• wo. feb 11th, 2026

Onafhankelijke onderzoekers treffen merkwaardige structuren aan in covid-, hpv- en griepvaccins en ook in tandheelkundige verdovingsvloeistoffen. Over wat zij door hun microscopen zien, lopen de meningen uiteen. De Australische dr. David Nixon neemt in dit debat en bijzondere plaats in. Hij denkt aan een nieuw type substantie die hij metamateriaal of soft matter noemt. Zijn visie heeft gevolgen voor de wijze van detoxen. Dat moet volgens Nixon vooral niet met harde hand gebeuren.

Dr. David Nixon heeft een Substack-pagina, waarin hij verslag doet van zijn bevindingen. Als er wat nieuws op verschijnt, krijg ik een e-mailtje en soms duik ik daar dan in, maar lang niet elke keer.

Begin februari kreeg ik weer zo’n update, met daarin de mededeling dat er twee nieuwe publicaties van hem beschikbaar zijn op Amazon. Het gaat om Soft Architecture in Motion en een poëtisch werk dat op deze merkwaardige microscoopbeelden geïnspireerd is.

Op Amazon.nl zag ik nog twee andere uitgaven, allebei eveneens recent, die ik direct heb besteld. Een klein A5-booklet met zijn visie op gezondheid, healing en detoxen, getiteld The Quiet Work of Health en de bundel Soft Matter in Motion met daarin het wetenschappelijke paper From Hydrogel to Metamaterial. Ondertitel: Phase-Active Metamaterial Behaviour in Common Pharmaceuticals.

Dat is en hele academische mondvol, maar behalve de wetenschappelijke analyse en een reeks adembenemende foto’s staat er gelukkig ook een korte samenvatting in voor wetenschappelijk ongeschoolde lezers. Deze samenvatting plaats ik aan het einde van dit artikel.

Eye opener

Het boekje over gezondheid heb ik als eerste gelezen. Ik vind ik een eye opener. Nixon betoogt daarin dat het niet verstandig is om dit soort verontreiniging uit het lichaam te willen uitdrijven of ze in je lichaam te willen vernietigen. Zo’n destructieve aanpak maakt de zaak in veel gevallen alleen maar erger, stelt hij.

Tot rust brengen en losweken is een betere aanpak. En daarbij de wijsheid van het lichaam aanboren door er aandachtig naar te luisteren, onder meer door het met de pendel en te bevragen.

Wat heerlijk dat deze op-en-top academicus met een pendeladvies komt. Want inderdaad: The body knows!

Er zijn vier fasen in dit detox-proces, aldus Nixon:
1) tot rust komen en luisteren
2) zacht maken en losweken
3) loslaten, uitscheiden
4) rusten en herstellen

Geduld en een juiste timing zijn de clou, zegt hij.

You don’t need a tool.
You don’t need training.
You just need to listen – with patience and respect.

Dat is andere koek dan prijzige detox-trajecten, dure bijbehorende apparaten en tassen vol met voedingssupplementen. Het boekje kost als geprinte uitgave iets meer dan drie euro. Het kan je vermoedelijk veel geld besparen.

Soft matter

Nu verder over zijn kijk op het fenomeen van de vreemde structuren in farmaceutische vloeistoffen. We zijn geneigd te snel conclusies te trekken, waarschuwt hij. Dat is al snel het geval als je met een heel nieuw fenomeen wordt geconfronteerd. Je probeert dat dan te interpreteren aan de hand van de dingen di je al wel weet. Begrijpelijk, maar ook een valkuil voor onderzoekers en journalisten.

In dit geval zie je structuren die op chips of zelfs de moederborden van computers lijken. Dus ga je denken in de richting van nano-IT. Hier op TransitieWeb deed ik dat bijvoorbeeld in dit artikel. Fout, zegt Nixon. Dat is een te snelle conclusie. Deze structuren gedragen zich namelijk anders dan alles dat we tot nu toe weten omtrent de gedragingen van vloeistoffen. We kijken naar iets nieuws.

In zijn e-mail zegt hij er dit over:

In recent days I’ve seen new waves of speculation: that the structures observed in blood under dark field microscopy are “fuel cells” or components of some energy network. The forms invite it. But that interpretation misunderstands what’s actually present.

These are not miniature machines. Not nanobots. Not microchips. Not antennas

They are soft matter systems.

Dat is iets nieuws waar tot nu toe nog geen woord voor is. In zijn paper introduceert Nixon de term Metamaterials. Substanties dus die ‘beyond’ al datgene zijn wat wij tot nu toe over de gedragingen van stoffen weten.

Over de herkomst ervan kun je speculeren. Nixon houdt zich daar verre van in zijn wetenschappelijke artikelen. Maar in zijn poëtische uitingen formuleert hij zijn vermoedens wel. Bijvoorbeeld op de schutbladpagina van ‘Soft Matter in Motion’. Daar staat een gedicht, getiteld ‘Salt and Cholesterol’. Dit zijn de slotregels daarvan:

Clearly some bastards have had
plenty of time and an unlimited budget.

– or it’s the Aliens.

Samenvatting

Hierna volgt de (computer)vertaling van Nixons samenvatting van ‘Soft Matter in Motion’ voor en algemeen publiek.

“Wanneer we kristallen onder een microscoop bekijken, gaan we er meestal van uit dat we iets definitiefs en vaststaand zien. Een kristal vormt zich, blijft daar en als het verdwijnt, nemen we aan dat het is opgelost. Die veronderstelling blijkt echter onjuist te zijn voor sommige complexe farmaceutische materialen.

In deze studie werden langlevende kristallen waargenomen die zich vormden in injecteerbare producten en die weken tot maanden stabiel bleven. Ze erodeerden niet langzaam en braken niet af. In plaats daarvan verdwenen ze soms zonder fragmenten, troebele pluimen of tekenen van chemische oplossing achter te laten. Het materiaal leek niet uit het gezichtsveld te verdwijnen. Wat verdween was de ordening, niet de substantie.

Nog verrassender waren draadachtige structuren die verbonden leken te zijn met sommige kristallen. Deze vezels waren niet zichtbaar toen de kristallen zich voor het eerst vormden. Ze werden pas dagen later zichtbaar. Cruciaal is dat ze nooit bewogen, groeiden of zich hechtten. Er was geen moment waarop een vezel zich “aansloot”.

Dit leidde tot een belangrijk inzicht: de vezel was er mogelijk al die tijd al.

In zachte en gelachtige materialen kunnen structuren bestaan ​​in een toestand waarin ze fysiek aanwezig zijn, maar optisch onzichtbaar. Als hun eigenschappen nauw aansluiten bij het omringende materiaal, verstrooien ze geen licht en zijn ze niet zichtbaar onder een microscoop. Een kleine verandering in omstandigheden zoals belichting, hydratatie of interne structuur kan ze plotseling zichtbaar maken, ook al zijn ze niet verplaatst of opnieuw gevormd.

Op deze manier is de microscoop niet altijd een passieve waarnemer. In gevoelige materialen kan licht zelf als trigger fungeren en verborgen structuren onthullen door het systeem over een zichtbaarheidsdrempel te duwen.

Wat lijkt op een plotselinge vorming of aanhechting, kan in werkelijkheid een onthulling zijn.

Tijdens deze waarnemingen veranderde het materiaal herhaaldelijk tussen verschillende toestanden: een verspreide achtergrond, een geordende kristallijne fase, een plotseling verlies van kristalstructuur en een reorganisatie tot nieuwe, sedimentachtige patronen. Deze overgangen konden langzaam plaatsvinden, over weken, of snel, over minuten, afhankelijk van de omstandigheden. Dit gedrag is consistent met fase-actieve zachte materie in plaats van eenvoudige vaste kristallen.

De belangrijkste les is dat zien niet hetzelfde is als vormen, en verdwijnen niet hetzelfde is als ontbinden. Aanwezigheid, organisatie en zichtbaarheid zijn verschillende dingen. Wanneer we ze als identiek beschouwen, is de kans groot dat we onze waarnemingen verkeerd interpreteren.

Deze bevindingen suggereren niet iets exotisch of onbekends, maar wijzen op een bekend, maar vaak over het hoofd gezien idee: sommige materialen worden meer beheerst door fase dan door chemie. Ze kunnen zich organiseren, instorten en reorganiseren zonder ooit te verdwijnen. Zodra dit wordt erkend, worden waarnemingen die ooit onmogelijk leken niet alleen plausibel, maar ook te verwachten.”

Tot zover de samenvatting door David Nixon.
Ik heb ook ‘Architecture in Motion’ besteld. Misschien komt er dus nog een vervolg op dit artikel.

Voor wie de wereld van David Nixon verder wil onderzoeken is hier een overzichtspagina die op zijn website staat: https://drdavidnixon.com/1/en/topic/about-me?utm_source=substack&utm_medium=email

Gerelateerd

Wat is er met ons bloed aan de hand? Deel 3: een stille invasie met nano IT

Kern van de dreiging: inwendige nanotech die communiceert met je mobiele telefoon, laptop, headset en andere draadloze ‘devices’

Nogmaals over de 5G-corona link en vitale informatie over remedies tegen covid-vaccinatieschade

Wil je een seintje per e-mail ontvangen bij iedere nieuwe posting op TransitieWeb?
Klik dan hier

Wil je afmelden van e-mail notificaties?
Gebruik daarvoor de link Beheer onderin de notificatie-mail die je ontvangt.
Zie het voorbeeld hieronder.

N.B. Als je de melding krijgt dat je abonnement niet is gevonden, negeer deze dan, want we hebben geconstateerd dat wie die melding krijgt toch is uitgeschreven.

Kom je er niet uit?
Je kunt ook afmelden door ons een e-mail te sturen met unsubscribe of afmelden in de berichtregel.

Wil je jouw reactie plaatsen bij dit artikel?

Ga dan met je cursor helemaal naar de bodem van deze pagina. Daar vind je een invulscherm. Je kunt daar je reactie intypen of inplakken. Het kan soms geruime tijd duren voordat je reactie zichtbaar is. Dit komt, omdat er eerst moderatie plaatsvindt.

Als je reageert kun je aangeven dat je een seintje wilt bij nieuwe reacties en/of bij nieuwe berichten.

Wil je dit artikel delen met anderen?
Maak dan bij voorkeur gebruik van e-mail. Zo is de kans een stuk kleiner dat je bericht gecensureerd wordt.


Source: https://www.transitieweb.nl/gezondheid/soft-matter-vraagt-om-een-milde-detox-aanpak/

.


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *