de oprichting van de VN, de OVSE en na het verdwijnen van de Sovjet-Unie, leken de vooruitzichten op coëxistentie en zelfs samenwerking met het Westen ons zeer realistisch. Dit alles is in de vergetelheid geraakt. Er is een open oorlog tegen ons verklaard. Hiervoor wordt het regime in Kiev gebruikt als “hefboom” … Het regime van Kiev en de Oekraïense staat worden openlijk gebruikt als een geopolitieke stormram.”
Lees aandachtig wat er wordt gemarkeerd. Geen “co-existentie” betekent maar één ding—het is “wij” tegen “zij”.
Slechts één zal overleven en alle indicatoren maken ons duidelijk dat het niet Europa zal zijn.
Tot zover de Russische correspondent.
Europa onder aanvoering van Duitsland, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en Italië zijn thans de wapenwedloop begonnen om een jaar of 30 achterstand goed te maken in naar men beweert een jaartje of 4 à 5.
De wapenwedloop is allang en breed verloren, dus de oorlog die het westen denkt te gaan voeren daarmee ook.
Omdat het westen eraan gewend is geraakt, dat alles wat het zelf niet heeft, zich via kolonisatie en geweld kan toe-eigenen, met name grondstoffen. Het schiereiland Europa zit tussen twee molenstenen: Rusland en Amerika. Wat er tussen die molenstenen wordt uitgeperst kunnen de Chinezen wel gebruiken.
Er is een manier om aan een langzame hongerdood te ontkomen, een eenvoudig plan.
- Decapitatie van westerse regeringen en overkoepelende organisaties
- Het deporteren van alle Amerikanen
- Een vredesovereenkomst met Moskou tekenen
- Formatie van vrije volksrepublieken op het schiereiland.
Betekent dit onderwerping? Noem het hoe je wilt: we hebben de strijd in de Meidagen van 1940 al verloren en zijn 86 jaar onderworpen geweest aan bezettingsmachten. Bij iedere stemronde is gebleken dat we dat wel best vinden.
Dus niet zeiken.
Niet zeiken over “westerse normen en waarden”, over “vrijheid en soevereiniteit”. De wereld veracht het westen en kijkt ons met de nek aan. We hebben goed gevonden dat complete volksstammen zijn uitgeroeid en we stonden er naar te kijken, deden niets en gingen op vakantie. Je denkt toch niet dat dit zo door blijft gaan?
Als het gebrek aan vliegtuigbrandstof vandaag onderwerp van gesprek is, dat het vakantieseizoen voor de deur staat, en o, hoe moet dat nou? Dan weet je hoe gedegenereerd de westerse mens inmiddels is.
Het is nu of nooit.
Als we terug worden gezet naar 1850 is dit geen ramp, maar met de kennis van nu een zegen. Tenminste, als we dat zelf doen. Anders worden we gedurende jaren aan een stuk tergend langzaam chirurgisch terug gebombardeerd naar het tijdperk van de builenpest en hongersnood.
Source: https://herstelderepubliek.wordpress.com/2026/04/26/bericht-van-het-oostfront/
.
