• di. jan 27th, 2026

Sinds ik in september mijn boek heb uitgebracht, ervaar ik vreemde dingen. Aanvankelijk had ik dat niet direct door, tot ik merkte dat ik bijna elke nacht ideeën ontving die ik de volgende ochtend begon te noteren. Intussen werkte ik aan mijn volgende boek, bedoeld als vervolg. De eerste weken vlotte het niet. Ik wist niet goed welke richting ik op wilde. Ik modderde wat aan, schreef, gooide weg, herschreef. Uiteindelijk werd het me duidelijk: ik zat vast.

Ondanks dat het schrijven niet vooruitging, merkte ik dat ik de wereld om me heen steeds meer begon te relativeren. De actualiteit interesseerde me nauwelijks meer. Ik zag het als een voortdurende herhaling van zetten in het schaakspel van de macht, met telkens dezelfde trucs richting de bevolking. Ook films en series op Netflix zeiden me steeds minder; ook daar leek alles op herhaling te staan.

Was ik neerslachtig of misschien zelfs depressief? Nee, helemaal niet. Tijdens mijn dagelijkse wandelingen zag ik juist meer. Kleuren, bomen, dieren die ik eerder niet opmerkte. Het was alsof mijn wereld zich aan het uitbreiden was. Daarbij kwamen steeds meer dromen—heldere, positieve ervaringen waar ik met plezier naar uitkeek.

In die periode begon ik ongewoon intensief video’s van Bashar en Anka te kijken. Dag in, dag uit. Ze spraken me vooral aan door de psychologische invalshoek. De video’s gaan over channeler Anka die informatie doorgeeft van een buitenaards bewustzijn, Bashar. Hij bereidt de mensheid voor op ‘contact’ en benadrukt dat alleen wie er klaar voor is, dat contact kan maken.

Op een dag ging bij mij het licht aan. Het voelde niet als een schakelaar die over ging, maar als een opening. Ik vond een ingang waardoor ik weer verder kon schrijven. Twee weken later begon me iets op te vallen: de informatie die ik ’s nachts opdeed, paste precies bij mijn verhaal over bewustzijn. Het boek leek zich letterlijk onder mijn vingers te ontvouwen.

Vanaf dat moment raakte ik nog meer gefascineerd door bewustzijn en onzichtbare werelden. Elke dag voelde alsof er een enorme landkaart voor me lag die steeds meer kleur en vorm kreeg. De kaart die eerst leeg was, vulde zich met gebieden, lijnen, gebergten. Wonderlijk genoeg voelde alles wat ik opschreef herkenbaar, maar ik had het nooit eerder zo beschreven. Dat gaf aan de ene kant een gevoel van vreugde, maar ook een zekere onrust.

Die onrust kwam doordat ik toch de regie wilde houden over mijn boek. Maar de nachtelijke inzichten bleven komen en vulden de structuur van het boek op een magnifieke manier aan. Alles viel als een puzzel in elkaar — terwijl ik niet eens wist dát ik een puzzel aan het leggen was. Ik heb me eraan overgegeven en ingezien dat de bron van deze boodschappen echt mijn eigen ziel is. Dat is niet gebaseerd op weten, maar op herkenning als ik de tekst voor mijn ogen zie ontstaan.

En het hield niet op. Inmiddels heb ik de contouren van vier nieuwe boeken, naast het boek waaraan ik nu werk. Het voelt alsof ik niet een serie schrijf, maar door een serie word geschreven. Elk van die titels past op een bijna ongelooflijke manier in het geheel. De serie die inmiddels in mijn hoofd leeft, heet *Reis naar Helderheid*. Grappig genoeg maak ik die reis zelf ook, vooral ’s nachts, zo lijkt het, en zonder enige inspanning.

Nu begrijp ik ook waarom ik de afgelopen tien jaar zo bezig was met het ontrafelen van de wereld om me heen. Blijkbaar had ik dat nodig als fundament voor de informatie waar ik nu middenin zit. Samen met ruim twintig jaar oefenen in stilte en rust in mijn hoofd. Twee enorme barrières heb ik achter me gelaten om aan deze periode te kunnen beginnen. En ik geniet er met volle teugen van.

Achteraf besef ik dat niets van wat er gebeurde ‘van buiten’ kwam. Het was geen toevallige inspiratie en evenmin een mystieke ingreep. Het voelde meer alsof mijn bewustzijn zich opende naar een bredere laag van mezelf — een perspectief dat al lang klaar lag. Niet iets dat ik ontving, maar iets dat eindelijk zichtbaar werd.

Ik hou je op de hoogte.

PS. Inmiddels heb ik ook de structuur ontdekt voor een vervolgserie op Reis naar Helderheid. Die heet Reis naar Contact.

Rob Vellekoop,  061225

Post Views: 40


Source: https://www.dlmplus.nl/2025/12/06/boodschappen-van-mijn-eigen-ziel/

.


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *