Rob Jetten is premier geworden, maar hij is geen legitieme leider. Niet omdat hij de titel niet heeft, maar omdat hij het leiderschap niet bezit. Hij straalt nul gezag uit, heeft geen natuurlijke autoriteit en komt inhoudelijk te licht over voor een functie die juist zwaarte vraagt.
Een premier moet dossiers beheersen, verbanden zien en keuzes kunnen verdedigen onder druk. Bij Jetten zie je het omgekeerde: veel verpakking, weinig inhoud. Hij spreekt graag in slogans en veilige oneliners, maar zodra het concreet wordt, verdwijnt de diepgang. Dat is geen leiderschap. Dat is marketing.0.0 gezag, 0.0 autoriteit.
Gezag is niet iets wat je krijgt bij je beëdiging. Gezag dwing je af met competentie, rust en overtuigingskracht. Jetten dwingt niets af. Hij roept geen vertrouwen op, hij legt geen gewicht in de schaal, en hij straalt geen controle uit. Je ziet geen staatsman. Je ziet een woordvoerder die per ongeluk is doorgeschoven naar de hoogste stoel.
Leiderschap vraagt om geloofwaardigheid. Dat betekent consistentie, ruggengraat en het vermogen om impopulaire waarheden te zeggen. Jetten mist dat. Zijn profiel is gebouwd op imago en media, niet op gezag en prestaties. Daardoor voelt zijn premierschap niet als het resultaat van kwaliteit, maar als het resultaat van een systeem dat geen betere opties meer produceert.
Dan hebben we ook nog een minderheidskabinet. Dat is politiek de zwaarste vorm van besturen: je moet voortdurend meerderheden smeden, crises dempen en elke dag gezag uitstralen. Een minderheidskabinet kan alleen werken met uitzonderlijk sterke leiding. Jetten kan dat niet dragen. Dat is geen mening, dat is zichtbaar aan de fragiliteit van zo’n constructie onder iemand zonder politieke zwaarte.
Dat Jetten premier is geworden is geen incident, het is een symptoom. Een symptoom van een failliet politiek Nederland, waar inhoud en diepgang geen norm meer zijn en waar de selectie van leiders verworden is tot een mediaproces. Dit is wat er gebeurt als politiek een podium wordt in plaats van een verantwoordelijkheid.
En eerlijk, het zegt ook iets over het volk. Niet omdat mensen dom zijn, maar omdat het vertrouwen is opgegeven. Het is dat cynische “laat ook maar” dat je overal hoort. Alsof het toch niet meer uitmaakt wie er zit, omdat het systeem zichzelf blijft herhalen. Jetten als premier past perfect in dat sentiment: niet de beste leider, maar de logische uitkomst van een land dat de lat steeds lager legt.
Rob Jetten heeft een titel. Maar geen autoriteit, geen gezag en onvoldoende inhoud om het land te leiden. Zijn premierschap is geen triomf, maar een alarmsignaal.
Source: https://www.dagelijksestandaard.nl/opinie/arash-mashadi-rob-jetten-is-geen-legitieme-leider
.
