Wij hebben allemaal het woord “democratie” in de mond, en onze media waarschuwen ons voor autoritaire excessen van onliberale landen. Toch weigeren velen van ons zich te mengen in tegenstrijdige debatten over zowel de aanslagen van 11 september als de reactie op de Covid 19-epidemie, schrijft Thierry Meyssan.

De herdenkingen van de 20e verjaardag van de aanslagen van 11 september 2001 leiden tot twee absoluut tegenstrijdige verhalen, afhankelijk van de vraag of men verwijst naar de gedrukte en audiovisuele media of naar de digitale pers.

Voor sommigen had Al-Qaeda het Westen de oorlog verklaard door met veel spektakel een misdaad te begaan, terwijl voor anderen diezelfde misdaad een interne staatsgreep in de VS maskeerde.

Een debat tussen de voorstanders van deze twee versies is onmogelijk. Het is niet zo dat beide partijen ze verwerpen, maar omdat de aanhangers van de officiële versie – en alleen zij – ze verwerpen.

Zij beschouwen hun tegenstanders als “samenzweerders”, dat wil zeggen, in hun ogen, op zijn best idioten, op zijn slechtst kwaadaardige mensen, – gewild of ongewild – medeplichtigen van de terroristen.

Deze onenigheid geldt nu voor alle belangrijke politieke gebeurtenissen. En het wereldbeeld van beide partijen raakt steeds meer verdeeld.

Hoe kon een dergelijke kloof ontstaan tussen medeburgers in samenlevingen die streven naar democratie? Temeer daar het niet deze breuk is maar de reactie erop die elke democratie onmogelijk maakt.

Een bepaalde opvatting van journalistiek

Vandaag wordt ons verzekerd dat het de taak van journalisten is getrouw verslag uit te brengen van wat zij hebben gezien. Wanneer wij echter door een lokale media worden geïnterviewd over een kwestie die ons bekend is en wij dan achteraf zien hoe zij die kwestie hebben behandeld, zijn wij vaak teleurgesteld.

Wij voelen ons niet begrepen. Sommigen van ons betreuren het dat we een slechte journalist zijn tegengekomen en houden ons vertrouwen in de massamedia. Anderen denken dat als een lichte vertekening mogelijk is, zelfs bij kleine vraagstukken, een veel grotere vertekening mogelijk moet zijn bij complexere vraagstukken.

In 1989, toen een menigte kwam luisteren naar een van de toespraken van de Roemeense dictator Nicolae Ceauşescu, beschuldigde deze de fascisten ervan het bloedbad van Timișoara te hebben uitgevonden, dat werd toegeschreven aan de beulen van zijn regime.

Woedend over deze ontkenning stond de menigte op en riep: “Ti-mi-șoa-ra! Ti-mi-șoa-ra! “en gooide hem omver. Het lokale televisiestation van Atlanta (VS), CNN, zond de paar dagen van deze revolutie live uit. Zo werd CNN de eerste live nieuwszender en werd het een internationale zender.

Vandaag weten we echter dat dit bloedbad nooit heeft plaatsgevonden. Het was gewoon een enscenering met lijken uit een lijkenhuis. Later werd vernomen dat een propaganda-eenheid van het Amerikaanse leger een kantoor had naast de redactiekamer van CNN.

Timișoara’s manipulatie werkte alleen omdat het live was. De kijkers hadden geen tijd om te controleren, niet eens tijd om na te denken.

Op professioneel niveau heeft geen enkele journalist ooit een conclusie getrokken uit deze gebeurtenis. Integendeel, CNN werd het model voor live nieuwszenders, die vervolgens overal tot bloei kwamen.

Tijdens de Kosovo-oorlog in 1999 heb ik een dagelijks verslag uitgebracht met een samenvatting van het nieuws van de NAVO en de regionale persagentschappen (Oostenrijk, Hongarije, Roemenië, Griekenland, Albanië, enz.) waarop ik was geabonneerd.

Vanaf het begin werd wat de NAVO in Brussel vertelde niet bevestigd door de regionale agentschappen. Integendeel, deze beschreven een heel ander conflict.

Het was vreemd om te zien hoe regionale journalisten uit welk land dan ook, behalve Albanië, een blok vormden en teksten schreven die met elkaar verenigbaar waren maar niet met die van de NAVO. Week na week verwijderden de twee versies zich van elkaar.

Om aan deze situatie het hoofd te bieden heeft de NAVO het beheer van haar communicatie toevertrouwd aan Jamie Shea. Elke dag vertelde hij een nieuwe anekdote die hij op het slagveld had meegemaakt. De internationale pers had al snel alleen oog voor hem.

Zijn versie was volgens het boekje voor de media, en de regionale nieuwszenders waren uit de roulatie, behalve voor mij. Naar mijn mening hadden beide partijen gelogen, en de waarheid moet ergens tussen de twee partijen liggen.

Toen de oorlog voorbij was, spoedden humanitaire hulpverleners, diplomaten en VN-soldaten zich naar Kosovo. Tot hun grote verbazing – en tot de mijne – ontdekten zij dat lokale journalisten de waarheid waarheidsgetrouw hadden weergegeven.

De woorden van Jamie Shea waren gewoon oorlogspropaganda. Zij waren echter gedurende drie maanden de enige “betrouwbare” bron van de internationale media geweest.

De westerse journalisten die naar Kosovo gingen, ontdekten ook dat zij hun vertrouwen hadden gesteld in mensen die overduidelijk tegen hen hadden gelogen. Toch hebben weinigen van hen hun manier van denken veranderd.

En nog minder slaagden erin hun redacteuren ervan te overtuigen dat de NAVO hen had misleid. Het door het Atlantisch Bondgenootschap opgelegde verhaal is de waarheid geworden, en de geschiedenisboeken hebben het, ondanks de feiten, als zodanig overgenomen.

Het oude Griekenland en het moderne Westen

In het oude Griekenland wekten de toneelstukken heftige gevoelens op bij het publiek. Sommigen vreesden dat de goden hen een duister lot zouden beschoren zijn.

Geleidelijk aan begon het koor dat het verhaal vertelde ook uit te leggen dat men zich niet moest laten misleiden door wat men zag, maar moest begrijpen dat het slechts een voorstelling was.

Dit afstand nemen van de schijn, verlamd door de mythe van het live-nieuws, staat in de psychologie bekend als de “symbolische functie”.

Jonge kinderen zijn hier niet toe in staat, zij nemen alles serieus. Maar op de “leeftijd van het verstand”, op 7, kunnen we allemaal onderscheid maken tussen wat waar is en wat slechts een voorstelling is.

Rede staat hier tegenover rationaliteit. Rationeel zijn betekent dat je alleen in bewezen dingen gelooft. Rationeel zijn is niet geloven in onmogelijke dingen. Dat is een groot verschil. Omdat je de waarheid niet vindt in overtuigingen, maar in feiten.

Als we zien hoe vliegtuigen neerstorten op het World Trade Center in New York City en mensen zich uit ramen gooien om aan het vuur te ontsnappen, zijn we allemaal erg onder de indruk. Als de torens instorten, zijn we klaar om te huilen. Maar dat mag ons er niet van weerhouden na te denken.

Men kan ons altijd vertellen dat 19 kapers vier vliegtuigen hebben gekaapt, maar aangezien deze mensen niet eens op de passagierslijsten van de luchtvaartmaatschappijen stonden, konden zij deze vliegtuigen niet kapen.

Men kan ons nog steeds vertellen dat de brandstof van de twee brandende vliegtuigen over de pilaren van de gebouwen is gestroomd en deze heeft doen smelten, hetgeen zou verklaren waarom de twin towers zijn ingestort, maar niet op zichzelf, en niet het instorten van de derde toren.

Om een gebouw in te laten storten, niet aan één kant, maar op zichzelf, moet je de fundering opblazen en het dan van boven naar beneden opblazen, zodat de vloeren op zichzelf instorten.

Men kan ons altijd vertellen dat bange vliegtuigpassagiers hun familieleden belden voor ze stierven, hoewel de telefoonmaatschappijen geen gegevens hadden van deze gesprekken, ze bestonden gewoon niet.

Men kan ons nog steeds vertellen dat een Boeing het Pentagon verwoestte, terwijl het in feite niet door een poort naar binnen had kunnen gaan zonder de omringende muur te beschadigen.

De getuigenissen spreken elkaar tegen. Maar alleen bepaalde worden door feiten tegengesproken.

Waarom accepteren we dat we bedrogen worden?

Een groot probleem blijft: waarom aanvaarden wij bedrogen te worden? Meestal omdat we het moeilijker vinden de waarheid te accepteren dan de leugen.

Toen bijvoorbeeld de zoon van de voorzitter van de National Endowment for Political Science jarenlang de verkrachtingen aan de kaak stelde die hij van hem onderging, treurde het hele volk om deze arme fantaserende jongen en prees zijn vader, die zijn waanzin zonder woorden doorstond.

Toen de zus van het slachtoffer later een boek met getuigen publiceerde, besefte iedereen wie de waarheid sprak. De president werd gedwongen af te treden.

De verkrachter heeft alleen zijn status te danken aan het feit dat hij aan justitie is ontsnapt: voormalig lid van het Europees Parlement, voorzitter van de emblematische instelling van de hele Franse politieke-media-klasse en voorzitter van “Le Siècle”, de meest exclusieve privé-club van Frankrijk.

Waarom denken we dat Al-Qaeda verantwoordelijk is voor de aanslagen van 11 september? Omdat minister van Buitenlandse Zaken Colin Powell, met zijn hand op zijn hart, het zwoer voor de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties.

Laat staan dat hij jaren eerder loog toen hij het verhaal bevestigde van door Irakezen gestolen couveuses in Koeweit en de dood van achtergelaten baby’s.

Of dat hij achteraf loog over de massavernietigingswapens van president Saddam Hussein. Hij is een Staatssecretaris, en dan moeten we hem geloven.

Integendeel, als we zijn woord in twijfel trekken, moeten we ons niet alleen afvragen waarom we Afghanistan zijn binnengevallen, daarna Irak, enzovoort. Maar ook, en vooral, waarom hij loog.

Het antwoord op Covid-19: een nieuwe 11 september

Het raadsel van 9/11 is geen kwestie van het verleden. Ons begrip van de laatste 20 jaar hangt af van de reactie die we erop geven. Tenzij we tegengestelde debatten hebben tussen voorstanders van beide versies, zullen we deze verdeeldheid in alle mondiale kwesties aantreffen.

We maken momenteel een andere ramp mee, de Covid-19 pandemie. Wij hebben allemaal gezien hoe een groot laboratorium, Gilead Science, de redacteuren van het medisch tijdschrift The Lancet heeft omgekocht om een geneesmiddel, Hydroxychloroquine, in een kwaad daglicht te stellen.

Gilead Science is het bedrijf dat vroeger geleid werd door Donald Rumsfeld, de minister van Defensie van 11 september. Het is ook degene die een Covid 19 geneesmiddel maakt, Remdesivir.

Hoe het ook zij, sindsdien heeft niemand het aangedurfd om geneesmiddelen te zoeken voor de verzorging van Covid-lijders. Allen hebben vertrouwd op de hoop van vaccins.

Donald Rumsfeld had zijn staf opgedragen protocollen op te stellen voor het geval van een bioterroristische aanslag op Amerikaanse militaire bases in het buitenland. Vervolgens vroeg hij een van hen, Dr. Richard Hachett, die lid was van de Amerikaanse Nationale Veiligheidsraad, dit protocol uit te breiden in geval van een aanval op de Amerikaanse burgerbevolking.

Het was deze man die voorstelde gezonde bevolkingsgroepen op te sluiten, hetgeen een storm van protest teweegbracht onder de Amerikaanse artsen, professor Donald Henderson van de Johns Hopkins Universiteit voorop. Voor hen waren Rumsfeld, Hatchett en hun adviseur, topambtenaar Anthony Fauci, vijanden van de eed van Hippocrates en van de mensheid.

Toen de Covid 19-epidemie uitbrak, was Dr. Richard Hatchett directeur geworden van CEPI (Coalition for Epidemic Preparedness Innovations); een vereniging die was opgericht op het Davos-forum en werd gefinancierd door Bill Gates.

Het was Hatchett die voor het eerst de uitdrukking “we zijn in oorlog” gebruikte, die door zijn vriend, president Emmanuel Macron, werd overgenomen. Hij was het die aanraadde gezonde bevolkingsgroepen te beschermen op de manier die hij 15 jaar eerder voor ogen had als onderdeel van de “oorlog tegen het terrorisme”.

Wat Anthony Fauci betreft, hij was nog steeds in functie. Hij had federale fondsen verduisterd om illegaal onderzoek in de VS te financieren. Ze werden voor hem uitgevoerd in het Chinese laboratorium in Wuhan.

Normaal gesproken zou de medische wereld weer in opstand zijn gekomen tegen de verplichte opsluiting van gezonde mensen. Dat was absoluut niet het geval. Zij vonden massaal dat de situatie de schending van de eed van Hippocrates vereiste.

De westerse landen die het advies van Dr. Hatchett opvolgden en de leugens van Gilead Science geloofden, hebben een schrikwekkende staat van dienst met deze pandemie. De VS heeft 26 keer meer sterfgevallen per miljoen inwoners dan China. En hun economie is verwoest.

Dat zou enige discussie en uitleg waard zijn, maar nee. Wij zien liever dat onze samenlevingen opnieuw verdeeld raken tussen volgelingen van Anthony Fauci of professor Didier Raoult.

Conclusie

In plaats van met elkaar te praten en onze argumenten te confronteren, organiseren wij schijndebatten tussen de aanhangers van de heersende dogma en die van de meest groteske meningsuitingen.

Het is zinloos in een democratie te willen leven als wij weigeren de belangrijkste vraagstukken echt te bespreken.


Copyright © 2021 door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

COVID-19 VACCIN DOSSIER

Hoe kunnen zoveel leugens en bewijzen van fraude en staatsmoord worden verdoezeld?… Collectieve krankzinnigheid

Volg Frontnieuws op Telegram

Laat een bericht achter! Doe mee, wat vind u (jij) hiervan?

HNMDA UPDATE'S
!!! Blijf op de hoogte

! Meld je aan


.Meld je aan via mail

OF op telegram https://t.me/HNMDA_ALL


- S'morgens & S'avonds 1 nieuwsbrief met de nieuwste berichten
- Weekelijkse nieuwsbrief met alle headlines
- Soms een (verkeerd/ongewenst/test) mailtje, daar werken we aan...


...Anders hoor je het niet