In een persoonlijk gesprek is Sergej Karaganov een warme, zacht sprekende man die ik zelfs anglofiel zou noemen. En toch gelooft hij dat Rusland bereid moet zijn Duitsland met kernwapens te vernietigen als Europa militair zo ver escaleert dat Russisch grondgebied wordt bedreigd. Iedereen die voortdurend de trom heeft geroerd over een aanval op Kaliningrad zou rechtop moeten gaan zitten en luisteren.
Tijdens ons gesprek, dat in Valdai werd gefilmd, verklaart Karaganov bijna zonder enige emotie dat Rusland gemakkelijk een kernoorlog in Europa zou kunnen winnen en dat de belangrijkste belemmering eerder moreel dan militair is. Enkele tientallen aanvallen, zegt hij, zouden honderdduizenden kinderen doden. Dat zou, in zijn woorden, een zonde zijn, schrijft Ian Proud.
Niettemin is het volgens hem ook iets wat Rusland met betrekkelijke straffeloosheid zou kunnen doen. Er zou toch zeker een verwoestende nucleaire vergeldingsaanval vanuit het Westen volgen?
Karaganovs inschatting is dat dit niet zou gebeuren. Na tientallen jaren de Amerikaanse nucleaire strategie te hebben bestudeerd, is hij tot de conclusie gekomen dat Washington Russische nucleaire aanvallen op Europees grondgebied niet zou beantwoorden met aanvallen op Rusland. De Verenigde Staten zijn volgens hem nooit bereid geweest hun eigen steden op te offeren voor Europese steden.
Tijdens de Koude Oorlog, als Russische troepen Antwerpen of Kopenhagen in een conventionele oorlog onder de voet hadden gelopen, zou het gebruik van Amerikaanse kernwapens op het Europese slagveld denkbaar zijn geweest. Tegenwoordig is Amerikaanse vergelding tegen het Russische grondgebied wegens aanvallen op Europa volgens hem uitgesloten.
Groot-Brittannië en Frankrijk zouden dan moeten beslissen of ze de escalatie richting hun eigen ondergang zouden voortzetten of een pas op de plaats zouden maken. Frankrijk zou zich vrijwel zeker terugtrekken, waardoor Groot-Brittannië alleen en geïsoleerd zou achterblijven. Dat is zijn inschatting.
Hij ziet het gevaar op korte termijn niet in een plotselinge Russische aanval, maar in de weigering van Europa om van zijn huidige koers af te wijken en in de keuze voor een steeds verdere escalatie van de oorlog in Oekraïne. Volgens zijn voorstelling van zaken zijn de betrekkingen sinds het midden van de jaren 2000 verslechterd.
Jaren geleden pleitte hij al voor een ultimatum waarin de NAVO zou worden geëist haar opmars richting Oekraïne te stoppen, en hij is van mening dat Moskou te lang heeft gewacht. Toen de oorlog eenmaal begon, was hij naar eigen zeggen opgelucht dat Rusland niet meteen het volledige scala aan militaire middelen inzette. Sindsdien heeft hij aangedrongen op een verlaging van de drempel voor het gebruik van kernwapens, juist om te voorkomen dat het volledige scala aan middelen moet worden ingezet.
Zijn hoop is nog steeds dat de ineenstorting van Oekraïne voldoende zal zijn: dat Europa de kosten van voortzetting onder ogen zal zien en zich zal terugtrekken. Als dat niet gebeurt en als Europese troepen Oekraïne binnentrekken, beschouwt hij een korte, verwoestende oorlog als de logische volgende stap.
Poetin heeft volgens hem de kern van die redenering al overgenomen door te waarschuwen dat een rechtstreekse oorlog met Europa binnen enkele dagen zou eindigen.
Wat dit betoog meer maakt dan louter grootspraak, is de daarmee samenhangende bewering over Europa zelf. Zeventig jaar vrede, gewaarborgd door Amerikaanse bescherming en wederzijdse nucleaire afschrikking, heeft volgens Karaganov een politieke klasse voortgebracht die zich niet langer herinnert wat Europeanen elkaar ooit hebben aangedaan.
Het onderwijs is verschraald, democratische systemen belonen kortetermijndenken en de behoeften van burgers worden terzijde geschoven bij het nastreven van mislukte geopolitieke avonturen. De Europese Unie heeft haar oorspronkelijke economische doel verloren en heeft zich, om dat falen te verhullen, op een militaire rol gericht.
Afschrikking, zo concludeert hij, moet tot “diep in hun ziel” worden gevoeld als de Europeanen hun huidige koers voortzetten.
Voordat ik naar Valdai reisde, dacht ik dat Karaganov een hardliner binnen het systeem was, wiens rol erin bestond het Westen angst aan te jagen. Nadat ik hem had ontmoet en met anderen had gesproken, werd duidelijk dat hij hier werkelijk in gelooft en dat al vele jaren doet.
Laten we duidelijk zijn: Karaganovs opvattingen worden binnen Rusland niet als mainstream beschouwd. Hij vertegenwoordigt de vijfentwintig procent hardliners die Poetin oproepen minder terughoudendheid te betrachten. Het risico is natuurlijk dat hoe langer de oorlog voortduurt, hoe luider die stemmen zullen worden. En dat zou ons allemaal zorgen moeten baren.
Je kunt de video hier bekijken:
[embedded content]Waar ter wereld je ook bent, wat je nationaliteit en religie ook zijn, ik wens je veel vrede toe.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Karaganov: “Rusland zal vroeg of laat Europa moeten aanvallen” – Duitsland als eerste
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Lees meer over:
.