Deel deze eye-opening video met je vrienden en familie op social media!
Ontdek waarom de kosten voor voedselproductie steeds hoger worden door het natuurbeleid, zoals uitgelegd door akkerbouwer Jolanda Nooijen. Zij onthult hoe ideologisch gedreven beleid bij waterschappen en overheid de prijzen voor voedselproducenten omhoog drijft, terwijl consumenten uiteindelijk de rekening betalen.
Waterschappen als ideologisch speelveld
Jolanda Nooijen bekritiseert de waterschappen, die in Nederland verantwoordelijk zijn voor waterbeheer, waterkwaliteit en bescherming tegen overstromingen. Ze wijst erop dat bestuurders van waterschappen vaak lid zijn van natuurverenigingen, waardoor publieke middelen niet worden ingezet voor essentiële taken zoals schoon drinkwater en veilige dijken, maar voor het creëren van nieuwe natuur. Dit terwijl de infrastructuur in Nederland verwaarloosd wordt.
KRW-normen worden niet gehaald — en dat los je niet op met meanders
Nederland voldoet al jaren niet aan de normen van de Kaderrichtlijn Water, die een goede ecologische en chemische waterkwaliteit voorschrijft. Nooijen betoogt dat het aanleggen van nieuwe natuur en het veranderen van waterlopen dit probleem niet oplost. Ze benadrukt dat het aanpakken van vervuilingsbronnen zoals riooloverstorten en verouderde rioolstelsels essentieel is, in plaats van het creëren van nieuwe natuur.
De kosten worden afgewenteld op boeren — en dus op jou
Als gevolg van dit beleid worden boeren geconfronteerd met hogere kosten, terwijl ze moeten voldoen aan steeds strengere regelgeving. Dit leidt tot stijgende voedselprijzen, aangezien boeren hun marges zien krimpen en sommigen zelfs failliet gaan. Uiteindelijk betaalt de consument de prijs voor dit beleid.
Nederland is geen leeg continent
Nederland is een dichtbevolkte delta met beperkte ruimte voor natuur, voedselproductie, woningbouw en industrie. Beleid dat elders werkt, is niet per definitie geschikt voor Nederland. Het kopiëren van grootschalige ambities leidt tot conflicten met andere ruimtelijke opgaven, zonder dat dit daadwerkelijk oplossingen biedt.
Infrastructuur verkrot terwijl de politiek droomt
Terwijl de focus ligt op groene doelstellingen, wordt de publieke infrastructuur verwaarloosd. Politici richten zich op abstracte doelen, terwijl bruggen, wegen en riolen in slechte staat verkeren. Dit patroon van verwaarlozing van basistaken ten gunste van groene ambities is zorgwekkend.
Voedselveiligheid is geen bijzaak
Als de Nederlandse boeren verdwijnen, verdwijnt ook de Nederlandse voedselproductie. Dit maakt Nederland afhankelijk van import voor voedselvoorziening, wat een kwetsbare positie creëert. Het is essentieel om de signalen van boeren serieus te nemen en te erkennen dat voedselveiligheid prioriteit moet hebben.
.