Amsterdam faalt met diversiteitsdwang: discriminatie blijft discriminatie, levert slechts 1% op.

Bewijs genoeg dat discriminatie, hoe “positief” verpakt ook, altijd onrecht en tweedeling zaait.

Selecteren op huidskleur creëert nieuwe achterstelling

• a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Schamele 1% toename naar 39% niet-Europese ambtenaren.
• a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>46% van alle vertrekkende medewerkers komt juist uit deze groep (was 41%).
• a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>In hogere schalen blijft de teller steken op 22% – ver beneden de gedroomde 30%.

Het quotumbeleid ramt de deur open voor instroom onderin, maar houdt precies die groep vervolgens muurvast in tijdelijke contracten en lage loonschalen. Dáár zit het nieuwe onrecht.

Het ‘hulp’-praatje verbergt pesterijen en padvinder-racisme

Uit een intern – eerst geheim gehouden – onderzoek bleek al dat leidinggevenden volop pesten en discrimineren. In 139 officiële meldingen werd de helft gegrond verklaard, maar nauwelijks iemand kreeg een tik op de vingers. Terwijl HR vrolijk verder quota afvinkt, boren chefs de slachtoffers morrend de grond in. Zie daar hoe “positieve” discriminatie in de praktijk werkt: een moreel sausje over precies hetzelfde onrecht.

Waarom de uitstroom omhoogschiet

Mensen willen gelijke kansen, geen betutteling. Ze komen, ontdekken dat promotie nergens op drijft behalve politiek correcte façades, en vertrekken. De lokale PvdA-wethouder jakkert intussen door met een Amerikaanse “Rooney Rule” – verplicht minderheidskandidaten interviewen – alsof nóg meer ras-administratie het wondermiddel is. Het tegendeel zal gebeuren: meer wantrouwen, meer cynisme, meer uitloop.

Discriminatie uit naam van diversiteit blijft discriminatie

DDS wijst elke vorm van discriminatie af: negatief, positief, of hoe de deugburgemeester het vandaag ook hernoemt. Gelijke behandeling is het fundament van een beschaafde samenleving. Zodra de overheid etnische lijsten bijhoudt om “evenwicht” te forceren, verlaat zij dat fundament.

Het is net zo fout om een blanke sollicitant af te wijzen “omdat de afdeling nog niet divers genoeg is” als om iemand met migratieachtergrond te weren omdat “hij er niet bij past”. Beide keren draait het om afkomst, niet om kwaliteit. En beide keren verliest de burger.

Tijd om dit mislukte experiment te stoppen

Amsterdam moet doen wat álle werkgevers horen te doen:

1. a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Solliciteren op basis van cv, talent en motivatie – zonder enige verwijzing naar herkomst.
2. a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Leidinggevenden die pesten of discrimineren keihard bestraffen.
3. a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Open doorgroeipaden voor iedereen met bewezen kunde en inzet.

Geen dure “inclusiecoaches”, geen identiteits-scorecards, geen verplichte kleurquotum-gesprekken. Wie échte gelijkheid wil, verbant afkomst compleet uit de procedure.

Conclusie: diversiteitsdwang sloopt gelijke kansen – stop ermee vandaag nog

Het nieuwe gemeente-rapport is een schoolvoorbeeld van hoe discriminatie – hoe “well-intentioned” ook – altijd verkeerd uitpakt. Eén procent winst, maar een glijbaan naar buiten voor wie ingehuurd werd om cijfers op te poetsen. Stop het voorkeurbeleid, hef de kleuren-bureaucratie op en herstel het simpele principe: de beste kandidaat krijgt de baan – altijd.

Source: https://www.dagelijksestandaard.nl/binnenland/amsterdam-faalt-met-diversiteitsdwang-discriminatie-blijft-discriminatie-levert-slechts-1-op

.