En dan komt de grootste verrassing:
de klimaatmodellen die uitgaan
van het worstcasescenario
zijn ingetrokken!
* * *

Anthony Watts, de auteur van dit artikel, is senior onderzoeker op het
Heartland Institute op het gebied van milieu en klimaat.
*
Niet langer bang zijn,
voor de opwarming van de aarde..!
2026 © Anthony Watts | deze versie WantToKnow.nl/be
*
Na decennia van voorspellingen hebben we nu iets dat waardevoller is dan alarmerende computerprognoses: feitelijke waarnemingen. We worden al decennialang overspoeld met angstaanjagende voorspellingen over de opwarming van de aarde, tegenwoordig algemeen bekend als ‘klimaatverandering’. We worden gewaarschuwd voor verdwijnende eilanden, verhongerende ijsberen, ongekende orkanen, instortende voedselvoorraden en een planeet die zogenaamd op een ramp afstevent.
Wetenschappers hebben waarschuwingen afgegeven, politici hebben die herhaald en de media hebben ze versterkt. Bijna geen enkele grote weergebeurtenis vindt tegenwoordig plaats zonder dat iemand beweert dat klimaatverandering die heeft verergerd. En er zijn maar weinigen die de woorden van de angst-verspreiders durven betwijfelen.. Waarom eigenlijk…?
Maar na decennia van voorspellingen hebben we nu iets waardevollers dan alarmerende computerprognoses: feitelijke waarnemingen. Kort gezegd: deze waarnemingen geven reden tot aanzienlijk optimisme over onze toekomst. Neem bijvoorbeeld de inzichten die te vinden zijn op de website ‘Climate at a glance’ (‘Klimaat in één oogopslag’) – een verzameling van meer dan 50 klimaatthema’s gebaseerd op gegevens van organisaties zoals NOAA, NASA, EPA en IPCC. Het beeld dat uit de feitelijke gegevens naar voren komt, is aanzienlijk bemoedigender dan het avondnieuws ons wil doen geloven..!!
Er zijn echter belangrijke uitzonderingen. In veel regio’s is de hoeveelheid hevige regenval toegenomen en komen extreme hittegolven wereldwijd vaker voor. Desondanks rechtvaardigt het beschikbare bewijs niet de interpretatie dat elke verwoestende storm een bewijs is van een escalerende wereldwijde noodsituatie.
Extreem weer: de niet – bestaande ramp..
De buitengewone daling van het aantal sterfgevallen als gevolg van het weer is een bevinding die in tegenspraak is met de meest pessimistische voorspellingen. Er wordt ons voortdurend verteld dat orkanen, tornado’s, overstromingen en droogtes ongekende rampen zullen worden. Wereldwijde orkaanstatistieken tonen echter geen duidelijke langetermijnstijging van het totale aantal tropische cyclonen.

Ook gegevens van NOAA laten zien dat de krachtigste tornado’s in de VS niet de onstuitbare opwaartse trend vertonen die door sensationele krantenkoppen wordt gesuggereerd..! Het IPCC erkent inmiddels dat er aanzienlijke onzekerheden bestaan met betrekking tot de langetermijntrends in verschillende categorieën extreme weersomstandigheden, waaronder de genoemde tornado’s en overstromingen.
Er zijn echter belangrijke uitzonderingen. In veel regio’s is de hoeveelheid hevige regenval toegenomen en komen extreme hittegolven wereldwijd vaker voor. Desondanks rechtvaardigt het beschikbare bewijs niet de interpretatie dat elke verwoestende storm een bewijs is van een escalerende wereldwijde noodsituatie.

Het weer is altijd al gevaarlijk geweest.
Wat echter drastisch is veranderd, is ons vermogen om het te overleven. Heb je daar weleens bij stil gestaan..? Misschien wel de meest geruststellende klimaatstatistiek krijgt opvallend weinig aandacht in dit opzicht. Volgens historische rampgegevens die in “Klimaat in vogelvlucht” worden besproken, is het aantal sterfgevallen als gevolg van weer-gerelateerde rampen de afgelopen eeuw met meer dan 99% gedaald.
Betere weersvoorspellingen, stabielere gebouwen, moderne transportmiddelen, verbeterde sanitaire voorzieningen en noodcommunicatie hebben het vermogen van de mensheid om natuurrampen te doorstaan fundamenteel veranderd. Zelfs rekening houdend met bevolkingsgroei en toenemende ontwikkeling, is het risico om te overlijden tijdens een weerramp drastisch afgenomen. Dit illustreert een belangrijke bevinding: menselijke aanpassing werkt. (zie de bovenste grafiek)
Nog een verrassing: een groenere planeet en meer voedsel
Herinnert iemand zich nog de waarschuwingen dat de opwarming van de aarde de landbouw zou vernietigen en tot wijdverspreide voedseltekorten zou leiden? De huidige ontwikkelingen zijn ook hier weer veel bemoedigender..! Want.. de wereldwijde gewasopbrengsten zijn de afgelopen decennia enorm gestegen. De productie van rijst, tarwe en maïs heeft herhaaldelijk recordniveaus bereikt. Dit is grotendeels te danken aan moderne landbouwtechnologie, maar ook de stijgende concentratie van kooldioxide in de atmosfeer draagt bij aan de plantengroei.
Waarnemingen door NASA-satellieten hebben een aanzienlijke wereldwijde vergroening aangetoond, waarbij de stijging van de kooldioxideconcentratie als een belangrijke factor wordt aangewezen. Planten gebruiken kooldioxide bij fotosynthese. Dit fundamentele biologische feit lijkt soms te verdwijnen uit discussies waarin CO₂ uitsluitend als een vervuilende stof wordt afgeschilderd. Natuurlijk kampt de landbouw nog steeds met uitdagingen zoals droogte, overstromingen, plagen en hitte. Niettemin verdient het bewijs voor een toenemende productiviteit minstens evenveel aandacht als speculatieve voorspellingen over een ineenstorting van de landbouw.
Wat is er gebeurd met de verdwenen eilanden en de ijsberen..?
Jarenlang werd het publiek geconfronteerd met voorspellingen dat laaggelegen eilanden in de Stille Oceaan zouden verdwijnen onder de stijgende zeespiegel. De bewoners van deze eilanden zien dit geloof inmiddels als bron voor het werven van financiële middelen.. Studies hebben echter aangetoond dat veel koraalatollen stabiel zijn gebleven of zelfs landoppervlakte hebben gewonnen als gevolg van sedimentverschuivingen en -ophoping. (HIER)
Hoewel dit de uitdagingen van de stijgende zeespiegel, met name de indringing van zout water en overstromingen, niet wegneemt, laat het wel zien dat de geografie van eilanden complexer is dan de gangbare opvatting dat hele naties simpelweg onder water verdwijnen.
IJsberen vormen een ander veelzeggend voorbeeld. Ondanks decennia van alarmerende beelden heeft de algemeen voorspelde afname van hun populatie zich niet voorgedaan – integendeel zelfs.
Computermodellen inzake klimaatontwikkelingen, kunnen nuttige wetenschappelijke instrumenten zijn, maar hun resultaten zijn sterk afhankelijk van uitgangspunten/aannames over bijv. emissies, klimaatgevoeligheid, maar ook over toekomstige economische ontwikkeling. Een bijzonder zorgwekkend voorbeeld in dit kader is het zogenaamde RCP 8.5-scenario. Dat is een computermodel/scenario met zeer hoge emissies dat vaak wordt gebruikt om de effecten van extreme toekomstige opwarming te illustreren. De plausibiliteit ervan als een realistische visie op de toekomst is gelukkig inmiddels sterk in twijfel getrokken en is sindsdien zelfs uit wetenschappelijk gebruik verwijderd..!

RCP 8.5 werd het favoriete instrument van klimaatalarmisten omdat het de meest angstaanjagende krantenkoppen opleverde – niet omdat het realistische energie- of economische trends weerspiegelde. Jarenlang beschouwden politici, de media en activisten dit extreme scenario als ‘business as usual’, ook al was het gebaseerd op volstrekt onrealistisch kolenverbruik, stagnerende technologische vooruitgang en bevolkingsprognoses die elke connectie met de waargenomen realiteit hadden verloren.
De schade die door deze kunstmatig aangewakkerde paniek is veroorzaakt,
reikt veel verder dan de klimaatwetenschap.
RCP 8.5 werd gebruikt om kostbare regelgeving, energiebeperkingen,
aanvallen op betrouwbare energiebronnen en eindeloze verspilling van belastinggeld
aan speculatief onderzoek gebaseerd op worstcasescenario’s te rechtvaardigen.
Desondanks, ondanks de afname ervan, worden er tot op de dag van vandaag nog steeds voorspellingen op basis daarvan gedaan in onderzoek en mediaverslaggeving. Het lijkt erop dat sommige mensen nog steeds verslaafd zijn aan doomsday-scenario’s.
Wanneer een extreem scenario wordt gepresenteerd als de meest waarschijnlijke toekomst, lijdt het publieke begrip daaronder. Wetenschappelijke onzekerheden moeten worden uitgelegd, vooral wanneer beleidsmakers dure maatregelen voorstellen op basis van verwachte risico’s. Mensen maken zich steeds meer zorgen over een ander probleem: de kosten
Een onderzoek van het Pew Research Center
Dit zeer recente onderzoek uit oktober 2026 onthult iets opvallends. Terwijl 41% van de geregistreerde kiezers milieu- en klimaatbeleid zeer belangrijk vindt voor hun stem bij de Amerikaanse congresverkiezingen, zegt 84% dat de economie zeer belangrijk is. Tegelijkertijd zegt 74% van de volwassen Amerikanen zich grote zorgen te maken over de benzine- en energieprijzen. De politieke boodschap is ondubbelzinnig: betaalbaarheid van alles is cruciaal.
Klimaatbeleid dat de elektriciteitskosten verhoogt, de betrouwbare energievoorziening beperkt of dure regelgeving oplegt, moet grondig worden onderzocht op de daadwerkelijke voordelen en gevolgen. Elke dollar die wordt besteed aan een ineffectief beleid is een dollar die niet beschikbaar is voor infrastructuur, volksgezondheid, rampenbestrijding of andere dringende behoeften. Adaptatie biedt ons een praktische weg vooruit, maar wordt vaak genegeerd ten gunste van doemscenario’s.

We weten al hoe we veel klimaatgerelateerde risico’s kunnen verminderen: betere afwatering, verbeterde bescherming tegen overstromingen, hittebestendige infrastructuur, betrouwbare elektriciteitsvoorziening, moderne landbouw en effectieve waarschuwingssystemen. Deze investeringen leveren meetbare voordelen op, ongeacht hoe de temperaturen zich in de toekomst ontwikkelen.
Klimaatverandering brengt uitdagingen met zich mee die per locatie verschillen. De mensheid beschikt echter over buitengewone technologische, economische en wetenschappelijke middelen om deze uitdagingen te overwinnen. Na decennia van angstaanjagende, maar nooit gerealiseerde voorspellingen en krantenkoppen, verdient het publiek een evenwichtiger beeld van de feiten.
De wereld is welvarender, de landbouwproductiviteit is hoger, de vegetatie heeft zich over grote delen van de planeet verspreid en de mensheid is aanzienlijk beter beschermd tegen weersrampen. Deze prestaties verdienen erkenning. De toekomst vraagt om voorbereiding, innovatie en gezond verstand. Angst gebaseerd op gebrekkige klimaatvoorspellingen is daar een slechte vervanging voor. Misschien kan klimaatverandering het best worden begrepen aan de hand van de woorden van president Franklin D. Roosevelt van meer dan 90 jaar geleden: “Het enige waar we bang voor hoeven te zijn, is de angst zelf.”
Anthony Watts.
* * *


