Drie – met elkaar verweven – data die voor ons liggen, kunnen niet crucialer zijn voor het vormgeven van de volgende configuratie van het momenteel gloeiend hete geopolitieke schaakbord.
1. 31 augustus/1 september. Tianjin – een half uur met de hogesnelheidstrein (120 km, ongeveer 8 dollar) vanuit Peking. De jaarlijkse top van de Shanghai Cooperation Organization (SCO), met alle 10 lidstaten, twee waarnemers (Afghanistan en Mongolië) en 14 dialoogpartners (veelal uit Zuidoost-Azië). Cruciaal is dat Poetin, Xi en Modi (zijn eerste bezoek aan China in 7 jaar) aan dezelfde tafel zullen zitten, evenals Pezeshkian uit Iran. Dat is een gecombineerde BRICS/SCO-top met zwaargewichten. Deze top kan een keerpunt zijn voor de SCO, net zoals de top in Kazan vorig jaar dat was voor de BRICS.
2. 3 september. De Victory Day Parade op het Tian’anmenplein, ter ere van de 80e verjaardag van “de overwinning van de Chinese volksoorlog tegen de Japanse agressie en de wereldwijde antifascistische oorlog”. Maar liefst 26 staatshoofden zullen aanwezig zijn, waaronder Poetin (op een vierdaags staatsbezoek). Ze komen uit alle delen van het zuidelijk halfrond, maar geen enkele uit het noordelijk halfrond.
3. 3 september. Vladivostok. De start van het 10e Eastern Economic Forum (EEF), een must om de fijne kneepjes te begrijpen van de Russische nationale strategische prioriteit om het Noordpoolgebied en het Russische Verre Oosten, inclusief uitgestrekte delen van Siberië, te ontwikkelen; dat is een spiegelbeleid van de Chinese inspanningen om “naar het westen te gaan”, die in 1999 begonnen, om Tibet en Xinjiang te ontwikkelen. In Vladivostok zullen prominenten uit het bedrijfsleven en de zakenwereld uit alle windstreken van Eurazië aanwezig zijn. Poetin spreekt de plenaire vergadering toe direct na zijn terugkeer uit China.
Samen beslaan deze drie data het hele spectrum van het strategische partnerschap tussen Rusland en China, de steeds meer verweven geopolitieke en geo-economische aspecten van de integratie van Eurazië en de solidariteit van het Mondiale Zuiden, en de gezamenlijke inspanningen van de Euraziatische actoren om de ontwikkeling naar een multinodaal, gelijkwaardig systeem van internationale betrekkingen te versnellen, schrijft Pepe Escobar.
Westers revisionisme stuit op een ijzeren muur
Het belang van de parade op Overwinningsdag voor de Volksrepubliek China kan niet genoeg worden benadrukt. De Chinezen zullen over duizend jaar – en nog veel langer – nooit het Amerikaanse revisionisme over de Tweede Wereldoorlog accepteren, zoals “de VS en Japan hebben 80 jaar geleden samen een oorlog beëindigd”. En nog minder het Europese revisionisme: “De herdenkingen in Europa van de landing in Normandië gingen ook gepaard met een schokkende herschrijving van de geschiedenis van het oostfront. Deze acties herinneren ons eraan dat de aanwezigheidslijst van de militaire parade op 3 september een criterium is geworden om te bepalen welke landen standvastig blijven in hun antifascistische houding.”
Poetin in Peking tijdens de Chinese parade op Victory Day is dus een spiegelbeeld van Xi op het Rode Plein op 9 mei, toen Rusland officieel de 80e verjaardag van de overwinning van de USSR in de Grote Patriottische Oorlog vierde.
Geen wonder dat het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken onvermurwbaar is: de historische overwinning van de Tweede Wereldoorlog mag niet worden verdraaid. En deze gedeelde historische herinnering – fel gekant tegen het nazi-fascisme en de heropleving ervan in het Westen – is een leidraad voor de multilaterale, multipolaire en multinodale coördinatie tussen Rusland en China, van de VN – die helaas steeds minder relevant wordt – tot de dynamische BRICS en SCO.Modi’s rechtstreekse gesprek met Xi op zondag, in de marge van de SCO-top, bezegelt het trieste lot van de tarievenoorlog tegen India – een essentieel onderdeel van de hybride oorlog van het Imperium van Chaos tegen BRICS, en wat dat betreft, tegen een groot deel van de Mondiale Meerderheid.
De nieuwste mantra van Trump 2.0-kringen is dat New Delhi de oorlog van Moskou tegen Oekraïne steunt door Russische olie te kopen, waardoor Poetin nog rijker wordt.
Eindresultaat: de oorspronkelijke RIC (Rusland-India-China), allemaal gesanctioneerd/getarifeerd, in een stevige omhelzing opgesloten.
Het geluid van het hart van Eurazië dat rockt
Vladivostok kan voor enkele verrassingen zorgen – maar dan op het gebied van de handel tussen de VS en Rusland.
Allereerst wordt er volop gespeculeerd of Trump misschien heeft besloten om de geplande diefstal van Russische buitenlandse activa door de EU op zijn kop te zetten en in plaats daarvan te dwingen dat de fondsen in de Amerikaanse economie worden geïnvesteerd. Als dat het geval zou zijn – Trump zegt immers zelf: “Ik kan doen wat ik wil” – dan kan de chihuahua-EUrocratie daar absoluut niets tegen doen.
Dan is er nog de verleidelijke mogelijkheid dat er overeenkomsten tussen de VS en Rusland worden besproken. Een optie zou zijn dat ExxonMobil terugkeert naar het megagasproject Sakhalin-1. Er is ook enorme belangstelling vanuit de Amerikaanse olie-industrie om de verkoop van apparatuur voor LNG-projecten, waaronder Arctic LNG-2, weer op te starten, en om Russische nucleaire ijsbrekers aan te schaffen.
Dat zou in meerdere opzichten baanbrekend zijn, omdat het de VS in staat zou stellen rechtstreeks te concurreren met de Noordelijke Zeeroute (of Arctische Zijderoute, in Chinese terminologie), die door Rusland wordt aangelegd als alternatief voor het Suezkanaal.
Wat Oekraïne betreft – en dat zal tijdens de SCO-top uitvoerig worden besproken – hebben de leden volgens diplomatieke bronnen uit Centraal-Azië geen illusies. En dat weerspiegelt de overheersende interpretatie van Rusland en China. Het Imperium van Chaos zal nooit afzien van het conformeren van Oekraïne als strategische buffer tegen Rusland, het behouden van een belangrijke voet aan de grond in Eurazië en het binnenhalen van solide winsten (in euro’s) voor het industrieel-militaire complex.
Dat is wat alles doordringt, van het Ukraine Security Assistance Initiative (USAI) en de Presidential Drawdown Authority (PDA) van het Pentagon tot het Comprehensive Assistance Package (CAP) van de NAVO, dat negen jaar geleden werd gelanceerd en de facto de militaire ruggengraat vormt van de Kiev/NAVO-armada. Voeg daar nog de P-8 Poseidon-spionagevliegtuigen van de Amerikaanse marine aan toe, die dagelijks boven de Zwarte Zee cirkelen en alles in de gaten houden wat er zich afspeelt in de wateren van Novorossiysk tot Sevastopol.
Hoezeer we ons ook zullen verdiepen in de nieuwe zetten op het schaakbord tijdens de komende cruciale week, uiteindelijk komen we allemaal weer terug bij het door Mackinder doordrenkte “The Grand Chessboard”, zoals geschetst door wijlen Brzezinski.
Vóór het einde van het millennium was de vrees dat een alliantie van Rusland, China – en Europa, vóór de consolidatie van de EU – erin zou slagen Eurazië, en daarmee de wereld, te controleren, in navolging van Mackinder.
Welnu, we kunnen ons nu de geest van Mackinder voorstellen terwijl hij luistert naar de nieuwste remix van Deep Purple’s Made in Japan – het beste live rockalbum ooit, dat begin jaren zeventig werd opgenomen… in Azië. In deze nieuwe, op Azië gerichte wereld hebben de belangrijkste spelers uit het Zuiden in de BRICS/SCO meer dan twee keer het BBP van de VS en maken ze de weg vrij om de Amerikaanse dollar de facto te vervangen door de handel in hun eigen valuta’s te vergroten.
Zelfs de vorige Amerikaanse autopen-regering, die toestemming gaf voor het vernietigen van de Nord Stream-pijpleidingen – om ervoor te zorgen dat Europa afhankelijk zou blijven van duur Amerikaans aardgas en niet van dat van Rusland – heeft het schaakbord niet wezenlijk veranderd.
Afgezien van het feit dat Europa zich bezighoudt met seriële harakiri, zijn eigen de-industrialisatie bevordert en voor alle praktische doeleinden nu dood is als geopolitieke speler. Het draait allemaal om het Imperium van Chaos versus BRICS/SCO.
Dus laat volgende week rocken: noem het het geluid van het hart van Eurazië dat zijn soevereiniteit opnieuw bevestigt. Speel het luid.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Pepe Escobar: Poetin, Iran en China laten nucleaire bommen vallen, Trump heeft net verloren van BRICS
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Lees meer over:
.