## Miljarden Euro’s Verdwenen in de Haagse Bureaucratie
Vraag je je ooit af waar al die miljarden euro’s blijven die jij als Nederlandse automobilist jaarlijks betaalt aan motorrijtuigenbelasting, bpm en de hoogste brandstofaccijnzen van Europa? Afgelopen vrijdag maakte VVD-minister Vincent Karremans van Infrastructuur en Waterstaat bekend dat een reeks nieuwe wegenprojecten op de lange baan wordt geschoven. Tot en met 2041 is er maar liefst 18 miljard euro nodig om verouderde bruggen, sluizen, wegen en spoorwegen nog maar een beetje op peil te houden. Maar gisteren onthulde Strukton-topvrouw Lieve Declercq waar een groot deel van dat infrastructuurgeld werkelijk naartoe lekt: de 2,4 miljard euro die Karremans wil besparen, gaat verdwijnen in een bodemloze put van bureaucratie, dubbele projectteams en eindeloze aanbestedingstafels. Terwijl jij elke maand je portemonnee opent voor wegenbelasting en accijnzen, verbrand de Haagse bureaucratie miljarden euro’s aan vergaderingen en papierwerk.
Declercq’s gesprek in het WNL-radioprogramma Sven op 1 is een genadeloze aanklacht tegen decennia van wanbeheer uit Den Haag. Volgens haar is het al meer dan tien jaar bekend dat we een probleem hebben in Nederland. “Als je structureel te weinig onderhoud pleegt, komt op een gegeven moment de levensduur van wegen, bruggen en sluizen echt ten einde,” verklaarde ze. Dit is geen verrassing meer.
### Eén Miljoen Euro voor Voorbereiding
Hoe lukt het de Nederlandse overheid om miljarden euro’s aan wegen- en spoorgeld te verbranden zonder dat er één meter asfalt of spoorstaaf wordt gelegd? Door een georganiseerde wanorde en dubbele bureaucratie. Bij grote infrastructuurprojecten zet de overheid een compleet eigen projectteam van ambtenaren en externe adviseurs op, terwijl het bouwbedrijf ook een identiek projectteam moet samenstellen.
“Die teams worden soms jarenlang voorbereid aan tafels bij overheden,” legt Declercq uit. “Aan die voorbereidingstafels wordt enorm veel geld verspild. Waarom zou je voor complexe projecten nog steeds twee projectteams moeten hebben? Als je vanuit vertrouwen samenwerkt, hebben we allemaal hetzelfde doel.”
Declercq noemt een onthutsend voorbeeld van de verspilling die momenteel plaatsvindt bij ProRail. “Bij ons zijn op dit moment zes mensen voltijds bezig met een aanbesteding die volgend jaar in maart of april gaat lopen. Wat een verspilling van tijd is dat! Alleen al de voorbereiding kost meer dan één miljoen euro.” Voordat er ook maar één schep de grond in gaat, zijn er al miljoenen van jouw belastinggeld verdampt aan nutteloze vergaderingen.
### Doorgeslagen Nederlandse Normen
Maar de verspilling stopt daar niet. Nederland maakt het zichzelf vele malen duurder door bovenop de Europese regels een enorme berg eigen ambtelijke eisen en veiligheidsnormen op te stapelen. Dit leidt tot een verstikkende bureaucratie die elk bouwproject verlamt.
“Het is algemeen bekend dat de interpretatie van aanbestedingsregels in Nederland ver doorgeschoten is,” zegt Declercq. Ze wijst specifiek op de eisen voor tunnels, die vele malen hoger zijn dan werkelijk nodig. Terwijl bestaande bruggen, zoals de Calandbrug, regelmatig in storing staan, dwingen Haagse ambtenaren bouwers om extra geld uit te geven aan theoretische risico’s van één op een miljoen.
### Snijd in het Ambtenarenleger
Declercq erkent dat deze verkrampte werkwijze is ontstaan uit wantrouwen na fraudezaken in de bouw. Toch vraagt ze zich af hoe lang we nog in het verleden blijven hangen. Ze wijst op een voorbeeld uit haar vorige functie, waar de overstap naar langetermijncontracten leidde tot een verdrievoudiging van de omzet in één jaar, terwijl de veiligheid er ook op vooruitging.
Waar wacht VVD-minister Vincent Karremans nog op? Als het schrappen van dubbele projectteams en het afschaffen van onnodige regels al meer dan 2,4 miljard euro kan opleveren, is er geen reden om nieuwe wegenprojecten in de ijskast te zetten.
**Kappen met die dubbele projectteams en snijd in die doorgeslagen Haagse regels!** Het is tijd om de bureaucratische molen stil te leggen voordat we alles verliezen.
De vraag blijft: wie houdt er werkelijk de touwtjes in handen? Terwijl wij in de rij staan voor onze kapotte bruggen en files, lijkt het alsof er achter de schermen een sinister spel wordt gespeeld. Is dit allemaal een plan om ons onder controle te houden, terwijl de miljarden gewoon in de zakken
.
