Een emeritus professor computer science en statistiek, een professor waarschijnlijkheidsleer en een arts/advocaat/ondernemer bespreken een artikel dat Steve Kirsch ook al deelde. Het bewuste Substack-artikel eindigt met de oproep om het vooral te delen. Ik doe dat, bij gebrek aan wetenschapsjournalistiek in onze grote bladen, op mijn eigen manier. De link naar de Nederlandse vertaling van zowel Latasters substack-artikel als de bespreking door Fenton, Neil en Engler staat onderaan het artikel. Eerst de mini-samenvattingen (we kennen de materie) en opmerkingen over de reactie daarop van Fenton Neil en Engler.
Raphael Lataster
De analyse van Lataster richt zich op vier relatief geïsoleerde Australische regio’s waar in 2020–2021 weinig COVID-sterfte optrad en lockdowns beperkt waren, maar waar wél een stijging van de totale sterfte zichtbaar werd in de periode waarin de vaccinatiegraad snel opliep. Dat zet de gebruikelijke verklaringen voor oversterfte – COVID zelf of lockdown-gerelateerd zorguitstel – onder druk, al betreft het hier nadrukkelijk een ecologische analyse op populatieniveau.
Een fragment uit zijn eigen samenvatting:
“Het zijn de prikken. Als in deze regio’s het aantal sterfgevallen is gestegen samen met de massale vaccinatie met de COVID-19-vaccins, en ze niet echt een COVID-19-probleem hadden of het soort lockdowns dat wijdverbreide gezondheidscrises kan veroorzaken, dan is het duidelijk dat de prik – waarvan al door de Australische en andere regeringen is erkend dat deze sterfgevallen veroorzaakt – een belangrijke rol speelt.”
Dit is geen nieuw argument. De tegenwerping was destijds “de sterfte steeg toen de maatregelen werden versoepeld”. Daarmee werd gemakshalve even vergeten dat de vaccins dus niet naar behoren hadden gewerkt. Dat terzijde.
Fenton, Neil en Engler
De bespreking van Latasters artikel op ‘Where are the Numbers?’ gaat verder en plaatst vraagtekens bij de wijze waarop luchtwegaandoeningen tijdens de pandemie werden getest, geclassificeerd en statistisch verwerkt. Dit zou het sterftebeeld in 2020 hebben beïnvloed en daarmee ook de interpretatie van latere oversterfte.
Fenton, Neil en Engler komen -als harde cijferaars- tot opmerkelijke uitspraken. Drie opmerkingen daarover.
De eerste opmerking is naar aanleiding van de volgende bewering:
“Er is helemaal niets nieuws of risicovol aan SARS-CoV-2, en er kan op coherente wijze worden gesteld dat het helemaal geen ‘ding’ is, maar gewoon een kunstmatige sequentie.”
“Er was geen unieke ‘covidziekte’, geen echt nieuw virus en geen pandemie in de zin zoals ons werd verteld. Wat zich ontvouwde, werd aangestuurd door gebrekkige wetenschap, twijfelachtige statistieken en testpraktijken die het verhaal vormden in plaats van het te verduidelijken.”
De spike was dus niet speciaal toxisch, volgens hen. Nu hebben de veranderde behandelingsprotocollen -en de daarmee in paniek overboord gegooide kennis over respiratoire ziektes- ongetwijfeld een zware tol geëist in ziekenhuizen en met name op IC’s, en aanpassingen van gangbare doodsoorzaakcoderingen deden de rest in de statistieken. Maar:
Als de spike-eiwitten niet toxisch zijn, wat is er dan zo dodelijk aan de vaccins…?
In de bijsluiter staan honderden aandoeningen vermeld, (waaronder Bell’s palsy zie de kangoeroe die ik onlangs fotografeerde in de Australische outbacks; de vaccinatiegraad is daar echt enorm). Maar obducties hebben oorzakelijke verbanden aangetoond tussen vaccinspike-eiwitten en doodsoorzaak. Zijn de auteurs niet van die mechanismes op de hoogte?
De tweede opmerking gaat specifiek over een aanname van Fenton/Neil/Engler: Als er veel op een ziekte ‘griep’ (‘flu’) wordt gegoogled, dan heerst die ziekte ook, volgens de heren. Dan ga je er dus wel vanuit dat de gemiddelde googelaar zijn perfecte diagnose al had gesteld voordat hij ging googlen. En dat dan ook nog bij een ziekte waarvoor je eerst een test moest doen om te weten of je hem wel had. Dat vond ik wat kort door de bocht. Een epidemie kun je zo wel traceren maar niet het verschil tussen bijvoorbeeld SARS-CoV2 en influenza.
Een derde opmerking is meer van algemene aard, niet zozeer specifiek op deze artikelen van toepassing. Steeds weer worden gevaccineerde regio’s, vaccinatiegraden en sterftepercentages vergeleken – begrijpelijk, wat moet je anders zonder adequate microdata. We hebben het zelf ook vaak gedaan. Ook vaccin-promotoren wezen op verschillen tussen vergelijkbaar gevaccineerde landen zoals Zweden: “flink gevaccineerd en minder oversterfte dus het kan het vaccin niet zijn.” (nog even afgezien van de hypothese dat de natuurlijke immuniteit de Zweden beter heeft beschermd tegen de toxiciteit van de vaccin-spike.)
De onderliggende aanname, waarop al deze analyses zijn gebaseerd, is dat het vaccin zelf een constante factor is, zowel qua effectiviteit als in de mate van bijwerkingen. Een begrijpelijke aanname want als je eenmaal erkent dat het een loterij is geweest wat er werd ingespoten, dan valt de basis weg onder alle correlaties die je vindt bij het vergelijken van verschillende afzetgebieden van dat product. Bovendien is een inconsistente kwaliteit op zichzelf al een absolute no-go.
Helaas: de productiekwaliteit van de vaccins was geen constante. We kennen de hot lots, we weten van de wisselende DNA-vervuiling. En hoe zat het ook weer met dat transporteren en bewaren op -60° C? Weinig meer over gehoord. Dat er bad batches waren, was al vroeg algemeen bekend – dat was vier jaar geleden al een ding en in juli 2023 opnieuw.
Wat een tijd om in te leven
Zou de waarheid ooit nog boven komen? Engler beweerde eerder dat het hele lab leak-verhaal onderdeel kan zijn van de psyop om ons bang te maken. Een virtueel virus… Sommigen houden vol dat de hele pandemie vooropgezet en gepland was, dat schijnt dan weer in de Epstein-files te staan. Ik geloof die mensen niet en heb het zelf niet gezien, dus als iemand een link heeft, graag.
De vertalingen van beide artikelen vind je hier.
Views (inst:8-10-’21): 63