De ‘verhouding tussen berichtgeving en sterfgevallen’ is een concept dat door Hans Rosling werd geïntroduceerd tijdens de beginfase van de ‘pandemie’ van de Mexicaanse griep in 2009.
De verhouding benadrukt de onevenredige media-aandacht voor bepaalde ziekten, zoals de Mexicaanse griep, terwijl andere nauwelijks worden genoemd, zoals tuberculose (‘TB’), schrijft Rhoda Wilson.
Rosling berekende bijvoorbeeld dat er in de eerste 13 dagen van de ‘pandemie’ van de Mexicaanse griep in 2009 8.176 nieuwsberichten waren voor elk sterfgeval door de Mexicaanse griep, vergeleken met 0,1 nieuwsberichten voor elk sterfgeval door TB.
Als we naar vandaag kijken, is er wat betreft de verhouding tussen nieuws en sterfgevallen niets veranderd.
De nieuws-sterfgevallen verhouding slaat weer toe
Door Carl Heneghan en Tom Jefferson, zoals gepubliceerd door het Brownstone Institute op 20 mei 2026 (oorspronkelijk gepubliceerd op 6 mei 2026)
Er is een eigenaardige rekenwijze die de moderne gezondheidsverslaggeving beheerst, een die weinig te maken heeft met het werkelijke risico. Hans Rosling vatte dit treffend samen tijdens de varkensgriepepisode van 2009, toen hij een “verhouding nieuws-sterfgevallen” van 8.176-tegen-1 berekende. Met andere woorden, voor elk sterfgeval dat aan de varkensgriep werd toegeschreven, waren er meer dan achtduizend nieuwsberichten. Tuberculose kreeg daarentegen in dezelfde periode minder dan 0,1 nieuwsberichten per sterfgeval.
[embedded content]Gapminder Foundation: Swine flu alert! News/Death ratio: 8176, 8 mei 2006 (2 min.)
Als dat absurd klinkt, is het dat ook, en toch is er maar weinig veranderd.
Neem de huidige hantavirus-paniek. Een cruiseschip, de MV Hondius, ligt voor de kust van Kaapverdië. Er zijn in totaal 7 gevallen (2 bevestigd, 5 vermoed) en 3 sterfgevallen, waaronder een Nederlands echtpaar en een Duitse staatsburger. Passagiers zijn opgesloten in hun hutten terwijl er evacuatie- en desinfectie-inspanningen worden georganiseerd. Het is onmiskenbaar een dramatisch verhaal: een drijvende petrischaal, een vleugje quarantaine en een hint van het exotische.
Alleen al in de afgelopen week waren er minstens 10 tot 15 unieke nieuwsberichten, die honderden artikelen opleverden. Voor een ziekte die in normale tijden moeite heeft om zelfs maar één keer per week genoemd te worden, betekent dit een golf die grenst aan het hysterische.
En toch is het de moeite waard om even een stap terug te doen en ons af te vragen: waar kijken we eigenlijk naar?
Hantavirus is een zeldzame ziekte. In de Verenigde Staten, waar dergelijke gevallen nauwgezet worden bijgehouden, zijn er sinds 1993 890 door laboratoria bevestigde gevallen geweest. In het Verenigd Koninkrijk is de situatie nog onduidelijker: van 2012 tot begin 2025 zijn er slechts 11 binnenlands opgelopen symptomatische gevallen geregistreerd. Verrassend genoeg hielden negen van deze gevallen geen verband met cruiseschepen of exotische reizen, maar met een meer alledaagse bron: blootstelling aan “huisdierratten” of knaagdieren die als reptielenvoer worden gekweekt.
Dit is geen ziekteverwekker die op het punt staat zich door de Home Counties te verspreiden. De zeldzaamheid is echter niet het probleem; de zichtbaarheid is dat wel.
Ziekten die de armsten treffen, stilletjes en hardnekkig, krijgen zelden aandacht. Tuberculose doodde in 2024 wereldwijd 1,23 miljoen mensen. Meer dan een miljoen sterfgevallen per jaar, grotendeels geconcentreerd in minder welvarende delen van de wereld. Het is een van de dodelijkste infectieziekten die de geneeskunde kent, en toch komt het nauwelijks voor in de westerse nieuwscyclus.
Waarom? Omdat tbc bekend is, verloopt langzaam; het mist verhalende flair en het houdt geen welgestelde passagiers gevangen in hun hutten terwijl helikopters boven hen cirkelen.
Als je berichtgeving wilt, heb je iets heel anders nodig. Je hebt nieuwigheid, onzekerheid en bovenal nabijheid tot welvaart nodig. Een uitbraak op een cruiseschip voldoet aan alle criteria: een ziekte met een balkonsuite.
Dit is de ongemakkelijke waarheid achter Roslings verhouding: de media brengen geen risicoverslag, maar drama. En drama vereist een context waarin het publiek zich kan inleven.
Een door knaagdieren overgedragen virus in een afgelegen landelijke omgeving haalt nauwelijks de krant. Zet datzelfde virus aan boord van een cruiseschip met wachtrijen bij het buffet, balkonhutten en een passagierslijst die ongemakkelijk veel lijkt op het lezerspubliek, en plotseling wordt het voorpaginanieuws.
Het resultaat is een ingrijpende vertekening van de publieke perceptie. We worden uitgenodigd om ons zorgen te maken over het onwaarschijnlijke, terwijl we het onvermijdelijke en de realiteit negeren. Een handvol gevallen van hantavirus levert tientallen krantenkoppen op; een miljoen sterfgevallen door tuberculose gaan vrijwel onopgemerkt voorbij.
Als we Roslings lens op het huidige moment zouden toepassen, zou de onevenwichtigheid duidelijk zijn. Drie sterfgevallen in verband met een vermoedelijke hantavirus-cluster hebben in een paar dagen tijd honderden berichten opgeleverd. Ondertussen eist tuberculose onverbiddelijk zijn tol, met nauwelijks een fractie van die aandacht. De moderne “verhouding tussen nieuws en sterfgevallen” is misschien niet precies 8.176 tegen 1, maar het onderliggende patroon blijft intact.
De les hier gaat niet echt over het hantavirus; het gaat er veeleer om hoe we collectief bepalen wat belangrijk is.
Ziekten die met armoede samenhangen – ziekten die endemisch, voorspelbaar en verwoestend zijn – slagen er vaak niet in de aandacht van de media te trekken omdat ze niet op de juiste manier angst inboezemen bij het juiste publiek. Niemand is geïnteresseerd in de duizenden cholera-doden die te ver weg zijn, te alledaags en de dramatische impact missen die de aandacht trekt. Wat de aandacht trekt, zijn ziekten die ons gevoel van veiligheid doorbreken, het soort dat langs de gangboord kan glippen en zich thuis voelt op een cruiseschip.
Dit bericht is geschreven door twee oude knarren die leven in een wereld waar risico’s verkeerd worden ingeschat, prioriteiten scheef zijn en de wiskunde van de aandacht weinig gelijkenis vertoont met de wiskunde van de dood.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Hantavirus: De angstmachine draait weer op volle toeren; deze keer moet je er doorheen kijken, zegt dr. Sherri Tenpenny
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Lees meer over:
Source: https://www.frontnieuws.com/hantavirus-de-hype-in-de-media-weerspiegelt-niet-de-werkelijkheid/
.