
De overvaltechniek van de elite
In Loosdrecht spant het echter de kroon. Daar besloot de gemeente het eigen stadhuis razendsnel om te bouwen voor 110 mannelijke asielzoekers. Slechts een handjevol bewoners kreeg een briefje in de bus, de rest moest dit dramatische nieuws maar uit de krant vernemen.
En dat tijdens de meivakantie! De van oorsprong Russische inwoonster Viktoriya verwoordt de verbijstering perfect: “Rusland is geen democratie, maar dit slaat toch alles? Over alle thema’s wordt ellenlang vergaderd in Nederland… en dit kan blijkbaar zomaar worden besloten.”
Ze maakt zich grote zorgen over de veiligheid in haar wijk: “Dit is een druk fietspad richting de sportverenigingen. Mijn zoon moet hier meerdere avonden per week langs. Ik kan hem niet elke keer escorteren.”
Laat de waarheid niet verzwijgen: blijf op de hoogte van de asielwaanzin en het verraad van de lokale overheden! (Let op: het artikel gaat hieronder direct verder!)
Krokodillentranen van de burgemeesters
Terwijl de ME in Loosdrecht met honden en wapenstokken op de woedende bevolking moest inhakken om een protest neer te slaan, wassen de verantwoordelijke bestuurders hun handen in onschuld. Waarnemend burgemeester Mark Verheijen (VVD) van Loosdrecht durft met droge ogen te beweren:
“Wij gaan als gemeente niet over de instroom. Wel kunnen we bijdragen aan een menselijke opvang”.
Het is de kenmerkende lafheid van een VVD’er: wel meewerken aan de vernietiging van de leefbaarheid in uw dorp, maar weigeren de eigen partij in Den Haag ter verantwoording te roepen voor de open grenzen.
Burgemeester Ton Heerts van Apeldoorn wil zelfs de tijdelijke plekken definitief maken, en gebruikt de crisis als excuus voor permanente AZC’s. “Steeds nieuwe tijdelijke oplossingen voor opvang van vluchtelingen en Oekraïense ontheemden werken niet,” zegt Heerts. “Daarom willen we een duurzame aanpak én duidelijke afspraken met COA en het Rijk: geen opvang in hotels, maar structurele oplossingen.”
Burger terecht totaal wantrouwig
Door deze stuitende overvaltechniek en de leugens vanuit de overheid, is het wantrouwen van de burger compleet. De Loosdrechtse inwoner Jan stelt exact de juiste vragen. “Hoe kan ik de gemeente nog vertrouwen?” vraagt hij zich af.
Hij doorziet het spelletje moeiteloos:
“Er wordt nu van alles beloofd: zogenaamd zou deze noodopvang er tot november zitten. Maar aan het einde van het jaar is dit de gemeente Hilversum en kunnen ze natuurlijk zomaar zeggen: best handig om die asielzoekers lekker te laten zitten. En we kunnen er niks tegen doen.”
.

