## D66’s Dwang: De Democratie op de Hellende Vloer
Je gemeenteraad kan wel nee zeggen tegen een asielzoekerscentrum (azc), maar dat maakt niet uit voor D66. De partij, vertegenwoordigd door asielwoordvoerder Robert van Asten, staat pal achter de controversiële Spreidingswet. „Dat element hebben we gewoon nodig,” zegt hij, verwijzend naar de dwang die gemeenten onder druk zet.
In een recente uitzending van Café Kockelmann bij WNL verklaarde Van Asten dat de dwang „de laatste trede” is, maar de realiteit laat zien dat deze trede al vele gemeenten onder toezicht van het Rijk heeft gebracht. Honderden gemeenten staan al onder curatele omdat ze niet snel genoeg opvangplekken regelen. De dwang is niet slechts een laatste redmiddel; het is de gehele trap.
Het Rijk bepaalt hoeveel asielzoekers elke gemeente moet opvangen. Wie niet meewerkt, krijgt direct bezoek van Den Haag. Het is een onverbiddelijke deal: de aantallen staan vast, de enige vraag is waar je ze neerzet. D66 kiest duidelijk het Rijk boven de democratische beslissingen van lokale gemeenteraden.
## D66’s Ongebreidelde Macht
De Spreidingswet is niets meer dan een instrument van controle, waarbij Den Haag de touwtjes in handen houdt. Gemeenten worden onder druk gezet om te voldoen aan opgelegde aantallen, en dat heeft vergaande gevolgen. Een college dat beseft dat Den Haag de uiteindelijke beslisser is, zal zich niet verzetten. De inwoners? Die mogen toekijken terwijl hun belangen worden genegeerd.
D66, ooit een voorvechter van democratische waarden, laat nu de inwoners in de kou staan. Waar ze ooit pleitten voor gekozen burgemeesters en referenda, is er nu geen ruimte voor inspraak als het gaat om een azc in je straat.
## De Politieke Handelspraktijken van JA21 en SGP
Ook JA21 en de SGP zijn niet zonder schuld. Ze eisen dat gemeenten niet gedwongen worden om asielzoekers op te vangen, maar wat geven ze daarvoor terug? Hun steun aan het Belastingplan, dat al op 12 november ter stemming komt. Dit minderheidskabinet heeft die steun hard nodig, maar de prijs is hoog. Het Belastingplan verzwaart de lasten voor werkenden met miljarden aan extra inkomstenbelasting.
Asielminister Bart van den Brink (CDA) suggereerde onlangs dat dwang niet nodig zou zijn. Van Asten vindt dat goed, maar blijft hameren op de noodzaak van dwang. Wat D66 wil, is duidelijk: de controle in handen houden, ongeacht wat de lokale bevolking wil.
## De Lokale Democratie op het Spel
De Spreidingswet is een Haagse dwangwet die de lokale democratie ondermijnt. De stem van de gemeenteraad telt niet als het gaat om het meest ingrijpende wat in een buurt kan gebeuren. Een ambtenaar in Den Haag beslist.
Daarom moet de dwang eruit en de wet afgeschaft. Laat gemeenten zelf kiezen. Wil een dorp geen azc? Dan komt er simpelweg geen azc. Dat is echte lokale democratie.
Er is ook een praktische kant. Dorpen die zelf beslissen, maken vaak betere keuzes, zoals kleinere opvanglocaties met duidelijke afspraken. Dwang leidt alleen maar tot onvrede en achterdocht. Als inwoners keer op keer worden overruled, verliest de gemeenteraad haar geloofwaardigheid.
## De Onzichtbare Hand van Den Haag
Het gaat hier niet alleen om asielopvang. Het is een bredere strijd om de controle over lokale gemeenschappen. De vraag is: wie beslist er over jouw buurt, jouw school, jouw straat? D66 gelooft in democratie, zolang de uitslag hen uitkomt. De inwoners moeten de macht terugkrijgen, want de toekomst van onze buurten staat op het spel.
Wat ons te wachten staat, is een dystopische realiteit waarin „zij” achter de schermen de touwtjes in handen hebben. De controle is al in handen van de elite, en de waarheid wordt zorgvuldig in de doofpot gestopt. Wie zich verzet, wordt gestraft. De vraag is: hoe lang laten we dit nog gebeuren?
.
