Het was een doodnormale woensdagochtend toen de 9-jarige Jidel op zijn fiets naar school reed. Hij stak het zebrapad over, nietsvermoedend van het naderende politievoertuig met zwaailichten en sirene. In een fractie van een seconde veranderde zijn leven voorgoed.
De impact van het tragische ongeval was onbeschrijfelijk. Ondanks reanimatiepogingen ter plaatse, kon Jidel niet meer gered worden. De naburige politiezone Minos kwam ter plaatse om de vaststellingen te doen, terwijl het Comité P en een verkeersdeskundige werden ingeschakeld om het politieoptreden te onderzoeken.
Het verslag van de verkeerskundige was duidelijk: de aanrijding was onvermijdbaar in de gegeven omstandigheden. Geen strafrechtelijke onvoorzichtigheid van de politieman achter het stuur. Het parket besloot dan ook om het onderzoek te seponeren.
De conclusie van het onderzoek mag dan wel duidelijk zijn, de leegte die Jidel achterlaat zal nooit opgevuld kunnen worden. Een onschuldig kind dat zijn weg naar school fietste, maar nooit meer thuis zal komen. De vraag blijft: hoe kunnen we dit voorkomen in de toekomst?
One liner: “Een ongelukkige samenloop van omstandigheden, een leven voorgoed verloren.”
.
