Presentator: Ik wil graag beginnen met een zeer belangrijk onderwerp, waarvan het belang voor iedereen duidelijk is. Gisteren kondigde Vladimir Vladimirovich aan dat de tests met de Burevestnik, een nieuwe raket die maandenlang rond de planeet kan cirkelen en het Westen en andere landen in spanning houdt, succesvol zijn verlopen. Westerse media zoals de New York Times noemen het een “vliegende Tsjernobyl” en zeggen dat het de situatie destabiliseert en wapenbeheersing bemoeilijkt. De reactie van het Westen was zeer levendig. Ik ben benieuwd: hoe zal deze raket de machtsverhoudingen beïnvloeden? Welke voordelen biedt hij ons in de huidige fase?
Alexander Dugin: Ik geef meteen toe dat ik geen expert ben op het gebied van bewapening en ik wil niet overkomen als een dilettant op dat gebied. Ik ben socioloog; ik bestudeer geopolitiek en politieke psychologie, dus ik zal het onderwerp vanuit die invalshoeken analyseren, misschien met een filosofische inslag.
Het lijkt mij dat Trump onder invloed van neoconservatieven een verkeerd beeld heeft gekregen van de positie van Rusland in het Oekraïense conflict – van onze capaciteiten, belangen, waarden, van wat we bereid zijn te doen en wat niet. Met een Trump die ervan overtuigd is dat het voldoende is om druk uit te oefenen, te dreigen of zijn stem te verheffen om het conflict in Oekraïne te beëindigen, zullen we geen gemeenschappelijke basis vinden. Hij moet van die overtuiging worden weerhouden; zijn denken moet worden geherformatteerd. Met woorden alleen is dat moeilijk. Er waren onderhandelingen in Anchorage, gesprekken tussen onze president en Trump. Hij is een impulsieve man, die in het moment leeft, opvliegend en agressief is, maar die kracht en daadkracht respecteert. We begrepen dat we verschillende benaderingen hebben geprobeerd om met hem te communiceren, maar hij accepteert geen “zachte” aanpak. Hij interpreteert alle vriendelijkheid als zwakte.
Als we zeggen: “We staan open voor dialoog”, denkt hij dat we niet sterk genoeg zijn om de oorlog voort te zetten. Als we een compromis voorstellen, antwoordt hij: “Alleen op onze voorwaarden – een staakt-het-vuren, en daarna zoeken we het wel uit.” Rusland – een grote nucleaire, militaire en economische macht – behandelen als een ondergeschikte, als een protectoraat zoals Europa, Oekraïne of Israël, is fundamenteel de verkeerde aanpak. Dat hebben we ingezien. Beleefdheid, verklaringen en redelijke formules werken niet bij hem. Hij beschouwt beleefdheid als zwakte, redelijkheid als lafheid en bereidheid tot compromissen als capitulatie. Dat is absoluut onjuist en is nooit het geval geweest. We moeten kracht tonen. President Vladimir Vladimirovich sprak hierover en noemde oshelomlenie (“schok”, ‘verbijstering’) – het Westen moet geschokt zijn door onze acties. De test van de Burevestnik, de “vliegende Tsjernobyl”, is een stap in die richting. Maar dit is onvoldoende; we moeten verder gaan.
Het Westen moet bang worden gemaakt, omdat rationele argumenten zijn uitgeput. Alleen iets echt angstaanjagends zal hen dwingen om met Rusland als gelijken te spreken.
Presentator: Is het feit dat de Burevestnik lang in de lucht kan blijven en praktisch onmogelijk te volgen of neer te schieten is, niet al angstaanjagend genoeg?
Alexander Dugin: Het punt is dat het Westen onze verklaringen met scepsis begroet. Ik heb de westerse pers bestudeerd: velen noemen de Burevestnik een bluf, een fictief wapen, ze twijfelen aan de eigenschappen ervan en zijn ervan overtuigd dat ze maatregelen tegen het wapen zullen vinden. Dat zal altijd zo blijven: onze demonstraties van kracht worden beantwoord met wantrouwen en beschuldigingen van misleiding. Dmitry Seims benadrukt terecht dat een echte demonstratie van kracht nodig is om verder te gaan dan bluf.
Het Westen bluft vaardiger: hun bescheiden capaciteiten worden opgeblazen tot “grote doorbraken”. Trump werkt met hyperbolen: “Fantastisch! Geweldig! Absoluut!” Zijn retoriek van macht en zelfvertrouwen betovert zoals een cobra een konijn betovert. Onze diplomatie was 35 jaar lang anders opgebouwd: “Laten we conflicten vermijden, compromissen zoeken, rekening houden met belangen.” Als reactie daarop: “Fantastisch, we zullen jullie verpletteren!” Gerichte aanvallen die het nucleaire programma van Iran niet hebben geraakt, worden als een triomf gepresenteerd. De media pikken het op en Trump zelf gelooft dat Iran “op de knieën is gegaan”. Dit zijn self-fulfilling prophecies: ze kondigen een “verwoestende aanval” aan, laten een verzonnen resultaat zien – en het werkt in de virtuele realiteit. Onze onthullingen en argumenten maken geen indruk. De mislukkingen van Trump worden uitgeroepen tot overwinningen, die door de media worden herhaald.
We hebben een aanval nodig op een gevoelig punt dat niet kan worden genegeerd. Wat dat is, weet ik niet. De president spreekt over oshelomlenie: het Westen moet worden geschokt. We hebben de Burevestnik gelanceerd, maar er is geen reactie. Zelfs als ze bang zijn, doen ze alsof Rusland bluft, de economie zwak is, sancties effectief zijn en activa in beslag kunnen worden genomen. We staan voor een hel. Trump lijkt beter, maar zet in de praktijk de oorlog van Biden voort. Hij bleef zeggen: “Dit is niet mijn oorlog”, maar handelt alsof het wel de zijne is. Binnenkort zal hij zeggen: “Dit is mijn oorlog, en ik zal hem in één dag winnen.” We moeten onze retoriek aanzienlijk aanscherpen. Zij houden zich niet aan formaliteiten, terwijl wij nog steeds beleefd de klappen incasseren. Kirill Dmitriev probeert, in de geest van Gorbatsjov, de betrekkingen met de VS te normaliseren, maar zij zien dit als een witte vlag, als capitulatie.
Presentator: Later zullen we het hebben over het bezoek van Kirill Dmitriev, het hoofd van het Russische Direct Investment Fund, en over de normalisatie of het uitblijven daarvan in de betrekkingen tussen Rusland en de VS. Ik wil terugkomen op uw uitspraak over oshelomlenie. Eerder zei u dat dit het begin zou kunnen zijn van een “Operatie Oshelomlenie” in Oekraïne, in verband met aanvallen op de infrastructuur. Wat is deze “Operatie Oshelomlenie”? Bedoelt u een machtsvertoon op het slagveld met onze raketten?
Alexander Dugin: Nogmaals, ik ben geen wapenexpert, maar ik bestudeer het collectieve bewustzijn. Soms heeft een kleine, nauwkeurig gerichte drone een groter effect dan de vernietiging van alle Oekraïense infrastructuur als die laatste onopgemerkt blijft.
We leven in een wereld van symbolen en beelden, waar geen direct verband bestaat tussen onze macht en de perceptie daarvan. Ik zeg niet wat er moet worden aangevallen – daar moeten modellen voor worden berekend. Neem bijvoorbeeld Zelensky – dat is één realiteit; zonder hem is het een heel andere. Ze zijn ervan overtuigd dat we hem niet kunnen pakken. Hun doel is niet om Oekraïne te redden, maar om via anderen oorlog tegen ons te voeren. Zolang Zelensky bestaat, zelfs alleen, is hij geïntegreerd in hun propaganda en is alles “fantastisch, geweldig”. Vernietig de infrastructuur – zij zullen het verbergen. Het leger ziet echte kaarten en satellietbeelden, maar het publiek dat beslist over sancties of aanvallen krijgt gemanipuleerde beelden te zien. Manipulatie van de werkelijkheid is niets nieuws; het is de postmoderne aanpak van het Westen van de afgelopen 30 jaar. Een militaire operatie zonder steun van de media, zonder indrukwekkende beelden, zelfs niet door AI gecreëerde, wordt niet als succesvol beschouwd. Een combinatie van militaire actie, politiek, verklaringen, beeldmateriaal en demonstraties is nodig om de kijker te overtuigen. Als het niet wordt getoond, is het alsof het niet is gebeurd.
We waren niet voorbereid op dat soort oorlog – het is een nieuwe uitdaging voor ons. We meten succes af aan het aantal doden, het bevrijde gebied, we sparen vijanden, bereiden een “gebaar van goede wil” voor voor 20.000 moordenaars in een ketel. Wat nodig is, is een actie van oshelomlenie die de tegenstanders raakt, niet onszelf. Dit vereist niet alleen militaire strategie, maar ook mediabeheersing. Om het Westen te verbijsteren, vooral in de context van de escalatie door Trump, moet je ze laten uitroepen: “Angstaanjagend fantastisch, de Russen hebben alle grenzen overschreden!” – terwijl ze blijven volhouden dat we zwak zijn, geen vooruitgang boeken, terugdeinzen voor beslissende stappen en compromissen sluiten.
Maar er zijn acties die retoriek niet kan verdraaien. Die moeten worden uitgevoerd. Er bestaan methoden.
Presentator: U noemde aanvallen op Bankova [de Oekraïense president en zijn binnenste kring]. Is dat de verbluffende factor?
Alexander Dugin: De aanval op Bankova is zo vaak besproken dat hij alle betekenis heeft verloren. Ik weet niet wat het zal zijn – een kleine drone, een elektronische duif, een ongrijpbaar microscopisch element of een Burevestnik die als de hemel neerdaalt. Misschien zal een kleine mug Yermak en Budanov uitschakelen, of iets fundamenteels. Ik neem geen beslissingen, ken onze capaciteiten niet en geef geen advies. De verantwoordelijken moeten beslissen. Maar: oshelomlenie aankondigen en geen shock produceren is gevaarlijk.
Onze retoriek wordt harder, we tonen onze capaciteiten en mensen verwachten een volgende stap van ons. We moeten hen choqueren, zodat onze tegenstanders echt geschokt zijn. Ik volg de reactie van het Westen – ze zwijgen over Oreshnik en Burevestnik. Trump lijkt niet onder de indruk. Ik analyseer zijn psychologie, sociologie, geopolitiek, zelfs zijn kleinste gebaren, in dit angstaanjagende spel van escalatie waarin het lot van de mensheid op het spel staat. Maar er is geen shock.
We zijn nog niet klaar. Het doel is niet om onszelf te overtuigen van onze eigen macht, maar om hen te schokken. Als Trump zegt: “Dit is niet mijn oorlog”, de ondersteuningskanalen afsluit en de Europeanen het zelf laat uitzoeken, dan hebben ze iemand gechoqueerd. We moeten Albion, Parijs en Merz choqueren De inval door onbekende drones heeft hen gealarmeerd – het maakte hen ongemakkelijk, maar ze waren niet gechoqueerd. Er is iets ongelooflijks nodig. Genoeg met de illusie dat ze ons serieus nemen. We zijn sterker, gevaarlijker en machtiger dan ze denken. Dat moet worden bewezen – dat is de operatie van oshelomlenie. Tot nu toe zijn er geen resultaten. We moeten doorgaan.
Presentator: Laat me even verduidelijken: Kyryll Budanov staat op de lijst van terroristen en extremisten. Ik wil iets toevoegen aan uw woorden: Trump zei: “Zij spelen geen spelletjes met ons, en wij spelen geen spelletjes met hen.” Wat zou die zin kunnen betekenen?
Alexander Dugin: Niets. Het is als een kleine hoest. Wij zouden hetzelfde kunnen zeggen: “Wij spelen, zij spelen.” Als Trump niets te zeggen heeft, doet hij een absurde uitspraak die rationeel klinkt, maar nietszeggend is. Het betekent dat we hem niet hebben gechoqueerd. Als we hem verbazen, zal hij coherent spreken. Voorlopig is het zijn gebruikelijke trollen – interpreteer het zoals je wilt; hij begrijpt zelf niet wat hij zegt. Zijn vastberadenheid om over te gaan tot een nieuwe ronde van nucleaire escalatie is niet gebroken. Helaas.
Presentator: Ik heb nog één laatste vraag over “Operatie Oshelomlenie”. Denkt u niet dat, als bijvoorbeeld Ermak of Zelensky zouden worden verwijderd, zoals u suggereert, de Europese media en politici dat onmiddellijk zouden gebruiken om het beeld van een martelaar te creëren en hun burgers uit te leggen dat er nu een directe dreiging is die voorbereiding op oorlog met Rusland vereist? Op dit moment schetsen ze een troebel beeld, waarbij ze de feiten manipuleren, en dit zou hen een perfect instrument geven.
Alexander Dugin: Misschien zal dat gebeuren. Maar als iemand naar een oorlog tegen ons snakt, zal hij die beginnen – met of zonder voorwendsel. Ik dring niet aan op concrete beslissingen. “Operatie Oshelomlenie” is afgekondigd en ik denk dat dat tijdig en correct is. De vorm ervan is echter het exclusieve voorrecht van de opperbevelhebber en de militair-politieke leiding. Ik doe geen voorstellen en geef geen hints – ik breng alleen beelden en voorbeelden naar voren.
Maar let op: als we hen niet verrassen, zullen ze zich nog succesvoller en sneller op oorlog voorbereiden. We zeggen: “We zullen hen nu verrassen”, maar ondernemen geen actie. Dan zullen zij zelf een provocatie ensceneren – een “mug” naar Zelensky sturen, de Russen de schuld geven, ons alles toeschrijven. Valse vlag-operaties zijn de norm in de moderne politiek. Als we inactief blijven, zullen zij het voor ons doen en het tegen ons gebruiken.
De werkelijkheid heeft haar geloofwaardigheid verloren – ze bestaat niet meer. Beelden bepalen alles. We hebben een tekort aan het beeld van macht. Ze zeggen: de Russen zijn gevaarlijk, maar onbeduidend. We bedreigen, maar zijn hulpeloos. Dit bereidt de weg voor hun agressie: het beeld van een wrede maar zwakke vijand, zoals Saddam Hoessein of Hamas. Ze drijven ons in deze val, en we verzetten ons niet. We herhalen: “We zijn vreedzaam, we willen niet aanvallen.” Zij antwoorden: “Ze zijn zwak, verbergen hun dreiging en zijn bang om ontmaskerd te worden.” Dit is een eenzijdige informatieoorlog.
Er zijn zeldzame kansen – weinig, maar ze bestaan – die hun strategie van informatieoffensief kunnen ondermijnen. We moeten hun informatiebubbel raken, niet het Westen of Oekraïne. Deze bubbel is gevaarlijk: ze creëert een beeld dat een echte oorlog tegen ons rechtvaardigt – tomahawks, nucleaire onderzeeërs, zoals Trump zegt. Ze geloven dat aanvallen zoals die op Iran ons zullen dwingen tot capitulatie. Hoe meer we verkondigen: “We zullen niet aanvallen, we volgen de regels”, hoe sterker de indruk van onze zwakte. We nemen 20.000 Oekraïense soldaten gevangen, ruilen ze uit, creëren voorwaarden – dat wordt gezien als zwakte. Hoe kunnen we dat veranderen? – Ik weet het niet. Maar het is noodzakelijk.
We moeten mechanismen inzetten die rekening houden met de informatieve dimensie. Hun leugens zijn niet onschuldig – ze leiden tot raketaanvallen op ons grondgebied. Dan zullen we hard moeten reageren. Ze integreren alles – vreedzaamheid, hardheid, onderhandelingen, beslissende stappen – in hun narratief. Hoe kunnen we hun informatieoorlog op dit kritieke moment verstoren? We moeten het Westen ervan weerhouden de agressie te voeren waarnaar het langzaam maar zeker toewerkt. Het evenwicht tussen redelijkheid en macht moet nauwkeurig worden afgestemd. Escalatie of eindeloos uitstel zijn gelijk aan capitulatie.
Dit is de kunst van oorlogvoering, van hoge politiek, van de strijd om soevereiniteit en nationale belangen. Politiek is een strijd om te bestaan – een filosofische categorie. Sommige heersers beheersen deze kunst, anderen leiden tot ondergang. We mogen niet op onze lauweren rusten – er pakken zich donkere wolken boven ons samen. Het is tijd om bondgenoten te zoeken voor een mogelijke oorlog.
Ik stel een militair bondgenootschap met China voor: als het Westen begrijpt dat een aanval op ons reacties van bondgenoten zal uitlokken, zal dat hen afschrikken. Als hun aandacht verschuift naar Taiwan, moeten we China steunen. We staan op het punt daarvan. Rusland en China zijn als economische, geopolitieke en militaire machten een krachtige factor. We moeten de banden met India en andere landen aanhalen. Een lakmoesproef is de agressie van de VS tegen Venezuela en Colombia. Als ze daar regimes omverwerpen, is dat een bedreiging voor ons. Het is hun Monroe-doctrine, hun “Oekraïnes”, en ze zullen niet stoppen. Succes zal hun vertrouwen versterken dat ze tegen ons en China kunnen optreden. We moeten onze geopolitieke inspanningen in Latijns-Amerika intensiveren. Als we Trump toestaan om daar gemakkelijk regimes omver te werpen, zal onze positie verslechteren.
Presentator: Dus we moeten wapens leveren?
Alexander Dugin: Aan iedereen – Iran, Hezbollah, Venezuela. Actief, in grote hoeveelheden, onbeperkt, zoals de VS dat doet. Zeg tegelijkertijd: “Wij zijn voor vrede, Trump, je bent geweldig, maar dit is zakelijk.” Maduro betaalt voor Oreshnik-raketten, voor luchtverdedigingssystemen – dat is een deal. Zoals Trump zegt: “Het is een deal.” Leef met wolven – huil als een wolf. Dat is oshelomlenie.
En we zeggen: “We zullen Hamas en Hezbollah niet steunen, we zullen overeenkomsten sluiten in Syrië, we zullen Iran van veraf helpen, we zullen geen militaire allianties sluiten binnen de BRICS.” Dat maakt ons tot “Cheburashka’s” – niet angstaanjagende, gekke stripfiguren die een aanval voorbereiden. Het Westen framet de oorlog tegen Rusland als een stripverhaal.
We moeten hun “cartoon”-oorlogsplan nu verstoren. Trump is sterk in de MAGA-ideologie, maar handelt monsterlijk, niet ten koste van ons. Onze inzet is niet alleen de contactlijn, maar ook de mondiale positie van Rusland. We zijn een pool en we moeten een standpunt innemen over het Midden-Oosten, vrienden en vijanden, allianties aangaan, militaire en financiële hulp bieden, in de verwachting dat dit wederzijds is. Dit betreft Afrika, Azië en Latijns-Amerika. Een grootmacht geeft om alles, zelfs om de Falklandeilanden. Hebben we middelen?
Als we middelen tekortkomen, zal elke verplaatsing ons soevereiniteit kosten. We zijn omsingeld en de vijand zal meer eisen: kolonisatie van Rusland. Het Westen praat hier van ’s morgens tot ’s avonds over en creëert middelen voor onze ondergang: samenzweringen, operaties om regimes omver te werpen. Toon zwakte en Afrika, Latijns-Amerika, het Midden-Oosten en Azië zullen niet van ons zijn. Dan zullen ze zeggen: “Siberië is niet van jullie, de Noord-Kaukasus is niet van jullie.”
De westerse hegemonie is een machine die opereert in nieuwe, genetwerkte realiteiten. Kunstmatige intelligentie is een voorbeeld. We nemen het over zonder te begrijpen dat er in de kern, net als bij Elon Musk, liberale mijnen zijn geplaatst. Het kan exploderen zoals de piepers van Hezbollah. We begrijpen de omvang van de confrontatie waarin we ons al bevinden niet. We begrijpen de technische kant niet, de op subsidies gebaseerde rekrutering van onze wetenschap, cultuur en economie. Het Westen is ons binnengedrongen en heeft achterdeurtjes achtergelaten in elk instituut – democratie, vrije markt. In de jaren 90 hebben we de vijand de sleutels van de stad gegeven. En we hebben ons nog steeds niet volledig bevrijd. We vechten op alle niveaus, ook op informatiegebied, maar weten niet altijd hoe. We denken dat het conflict gelokaliseerd kan worden, maar het is mondiaal.
Presentator: We denken in termen van goede wil, maar de wereld is daar niet op voorbereid. U had het over bondgenoten en China. Ik wil graag verduidelijken: wat kunnen we verwachten van de reis van Donald Trump en de ontmoeting met Xi Jinping op 30 oktober? Sommige media schrijven dat Trump zal proberen de Chinese energie weg te duwen van Rusland.
Alexander Dugin: Dat is zeker een deel van zijn doel, maar niet het enige. Trump heeft neoconservatieve standpunten ingenomen en de MAGA-filosofie losgelaten. Hij is een instrument in handen van mensen als Lindsey Graham. Zijn doel is om allianties te smeden in Zuidoost-Azië door middel van intimidatie, omkoping en aanbiedingen die China volgens hem niet zal kunnen weigeren. Het is oorlog. Hij zegt: “Ik concurreer met China”, maar hij vecht tegen ons. Biden, Obama, neoconservatieven – dat is Trump vandaag de dag.
Zijn bezoek is een vijandige stap. Hij smeedt complotten en onderhandelt over deals die tegen ons gericht zijn. Hij denkt dat hij alles onder controle heeft, maar Rusland is een soevereine staat en gehoorzaamt hem niet. Hij struikelde over ons conflict en verwachtte een gemakkelijke overwinning. Europa moppert ook, maar volgt de neoconservatieven. En dat is gevaarlijk.
Trump is niet alleen aan het kibbelen met China – hij sluit ook deals tegen ons. Het is onwaarschijnlijk dat Xi Jinping radicale maatregelen tegen ons zal nemen, maar we moeten ervoor zorgen dat dit niet gebeurt. We moeten een intensief partnerschap met China opbouwen. Onze president werkt hier onvermoeibaar aan, maar de mechanismen van het Russische beleid zijn soms niet afgestemd op deze uitdagingen – ze zijn te traag, bureaucratisch, log. Poetin gedraagt zich als een held van wie het lot van de mensheid afhangt, maar zijn richtlijnen verdrinken in papierwerk, het verticale wordt horizontaal. We moeten vaart maken – in allianties, militair, economisch, strategisch, met degenen die een multipolaire agenda delen. “Operatie Oshelomlenie” kent verschillende niveaus, waaronder positieve stappen in de wereldpolitiek, het aantrekken van nieuwe vrienden en het steunen van bondgenoten.
Via Geopolitika.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Rusland’s Alexander Dugin: “De apocalyps is nu”
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Lees meer over:
Source: https://www.frontnieuws.com/hoe-rusland-van-plan-is-het-westen-te-shockeren/
.