“In een wereld waar de waarheid wordt verduisterd door de schaduw van de farmaceutische industrie, ontwaakt een 75-jarige man uit zijn duisternis. Na een leven van halfblindheid ontdekt hij de kleuren van de wereld, niet door de wetenschap, maar door een vergeten remedie die hen die het weten, liever in de schaduw houden. Dit is geen wonder, maar een schreeuw om rechtvaardigheid in een systeem dat de gezondheid van velen op het spel zet voor de winst van enkelen.”
Een 75-jarige man die zijn hele leven vrijwel blind was aan één oog, kan nu ineens kleuren zien en vingers tellen. Wat er gebeurde zal artsen verbazen.
De 75-jarige Murray Smith vertelt een verhaal dat elk leerboek op zijn kop zou moeten zetten: na 75 jaar nauwelijks iets te hebben gezien met zijn linkeroog, kan hij inmiddels kleuren onderscheiden, vingers tellen en door zijn huis navigeren zonder ergens tegenaan te lopen. De aanleiding? Een eenvoudige behandeling van zijn sinusproblemen met DMSO — dimethylsulfoxide — een stof die al decennialang wordt genegeerd en tegengewerkt door de medische industrie.
Een leven lang half blind
Murray werd geboren in 1950. Al vroeg — zijn vader merkte het al toen hij zes maanden oud was — bleek zijn linkeroog niet te functioneren. Op zijn tiende onderging hij een operatie waarbij de ooglens werd verwijderd om staar te behandelen. Wat overbleef was een oog dat alleen licht en donker kon waarnemen, hooguit wat beweging bij een sterk contrast. De rest was zwart. Specialisten zagen door de jaren heen geen oplossing. Bij een bezoek tien jaar geleden, toen hij voor zijn rechteroog een lensvervangende operatie onderging, was het oordeel van de specialist over het linkeroog laconiek maar definitief: er valt niets aan te doen.
Van sinusproblemen naar een doorbraak
Het toeval — of misschien is het helemaal geen toeval — wilde dat Murray via de artikelen van Dr. Joseph Mercola en de anonieme onderzoeksblogger “A Midwestern Doctor” in aanraking kwam met DMSO. Hij besloot de stof te proberen om zijn hardnekkige loopneus aan te pakken. Een oplossing van tien procent DMSO in een neusspoelflesje bleek effectief: de sinusproblemen namen snel af. Maar na zo’n twee maanden dagelijks gebruik gebeurde er iets wat hij niet had verwacht. Hij zag kleur met zijn linkeroog. Voor het eerst in zijn leven.
Verbazingwekkend herstel zonder medische begeleiding
Sindsdien smeert Murray dagelijks een kleine hoeveelheid DMSO op zijn ooglid — boven en onder — met zijn vinger. Hij kan inmiddels vingers tellen op een afstand, iets wat nooit eerder mogelijk was. Hij kan met alleen zijn linkeroog door zijn huis lopen zonder ergens tegenaan te botsen. Bij goed licht ziet hij detail en kleur. Dit is geen placebo-effect en geen geval van wishful thinking — het is een tastbare verbetering van een oog dat 75 jaar grotendeels blind was.
De reden dat DMSO zulke effecten kan hebben op het oog is gedocumenteerd, maar bewust begraven. De stof heeft een unieke eigenschap: hij concentreert zich bij voorkeur in oogweefsel, herstelt de doorbloeding, vermindert ontstekingen razendsnel, vouwt beschadigde eiwitten terug in hun oorspronkelijke vorm en stimuleert herstel van weefsel dat lang inactief was. Staar, maculadegeneratie, floaters in het gezichtsveld — talloze aandoeningen die de reguliere oogheelkunde “ongeneeslijk” noemt, zijn in gedocumenteerde gevallen verdwenen na DMSO-gebruik.
De medische wereld kijkt de andere kant op
Murray heeft zijn oogarts inmiddels meerdere keren verteld dat zijn gezichtsvermogen verbetert. De reactie? Geen enkele vraag over hoe of waardoor. De specialist meet de oogdruk, kijkt met een lampje naar binnen en gaat verder. DMSO wordt consequent afgedaan als “niet bewezen” — een uitspraak die Murray zelf wijt aan onwetendheid, zeker gezien de bergen beschikbare documentatie over de werkzaamheid van de stof.
En dat is geen toeval. DMSO kan niet gepatenteerd worden. Het is een goedkope, industrieel beschikbare stof. Er valt geen geld aan te verdienen door farmaceutische bedrijven. Dat verklaart waarom onderzoek uit de jaren zestig en zeventig — dat veelbelovende resultaten liet zien bij oogaandoeningen — systematisch werd genegeerd en vergeten. Stanley Jacob, de arts die decennialang onderzoek deed naar DMSO, werd actief tegengewerkt door de Amerikaanse medicijnwaakhond FDA en de farmaceutische industrie. Zijn werk werd weggezet als kwakzalverij. Ondertussen blijven miljoenen mensen blind of slechtziend, terwijl er mogelijk een eenvoudige oplossing bestaat voor een paar euro per liter.
Wat DMSO verder doet
Murray gebruikt DMSO ook voor andere kwalen. Toen zijn vinger tussen de deur kwam te zitten — nagel zwart, hevige zwelling — smeerde hij meerdere keren per dag DMSO op zijn vinger. De nagel viel niet uit. Iets wat bij eerdere soortgelijke verwondingen wél altijd was gebeurd. De zwelling trok weg. De pijn verminderde snel. Hij neemt de stof mee op reis. Zeventig procent is zijn standaardconcentratie voor de huid — licht prikkelend, maar na dertig seconden voorbij.
Wat dit zegt over ons gezondheidssysteem
Het verhaal van Murray is geen uitzondering. “A Midwestern Doctor” heeft meerdere vergelijkbare gevallen gedocumenteerd: mensen die gezichtsvermogen terugkregen na DMSO-gebruik, aandoeningen die jarenlang “ongeneeslijk” heetten en die binnen weken verdwenen. De vraag die je jezelf moet stellen is niet of DMSO werkt — de bewijzen stapelen zich op. De vraag is waarom dit middel vijftig jaar lang stelselmatig is onderdrukt, terwijl patiënten door werden gestuurd naar dure behandelingen die weinig oplossen. Het antwoord is pijnlijk simpel: geld. En jij betaalt daarvoor — met je gezondheid.