Iran en Donald Trump hebben elk uitgelegd waarom het niet tot het einde toe voeren van de huidige oorlog simpelweg zou leiden tot een nieuwe reeks wederzijdse aanvallen. Trump kondigde op 6 maart aan dat “er geen akkoord met Iran zal komen, behalve onvoorwaardelijke overgave”, en verklaarde dat hij inspraak moet hebben in de benoeming of op zijn minst zijn goedkeuring van de nieuwe leider van Iran, zoals hij zojuist in Venezuela heeft gedaan. “Als het Amerikaanse leger het regime volledig moet verslaan en een regimewisseling teweeg moet brengen, of anders ga je hierdoorheen en realiseer je je over vijf jaar dat je iemand hebt aangesteld die niet beter is.” Het zal minstens zo lang duren voordat Amerika de uitgeputte wapens heeft vervangen, zijn radar en aanverwante installaties heeft herbouwd en een nieuwe oorlog kan beginnen.
Iraanse functionarissen erkennen eveneens dat de Amerikaanse aanvallen zullen worden herhaald totdat de Verenigde Staten uit het Midden-Oosten zijn verdreven. Nadat Iran in juni vorig jaar had ingestemd met een staakt-het-vuren in plaats van zijn voordeel te benutten toen de Israëlische en regionale Amerikaanse raketafweersystemen waren uitgeput, besefte het dat de oorlog zou worden hervat zodra de Verenigde Staten hun bondgenoten en militaire bases opnieuw konden bewapenen om wat beide partijen erkennen als een strijd om een soort definitieve oplossing te hervatten, schrijft Michael Hudson.
De oorlog die op 28 februari begon, kan realistisch gezien worden beschouwd als het officiële begin van de Derde Wereldoorlog, omdat het gaat om de voorwaarden waaronder de hele wereld olie en gas kan kopen. Kunnen zij deze energie kopen van exporteurs in andere valuta dan de dollar, met Rusland en Iran (en tot voor kort Venezuela) voorop? Zal de huidige eis van de VS om de internationale oliehandel te controleren, olie-exporterende landen verplichten om hun olie in dollars te prijzen en hun exportinkomsten en nationale besparingen te recyclen in investeringen in Amerikaanse staatsobligaties, obligaties en aandelen?
Die herinvestering van petrodollars vormt de basis van de financialisering en bewapening van de wereldwijde oliehandel door Amerika, en van zijn imperiale strategie om landen te isoleren die zich verzetten tegen de Amerikaanse heersersorde (geen echte regels, maar gewoon ad-hoc eisen van de VS). Het gaat dus niet alleen om de Amerikaanse militaire aanwezigheid in het Midden-Oosten – samen met zijn twee proxy-legers, Israël en ISIS/al Qaeda-jihadisten. En de bewering van de VS en Israël dat het gaat om het feit dat Iran over atoomwapens beschikt, is een even fictieve beschuldiging als die tegen Irak in 2003. Waar het om gaat, is het beëindigen van de economische allianties van het Midden-Oosten met de Verenigde Staten en de vraag of de inkomsten uit de olie-export zullen blijven worden verzameld in dollars als steunpilaar van de Amerikaanse betalingsbalans om te helpen betalen voor de militaire bases over de hele wereld.
Iran heeft aangekondigd dat het zal vechten totdat het drie doelen heeft bereikt om toekomstige oorlogen te voorkomen. Eerst en vooral moeten de Verenigde Staten zich terugtrekken uit al hun militaire bases in het Midden-Oosten. Iran heeft al de ruggengraat van de radarwaarschuwingssystemen en de luchtdoel- en raketafweersystemen in Jordanië, Qatar, de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) en Bahrein vernietigd, waardoor deze geen Amerikaanse of Israëlische raketaanvallen meer kunnen begeleiden of Iran kunnen aanvallen. Arabische landen die bases of Amerikaanse installaties hebben, zullen worden gebombardeerd als ze deze niet verlaten.
De volgende twee Iraanse eisen lijken zo vergaand dat ze voor het Westen ondenkbaar lijken. Arabische OPEC-landen moeten hun nauwe economische banden met de Verenigde Staten beëindigen, te beginnen met de Amerikaanse datacenters die worden beheerd door Amazon, Microsoft en Google. En ze moeten niet alleen stoppen met het prijzen van hun olie en gas in Amerikaanse dollars, maar ook hun bestaande petrodollar-belangen in Amerikaanse investeringen afstoten, die sinds de overeenkomsten van 1974, die werden gesloten om toestemming van de VS te krijgen om hun olie-exportprijzen te verviervoudigen, de Amerikaanse betalingsbalans hebben gesubsidieerd.
Deze drie eisen zouden een einde maken aan de economische macht van de VS over de OPEC-landen, en daarmee aan de wereldwijde oliehandel. Het resultaat zou zijn dat de wereldwijde oliehandel wordt gede-dollariseerd en zich opnieuw richt op Azië en de landen van de Mondiale Meerderheid. Het plan van Iran houdt niet alleen een militaire en economische nederlaag voor de Verenigde Staten in, maar ook een einde aan het politieke karakter van de monarchieën in het Nabije Oosten en hun relaties met hun sjiitische burgers.
Stap 1: De Verenigde Staten uit hun militaire bases in het Midden-Oosten verdrijven
Het Iraakse parlement blijft eisen dat de Amerikaanse troepen hun land verlaten en stoppen met het stelen van hun olie (waarvan het grootste deel naar Israël wordt gestuurd). Het heeft zojuist opnieuw wetgeving aangenomen die de Amerikaanse troepen opdraagt hun land te verlaten. Tijdens een ontmoeting met de senior adviseur van de Iraakse minister van Binnenlandse Zaken en zijn begeleidende militaire delegatie in Teheran afgelopen maandag (2 maart) herhaalde de Iraanse brigadegeneraal Ali Abdollahi de eis die Iran al vijf jaar stelt, sinds Donald Trump op 3 januari 2020 zijn eerste ambtstermijn afsloot. door opdracht te geven tot de verraderlijke moord op de twee belangrijkste Iraanse en Iraakse onderhandelaars op het gebied van terrorismebestrijding, Qassem Soleimani en Abu Mahdi al-Muhandis, die een totale oorlog wilden voorkomen. Nu Trump hetzelfde beleid voortzet, verklaarde de Iraanse commandant: “De verdrijving van de Verenigde Staten is de belangrijkste stap naar het herstel van de veiligheid en stabiliteit in de regio.”
Maar alle Arabische koninkrijken herbergen Amerikaanse militaire bases. Iran heeft aangekondigd dat elk land dat Amerikaanse vliegtuigen of andere militaire troepen toestaat om deze bases te gebruiken, het risico loopt onmiddellijk aangevallen te worden om ze te vernietigen. Koeweit, Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten zijn al aangevallen, wat Saudi-Arabië ertoe heeft gebracht Iran te beloven dat het het Amerikaanse leger niet zal toestaan zijn grondgebied te gebruiken als onderdeel van zijn oorlog.
Spanje heeft de VS verboden zijn vliegvelden te gebruiken ter ondersteuning van zijn oorlog tegen Iran. Maar toen premier Pedro Sánchez de Verenigde Staten verbood ze te gebruiken, wees president Trump er tijdens een persconferentie in het Oval Office op dat Spanje eigenlijk niets kon doen om te voorkomen dat de Amerikaanse luchtmacht gebruik zou maken van de installaties in Rota en Morón in Zuid-Spanje, die door de VS en Spanje worden gedeeld, maar onder Spaans commando blijven. “En nu heeft Spanje gezegd dat we hun bases niet mogen gebruiken. Maar dat geeft niet, we willen dat toch niet. We zouden de basis kunnen gebruiken als we dat wilden. We zouden er gewoon naartoe kunnen vliegen en hem gebruiken, niemand gaat ons verbieden om hem te gebruiken.” Wat zou Spanje tenslotte kunnen doen om dat te voorkomen? Amerikaanse vliegtuigen neerschieten?”
Dit is het probleem waarmee de Arabische monarchieën worden geconfronteerd als ze de VS de toegang tot hun eigen Amerikaanse bases en luchtruim willen ontzeggen om tegen Iran te vechten. Wat kunnen ze doen?
Of beter gezegd, wat zijn ze bereid te doen? Iran dringt erop aan dat Qatar, de Verenigde Arabische Emiraten, Bahrein, Koeweit, Saoedi-Arabië, Jordanië en andere monarchieën in het Nabije Oosten alle Amerikaanse militaire bases in hun koninkrijken sluiten en het gebruik van hun luchtruim en luchthavens door de VS blokkeren als voorwaarde om hen niet te bombarderen en de oorlog niet uit te breiden naar de monarchale regimes zelf.
Weigering – of het onvermogen om te voorkomen dat de VS bases in hun landen gebruikt – zal Iran ertoe brengen een regimewisseling af te dwingen. Dit zou het gemakkelijkst zijn in landen waar Palestijnen een groot deel van de beroepsbevolking uitmaken, zoals in Jordanië. Iran heeft de sjiitische bevolking in Jordanië en andere landen in het Nabije Oosten opgeroepen om hun monarchieën omver te werpen en zich los te maken van de Amerikaanse controle. Er gaan geruchten dat de koning van Bahrein het land heeft verlaten.
Stap 2: Beëindiging van de commerciële en financiële banden van het Midden-Oosten met de VS
Arabische monarchieën staan onder toenemende druk om te voldoen aan de ultieme eis van Iran dat zij hun economieën loskoppelen van die van de Verenigde Staten. Sinds 1974 hebben zij hun economieën aan de Verenigde Staten gekoppeld. Onlangs hebben Bahrein, de VAE en Saoedi-Arabië geprobeerd hun energiebronnen te gebruiken om computerdatacentra aan te trekken, waaronder Starlink en andere systemen die in verband worden gebracht met regimeverandering door de VS en militaire aanvallen op Iran.
In tegenstelling tot de plannen van de VS om hun niet-oliesectoren nauw te integreren met de Arabische OPEC-landen in het Midden-Oosten, heeft Iran aangekondigd dat deze installaties “legitieme doelen” zijn in zijn streven om Amerika uit de regio te verdrijven. Een cloud computing-manager suggereerde dat de AWS-aanval van Iran op het datacenter van Amazon gericht was omdat het militaire doeleinden diende, net zoals Starlink (waar de VAE in geïnteresseerd is om te financieren) in februari werd gebruikt in de poging van de VS om demonstraties tegen de Iraanse regering te mobiliseren.
Stap #3: Een einde maken aan de recycling van OPEC-olie-exporten in Amerikaanse dollarreserves
De meest radicale eis van Iran is dat zijn Arabische buurlanden hun economieën ontdoen van de dollar. Dat is essentieel om te voorkomen dat Amerikaanse bedrijven hun economieën en daarmee hun regeringen domineren. Een Iraanse functionaris vertelde CNN dat Iran bedrijven die Amerikaanse staatsschulden kopen en in staatsobligaties investeren, beschuldigt van medeplichtigheid aan de oorlog tegen Iran, omdat het hen beschouwt als financiers van deze oorlog. “Teheran beschouwt deze bedrijven en hun managers in de regio als legitieme doelwitten. Deze personen worden gewaarschuwd om hun kapitaal zo snel mogelijk terug te trekken.”
Saudi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten, Koeweit en Qatar bespreken inderdaad de terugtrekking uit Amerikaanse en andere investeringen, aangezien de blokkade van Hormuz door Iran hen ertoe heeft gebracht te stoppen met de productie van olie en LNG nu hun opslagcapaciteit vol is. Hun inkomsten uit energie, scheepvaart en toerisme zijn gestopt. De Golfstaten kwamen op zondag 8 maart bijeen om te bespreken hoe ze hun 2 biljoen dollar aan investeringen (voornamelijk uit Saoedi-Arabië) kunnen terugtrekken. Het gevaar is dat dit een eerste stap is om de investeringen van de OPEC te diversifiëren buiten de Amerikaanse dollar.
In combinatie met de overgave van de Amerikaanse militaire bases in het Midden-Oosten zou een dergelijke ontkoppeling van de dollar de Amerikaanse controle over de olie in het Midden-Oosten aanzienlijk verminderen. Het zou een einde maken aan het vermogen van de VS om deze oliehandel te gebruiken als een knelpunt om andere landen te dwingen zich te houden aan Trumps America First-orde (zijn eigen grillen, zonder duidelijke regels).
Voor de monarchieën zelf kunnen de veranderingen die Iran eist om een einde te maken aan de Amerikaanse oorlog om controle over het Midden-Oosten, een effect hebben dat vergelijkbaar is met de nasleep van de Tweede Wereldoorlog, die een einde maakte aan het tijdperk van de Europese monarchieën. In dit geval zou het een einde kunnen maken aan de monarchale regimes in veel van de landen waarvan de economieën en politieke allianties gebaseerd zijn op een alliantie met de Verenigde Staten.
Om te beginnen staat er nu druk op Saoedi-Arabië, Qatar, Egypte, Jordanië, Bahrein, Koeweit en de Verenigde Arabische Emiraten, die allemaal hebben ingestemd met deelname aan Trumps Vredesraad. Indonesië, met de grootste islamitische bevolking ter wereld, heeft zojuist zijn aanbod ingetrokken om 8000 troepen te leveren voor zijn “vredesplan” voor Gaza. En Iran zet de Arabische monarchieën onder druk om dit voorbeeld te volgen door zich terug te trekken uit protest tegen het beleid van de VS.
Zullen ze dat doen? En zullen ze zo ver gaan dat ze de VS de toegang tot bases op hun grondgebied ontzeggen? Als ze proberen de VS niet voor het hoofd te stoten, lopen ze het risico dat Iran hen ervan beschuldigt dat ze niet echt tegen de oorlog zijn. Maar als ze het verzoek van Iran inwilligen, lopen ze het risico dat de VS hun dollarreserves in beslag neemt of op zijn minst bevriest om hen te dwingen van gedachten te veranderen.
Iran oefent druk uit op de meest VS-vriendelijke Arabische monarchieën. De afgelopen dagen heeft het twee Saoedische oliedepots aangevallen en heeft een drone een ontziltingsinstallatie in Bahrein geraakt als reactie op een aanval vanuit Bahrein op de ontziltingsinstallatie van Iran op het eiland Qeshm. De meeste Arabische koninkrijken zijn in veel hogere mate afhankelijk van ontzilting, met Saudi-Arabië op de eerste plaats met 70% en Bahrein op de tweede plaats met 60%. Dat maakt de aanval op Bahrein vergelijkbaar met de dwaasheid om met stenen te gooien terwijl je zelf in een glazen huis woont.
Bijkomende effecten van het doel van Iran om de Verenigde Staten uit het Midden-Oosten te verdrijven
Iran zal escaleren naarmate Israël en het Amerikaanse leger hun voorraad luchtdoelraketten en raketafweer uitputten, waardoor Iran een serieuze aanval kan lanceren op een schaal die het afgelopen juni niet heeft gedaan toen het instemde met een staakt-het-vuren. Het zal zijn meest geavanceerde raketten gaan gebruiken om Israël en andere bondgenoten van de VS aan te vallen.
Er is geen plek om extra Arabische olieproductie op te slaan nu Iran de Straat van Hormuz heeft gesloten voor alle schepen behalve die van zichzelf, waarvan de meeste olie vervoeren die bestemd is voor China. De opslagtanks zijn vol en er is geen plek om nieuwe productie op te slaan, waardoor deze gedwongen is te stoppen. En wat betreft vloeibaar aardgas, dat voornamelijk door Qatar wordt geëxporteerd, zijn de LNG-gasfabrieken gebombardeerd. Deze moeten worden herbouwd, wat twee weken zal duren, plus nog eens twee weken om ze weer in gebruik te nemen door het gas op de juiste manier te koelen.
In ieder geval waagt geen enkel schip zich nog in de buurt van Hormuz, omdat Lloyd’s of London geen verzekeringspolissen afgeeft. Het Amerikaanse leger heeft onlangs Russische schepen met olie tot zinken gebracht of in beslag genomen, maar door de stijgende olieprijzen heeft het dergelijke transporten toegestaan om de wereldwijde inflatie te beteugelen. Minister van Financiën Scott Bessent heeft gezegd dat het ministerie van Financiën onderzoekt of extra gesanctioneerde Russische ruwe olie op de markt kan worden gebracht. “We kunnen andere Russische olie vrijgeven”, zei hij. “Er zijn honderden miljoenen vaten gesanctioneerde ruwe olie op het water … door deze vrij te geven, kan het ministerie van Financiën voor aanbod zorgen.” Zijn opmerkingen volgen op een besluit van de VS om een tijdelijke ontheffing van 30 dagen af te geven waardoor Indiase raffinaderijen Russische olie kunnen kopen in een poging om het wereldwijde aanbod op peil te houden.
Overal ter wereld zullen stijgende olie- en gasprijzen economieën dwingen te kiezen tussen het terugschroeven van binnenlandse sociale uitgaven om hun dollardebatten te betalen. Deze oorlog verdeelt het Westen van de VS/NAVO van de Mondiale Meerderheid, door spanningen te creëren die Japan, Korea en zelfs Europa zich niet langer kunnen veroorloven. Het chaotische effect van de Amerikaanse aanval heeft het narratief vernietigd dat Amerikaanse diplomaten in staat stelde subsidies en “lastenverdeling” te eisen voor hun wereldwijde militaire uitgaven. De fictieve premisse is dat de wereld Amerikaanse militaire steun nodig heeft om zich te beschermen tegen Rusland en China, en nu ook Iran, alsof deze landen een reële bedreiging vormen voor Europa en Azië.
Maar in plaats van de rest van de wereld te beschermen door de huidige Koude Oorlog te voeren, toont de chaos op de wereldwijde olie- en gasmarkten als gevolg van de aanval op Iran aan dat de Verenigde Staten in feite de grootste bedreiging vormen voor de veiligheid, stabiliteit en welvaart van hun bondgenoten. De aanval heeft vooral hun naaste bondgenoten getroffen: Japan, Zuid-Korea en Europa. Hun gasprijzen zijn met 20% gestegen en blijven vandaag verder stijgen. De Koreaanse aandelenmarkt is de afgelopen twee dagen met 18% gekelderd. Dit alles zorgt ervoor dat de steun verschuift naar het opheffen van de Amerikaanse controle over de olie in het Nabije Oosten en het heroriënteren ervan naar een markt die vrij is van de Amerikaanse eisen voor controle en de-dollarisering van de wereldwijde energiehandel.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
WIE IS DE DWAAS?
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Lees meer over:
.