Tijdens de coronapandemie werden kritische geluiden, zoals die van huisarts Els van Veen, systematisch genegeerd. Ze voelde zich onder druk gezet door zowel de overheid als de media en had twijfels over hun beste intenties. Van Veen benadrukte dat ze als huisarts een eed had afgelegd en verantwoordelijkheid droeg voor haar patiënten, terwijl minister Hugo de Jonge dat niet had gedaan. Ze werd hard aangepakt en kreeg zelfs brieven van de gezondheidsinspectie waarin ze werd beschuldigd van het verspreiden van desinformatie. Van Veen pleitte ervoor dat de verantwoordelijken voor het coronabeleid berecht zouden worden.
.