## MKB in de Knel: Den Haag’s Hypocrisie Onthuld
Als je denkt dat Nederlandse mkb-ondernemers het niet slechter kunnen krijgen, kijk dan eens naar de schokkende gebeurtenissen van afgelopen donderdag. Op dezelfde dag dat D66-staatssecretaris Claudia van Bruggen van Justitie en Veiligheid de *Staat van de wetgeving 2026* presenteerde, waarin ze waarschuwt voor de “regelreflex” van Den Haag, besloot haar partijgenoot Hans Vijlbrief, minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, om een nieuw wetsvoorstel te lanceren. Dit voorstel legt een keihard verbod op: bedrijven mogen uitzendkrachten niet langer dan 3 jaar (36 maanden) inlenen.
### De Dubbele Moraal van Den Haag
De hypocrisie van Den Haag is niet te bevatten. Terwijl Van Bruggen een pleidooi houdt voor minder bureaucratie en roept op tot meer verzet tegen onuitvoerbare wetten, introduceert haar eigen collega een wetsvoorstel dat de arbeidsmarkt verder verstikt in bureaucratische regels. Deze wetgeving creëert een dodelijke spiraal voor mkb-ondernemers, die al worstelen met een ondoorzichtige juridische jungle.
### Uitzendkrachten: Verplicht Weg of Vast Contract
Wat houdt dit nieuwe wetsvoorstel in? Een uitzendkracht mag in de toekomst maximaal 3 jaar bij dezelfde inlener werken. Wil een ondernemer langer met deze werknemer werken? Dan moet er een vast contract worden aangeboden. Dit lijkt misschien een stap vooruit, maar de juridische rompslomp die ermee gepaard gaat, maakt het voor mkb’ers bijna ondoenlijk. Zelfs als een uitzendkracht een contract voor onbepaalde tijd heeft, hangt er een zwaard van Damocles boven hun hoofd: het werk moet “tijdelijk” zijn, maar wat dat precies betekent, kan door de rechter worden beoordeeld.
### De Gevaren van Vague Wetgeving
Deze vage bepalingen zorgen voor enorme onzekerheid bij mkb’ers. Terwijl grote bedrijven met legers juristen hun weg kunnen vinden in het doolhof van regels, dreigen kleine ondernemers als de bakker of de installateur te verzuipen in de juridische chaos. Het resultaat? De uitzendkracht zelf is de dupe. De wetgeving die bedoeld is om werknemers te beschermen, zorgt ervoor dat goede arbeidskrachten na 35 maanden gedwongen de deur worden gewezen.
### De Europese Excuses van Den Haag
Het ministerie van Sociale Zaken wijst met de vinger naar Brussel, met het argument dat de Europese richtlijn uitzendwerk tijdelijk moet zijn. Dit is een oud excuus dat door elke regering wordt gebruikt om ondernemers te belasten met nieuwe regels. Het is een schande dat Nederland zich als het braafste jongetje van de klas opstelt, terwijl het de vrijheid van ondernemers aan banden legt.
### Het Einde van Flexibiliteit
De maatregelen van D66, CDA en VVD tegen flexibele arbeid zijn duidelijk: de zelfstandige zonder personeel wordt aangepakt, en nu worden ook uitzendbureaus aan banden gelegd. Het doel? Geen enkele ondernemer mag nog in vrijheid afspraken maken over hoe ze willen samenwerken. Alles moet in de mal van de bureaucratie worden geperst.
### Geen Oplossingen, Maar Meer Problemen
Het meest lachwekkende is dat het kabinet in de *Staat van de wetgeving 2026* spreekt over een “Agenda wetgevingskwaliteit” die pas in 2027 moet komen. Ondertussen gaat de regeldruk alleen maar verder omhoog. Als Van Bruggen werkelijk om de ondernemers geeft, hoeft ze niet te wachten tot 2027. Ze moet gewoon het wetsvoorstel van haar partijgenoot Vijlbrief in de prullenbak gooien.
De waarheid is dat het Nederlandse mkb snakt naar vrijheid en eenvoud, niet naar een uitzendverbod na 36 maanden. De vraag is: wie houdt de touwtjes in handen? Het lijkt erop dat de elite in Den Haag koste wat het kost de controle wil behouden, zelfs als dat ten koste gaat van de ondernemers die Nederland draaiende houden. De schaduw van de bureaucratie dreigt alles te verstikken. Wie zijn “zij” die deze plannen smeden in het duister? Dat is het echte verhaal dat we moeten blijven onderzoeken.
.
