Komende week staat Nederland aan de vooravond van een historische beslissing. De twee veelbesproken asielwetten, de pronkstukken uit de koker van voormalig PVV-minister Marjolein Faber, moeten door de Eerste Kamer geloodst worden. Het kabinet-Jetten belooft braaf om dit ‘strengste asielbeleid ooit’ onverkort uit te voeren, maar dan moeten we wel afwachten wat de grillige, versplinterde Haagse senaat gaat doen. De zogenaamde chambre de réflexion is inmiddels veranderd in een politiek rariteitenkabinet vol afsplitsers en twijfelaars, waar zelfs een ziekmelding het asielbeleid van Nederland kan bepalen.
Een ratjetoe van ego’s en eenpitters
Het is werkelijk hemeltergend dat het lot van onze grenzen afhangt van de waan van de dag in deze elitaire club. De Eerste Kamer telt inmiddels twintig (!) afzonderlijke fracties, waaronder vijf onvoorspelbare, afgesplitste eenmansfracties. De coalitie komt voor deze cruciale asielwetten niet verder dan 31 van de 75 zetels.
Dat betekent dat asielminister Bart van den Brink met de pet in de hand langs allerlei onbeduidende afsplitsers en het altijd onbetrouwbare CDA moet leuren om aan de broodnodige 38 zetels te komen. Eén ingewijde slaat de spijker op zijn kop: “Je kunt je hand niet in het vuur steken voor al die afsplitsers en éénpitters.”
LAAT DE WAARHEID NIET VERZWIJGEN: Blijf op de hoogte van de politieke strijd rond ons asielbeleid! (LET OP: HET ARTIKEL GAAT HIERONDER DIRECT VERDER!)
De gevestigde media en politiek verzwijgen dit het liefst, maar de feiten spreken voor zich. Blijf als eerste op de hoogte van de keiharde realiteit. Schrijf u direct in via deze link en ontvang de scherpste analyses direct in de inbox!
De Keti-Koti-blunder en de ‘soep-novelle’
Het traject hiernaartoe was al een pijnlijk circus. De Raad van State probeerde de wetten vooraf al af te schieten, maar Faber weigerde gelukkig te buigen. In de Tweede Kamer kregen we vervolgens te maken met de lachwekkende ‘Keti-Koti-blunder’, waarbij linkse Kamerleden liever feestvierden dan hun werk te doen, waardoor een streng amendement over illegaliteit per ongeluk een meerderheid kreeg.
Daarna brak er blinde paniek uit onder de christelijke partijen. Zij weigerden de wet zolang het “kopje soep” aan een illegaal, bijvoorbeeld vanuit een kerk, ook strafbaar zou zijn. Om het CDA en NSC tevreden te houden, werd er snel een ‘soep-novelle’ in elkaar geflanst die de angel eruit haalde: illegaliteit is strafbaar, het geven van hulp niet.
Het dubbelspel van het CDA
Maar het echte gevaar schuilt in de verdeeldheid van de CDA-fractie in de Eerste Kamer. Zonder hun zes zetels kunnen we het hele pakket – waaronder het afschaffen van verblijfsvergunningen voor onbepaalde tijd en strenge regels voor gezinshereniging – wel vergeten.
En hoewel asielhardliner Madeleine van Toorenburg in hun gelederen zit, hebben ze ook types als Theo Bovens, die tot voor kort stichting Kansfonds bestuurde; een organisatie die luidruchtig ageert áctief tegen dit beleid.
Marjolein Faber volgt de strijd inmiddels noodgedwongen vanaf de zijlijn, maar blijft onverminderd scherp:
“Het zijn mijn wetten en die zijn goed, want de Tweede Kamer heeft ze ook aangenomen. Ik zou niet weten waarom het CDA dwars zou liggen. Deze wetten zijn in het belang van Nederland.”
Laten we hopen dat de senaat voor één keer daadwerkelijk in het belang van de soevereine burger handelt en deze noodzakelijke asielwaanzin-stop erdoorheen drukt.
SLUIT U AAN BIJ HET VERZET! Hamer onophoudelijk op de waarheid en verzet u tegen de machtsblokken in Hilversum en Den Haag. Steun de onafhankelijke pers die weigert mee te buigen! Mis helemaal niets en abonneer u direct via deze link. Elke dag de keiharde waarheid, gratis in de mail!
.
