Terwijl het Westen miljarden steekt in woke genderprojecten, ‘Diversity-Offices’ en groene ideologische hersenspinsels, bouwen de Russen aan de toekomst van de ruimtevaart. Onder weinig aandacht van de westerse media heeft Rosatom een prototype voor een plasma-aandrijving gepresenteerd. Hiermee zouden expedities naar Mars werkelijkheid kunnen worden.
Het concept klinkt bijna te mooi om waar te zijn. Een magnetische plasma-aandrijving die met slechts 6 Newton stuwkracht werkt, zou de ruimtevaartmotor van de toekomst kunnen zijn. Maar het venijn zit in de details: het gaat niet om kortstondige brute kracht zoals bij conventionele raketten, maar om constante, zeer efficiënte versnelling. In plaats van een korte krachtstoot zet de aandrijving in op constante versnelling: met een uitstroomsnelheid van meer dan 100 kilometer per seconde stuwt de plasma-impuls het ruimteschip week na week sneller door de ruimte. Daardoor daalt de reistijd naar Mars van bijna een jaar tot slechts 30 tot 60 dagen. Voor de astronauten, die tijdens lange vluchten zijn blootgesteld aan kosmische straling, en ook voor de kosten en logistiek van interplanetaire expansie is dit een enorm verschil, schrijft Heinz Steiner.
Terwijl westerse ruimtevaartorganisaties nauwelijks verder komen dan de volgende Mars-simulatie in de woestijn van Utah, ontstaat in Rusland een systeem dat daadwerkelijk in staat zou zijn om de mensheid interplanetaire reizen mogelijk te maken. Natuurlijk niet zonder een nucleaire basis. Een dergelijke plasma-aandrijving verbruikt namelijk enorme hoeveelheden stroom, variërend van honderden kilowatt tot megawatts. Chemische batterijen? Volledig onbruikbaar. Zonne-energie? Hooguit voor klein speelgoed in een baan om de aarde. De Russen zetten dan ook consequent in op hun kerncompetentie: kernreactoren.
Hier komt de dubbele moraal naar voren. Als Rusland een nucleaire “ruimtesleepboot” plant, wordt meteen het schrikbeeld van radioactief puin in een baan om de aarde geschetst. Maar als westerse instituten zoals Ad Astra Rocket Company of NASA dromen van VASIMR-aandrijvingen, die precies hetzelfde principe volgen, applaudisseert de pers. Met één klein verschil: terwijl de Russen een prototype in een vacuümkamer van 14 meter laten draaien, blijft het bij de Amerikanen al decennia lang grotendeels bij studies en PowerPoint-presentaties.
🚀 #Rosatom developed a plasma rocket engine prototype for faster space travel
💨 Projected speed: 360’000 km/h
To put things into perspective, with this tech #Gagarin would’ve orbited Earth in ~7 mins
Wanna get to Mars in 1 month instead of 1 year? Rosatom’s got your back! 🤝 pic.twitter.com/Jvvis0N6f9
— Russia 🇷🇺 (@Russia) February 20, 2025
Natuurlijk moeten we niet naïef zijn. De weg van prototype tot inzetbaarheid in de ruimte is lang. Materiaalvermoeidheid door het agressieve plasma, de vraag naar koeling, de lancering van een functionerende reactor in de ruimte – het zijn allemaal enorme technische hindernissen. Maar het belangrijkste is: Rusland is bereid deze weg te gaan. Terwijl het Westen zijn ruimtevaartorganisaties steeds meer omvormt tot sociale laboratoria voor identiteitspolitiek, wordt in het Oosten echte ingenieurskunst beoefend.
Als Rosatom erin slaagt om het zogenaamde “vliegmodel” tegen 2030 te realiseren, zou de geopolitieke rangorde in de ruimte radicaal kunnen verschuiven. Een plasma-aandrijving met atoomenergie zou niet alleen bemande missies naar Mars revolutioneren, maar ook een strategisch wapen worden: wie snelle interplanetaire sleepboten heeft, controleert satellieten, grondstoffentransporten van asteroïden en in geval van twijfel zelfs militaire operaties in de ruimte. In dit opzicht is het project veel meer dan alleen een romantische belofte voor ruimtevaartfans – het is een geopolitieke gamechanger.
De ironie is niet te missen: terwijl westerse narratieven Rusland graag afschilderen als achterlijk en techniekvijandig, zijn het juist de Russen die vooruitgang boeken op gebieden waar de mensheid daadwerkelijk een sprong voorwaarts nodig heeft. Het Westen heeft het over klimaatneutraliteit en knutselt aan windafhankelijke elektriciteitsnetten die niet eens de eigen huishoudens betrouwbaar van stroom kunnen voorzien. Rusland daarentegen bouwt aan aandrijvingen die ons binnen enkele decennia door het zonnestelsel zouden kunnen vervoeren.
Uiteindelijk blijft de vraag: wie brengt de mensheid echt vooruit? Degenen die miljarden pompen in subsidies voor elektrische auto’s met een actieradius van 200 kilometer, of degenen die serieus werken aan het verkorten van de reistijd naar Mars met 90 procent? Het antwoord ligt voor de hand, ook al zal het in de westerse mainstream waarschijnlijk nooit openlijk worden uitgesproken.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
CIA-documenten onthullen bewijs van enorme beschavingen op het oude Mars
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Lees meer over:
Source: https://www.frontnieuws.com/russische-plasma-aandrijving-met-kernenergie-naar-mars-in-30-dagen/
.