Deel dit artikel met iedereen die je kent op social media!
Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar
De uitspraken van president Donald Trump over een tijdelijke overname van het bestuur van Venezuela hebben tot scherpe kritiek geleid, opvallend genoeg ook uit de eigen MAGA-gelederen. Congreslid Marjorie Taylor Greene, één van de meest herkenbare gezichten van de MAGA-beweging, haalde in een uitgebreid bericht op X fel uit naar het Amerikaanse buitenlandbeleid en zette vraagtekens bij de motieven achter de aangekondigde actie tegen het regime van Nicolás Maduro.
We are “running”Venezuela now. 🤦♀️
—Lees verder na dit advertentieblokje—
America First!!! 🇺🇸
— Marjorie Taylor Greene 🇺🇸 (@mtgreenee) January 3, 2026
Drugsbestrijding als rechtvaardiging onder vuur
Greene opent haar betoog door te verwijzen naar haar ervaring als lid van de Homeland Security Committee. Ze benadrukt dat zij onverminderd voorstander is van sterke grenzen en het bestrijden van drugskartels, narco-terrorisme en mensenhandel. Daarbij wijst ze op de verwoestende impact van fentanyl in de Verenigde Staten. Meer dan zeventig procent van de Amerikaanse overdosedoden is te wijten aan deze drug, die grotendeels wordt geproduceerd door Mexicaanse kartels met chemische grondstoffen uit China en via de zuidgrens het land binnenkomt.
I’ve served on the Homeland Security Committee for the past three years. I’m 100% for strong safe secure borders and stopping narco terrorists and cartels from trafficking deadly drugs and human trafficking into America.
Fentanyl is responsible for over 70% of U.S. drug…
— Rep. Marjorie Taylor Greene🇺🇸 (@RepMTG) January 3, 2026
Juist daarom noemt Greene het onlogisch en ongeloofwaardig dat militair ingrijpen in Venezuela zou worden gepresenteerd als een maatregel om Amerikaanse levens te redden van dodelijke drugs. Als dat werkelijk het doel zou zijn, vraagt zij zich af, waarom is er dan geen vergelijkbare actie ondernomen tegen de Mexicaanse kartels die aantoonbaar verantwoordelijk zijn voor de fentanylcrisis?
Tegenstrijdig beleid en selectieve rechtshandhaving
Greene wijst daarnaast op een pijnlijke inconsistentie binnen het Amerikaanse beleid. Ze herinnert eraan dat Trump eerder gratie verleende aan de voormalige Hondurese president Juan Orlando Hernández, die was veroordeeld tot 45 jaar gevangenisstraf voor grootschalige cocaïnesmokkel naar de VS. Dat pardon staat haaks op de claim dat de regering hard optreedt tegen narco-terrorisme, temeer omdat cocaïne juist de drug is die Venezuela voornamelijk naar de VS exporteert.
Volgens Greene ondermijnt dit soort beslissingen de morele en politieke rechtvaardiging voor militaire interventies die worden verpakt als strijd tegen drugscriminaliteit.
Olie, geopolitiek en regime change
In haar analyse is de actie tegen Venezuela dan ook geen humanitaire of veiligheidsmaatregel, maar een geopolitieke zet. Greene stelt dat het verwijderen van Maduro vooral gericht is op het veiligstellen van Amerikaanse invloed over de omvangrijke Venezolaanse olievoorraden. Zij suggereert dat Venezuela slechts een schakel is in een bredere strategie van regime change, met Iran als een volgende potentiële doelwitstaat.
Daarmee plaatst zij het Venezuela-dossier in de lange traditie van Amerikaanse buitenlandse interventies die worden ingegeven door strategische en economische belangen, eerder dan door de bescherming van mensenlevens.
Dubbele standaarden in het internationale recht
Greene vraagt zich af waarom het voor de VS acceptabel zou zijn om een buitenlandse regering militair te bestrijden, bombarderen of haar leider te arresteren, terwijl Rusland wordt veroordeeld voor de invasie van Oekraïne en China voor agressie richting Taiwan.
Greene stelt dat de geloofwaardigheid van de VS wordt ondermijnd door deze selectieve toepassing van principes als soevereiniteit en internationaal recht.
Binnenlandse frustratie en economische druk
Dit buitenlandse avonturisme voedt de groeiende woede onder Amerikaanse burgers. Greene merkt op dat belastinggeld structureel wordt doorgesluis
.