Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar
In de recent openbaar gemaakte Epstein-bestanden is een e-mailketen opgedoken die een verontrustend inkijkje geeft in de wereld rondom Jeffrey Epstein na zijn veroordeling als zedendelinquent. De correspondentie, daterend van februari 2011, laat niet alleen zien hoe nonchalant er werd gesproken over een minderjarig meisje, maar bevat ook een opmerkelijke passage over het “wegwerken van arme mensen” – in verband gebracht met Bill Gates.
Een zorgwekkende normaliteit
De e-mailwisseling begint met een bericht van Epstein aan Hollywoodfilmproducent Barry Josephson, met als onderwerpregel “je nicht”. Josephson vraagt daarop expliciet naar de leeftijd van het meisje. Epstein antwoordt: “16, very nice thanks.” Daarmee is onmiskenbaar duidelijk dat het om een minderjarige gaat.
Opvallend is wat daarna níét gebeurt. Er volgt geen afwijzing, geen terughoudendheid, geen morele of juridische grens. Integendeel: Josephson vraagt om haar volledige naam, informeert of ze enkele weken in New York zal zijn en verzoekt Epsteins kantoor om opnieuw de contactgegevens van haar moeder door te sturen. Hij voegt eraan toe dat een vriend een speelfilm draait in New York en dat hij zal proberen “haar erin te krijgen”.
De toon is zakelijk en opportunistisch. Het meisje wordt besproken in termen van toegang, plaatsing en kansen – niet als iemand die bescherming behoeft. Dat dit gebeurt in communicatie met een man die al bekendstond als misbruiker van minderjarigen, maakt de uitwisseling extra schrijnend.
Doorgestuurd – en uitgebreid
Epstein stuurt deze correspondentie door naar een derde persoon, wiens naam in de vrijgegeven documenten is zwartgelakt. Die reageert enthousiast: “COOL!!!! I’m excited.” Ook hier geen spoor van aarzeling over de leeftijd of de context.
Maar de reactie bevat nog iets anders, iets dat de blik verbreedt van seksueel misbruik naar een fundamenteler wereldbeeld. De afzender schrijft dat hij of zij veel heeft nagedacht over “die vraag die jij aan Bill Gates stelde: ‘hoe komen we van arme mensen af als geheel?’” en zegt daar een antwoord of commentaar op te hebben. Er wordt voorgesteld om diezelfde dag te bellen om dit te bespreken.

De betekenis van die ene zin
De formulering “hoe komen we van arme mensen af” suggereert geen debat over armoedebestrijding, maar een technocratische, ontmenselijkende benadering waarin hele bevolkingsgroepen als probleem worden gezien. Dat deze vraag in dezelfde adem wordt genoemd als enthousiasme over een minderjarig meisje, tekent een wereldbeeld waarin macht en morele afstand samenkomen.
Elitair denken zonder morele rem
Wat deze e-mailketen vooral blootlegt, is geen geïsoleerd incident, maar een cultuur. Een cultuur waarin:
-
Minderjarigen worden besproken als kansen of middelen;
-
Elitecontacten – Hollywood, New York, invloedrijke figuren – als vanzelfsprekend worden ingezet;
-
En waarin ideeën over het “wegwerken” van arme mensen blijkbaar bespreekbaar zijn binnen besloten kringen.
Dat Bill Gates in dit verband wordt genoemd, onderstreept vooral hoe Epstein zichzelf positioneerde: als iemand die toegang had tot de absolute top van politiek, technologie en filantropie, en die meende zelfs extreme vragen daar zonder schroom te kunnen neerleggen.
Meer dan een schandaal
Deze e-mails zijn schokkend, niet alleen vanwege de inhoud op zichzelf, maar omdat ze laten zien hoe normalisering werkt binnen machtsnetwerken. Wat voor buitenstaanders ondenkbaar is, lijkt hier routine. Morele grenzen vervagen, zolang men zich binnen de juiste kringen bevindt.
De combinatie van seksueel misbruik, elite-netwerken en ontmenselijkende ideeën over “overtollige” mensen maakt deze documenten tot meer dan een persoonlijk schandaal. Ze werpen een ongemakkelijke vraag op over hoe macht, geld en ideologie samenkomen – en hoe weinig tegenspraak er soms is aan de top.</p
.
