Terwijl de wereldmarktprijs voor cacao historisch hoog staat, blijft het merendeel van de cacaoboeren in armoede leven. De sector zit gevangen in een paradox: cacao is duur, maar het inkomen van de producenten blijft onleefbaar. Armoede leidt tot structurele problemen zoals kinderarbeid, ontbossing en genderongelijkheid.
Rikolto pleit voor een driedubbele omslag: betere aankooppraktijken, degelijk bestuur in zowel producerende als consumerende landen, en duurzame landbouwmethodes. Inzetten op hogere productie alleen is riskant, aangezien dit kan leiden tot een nieuwe prijscrash. Eerlijke prijzen moeten eerst gegarandeerd worden.
Initiatieven zoals Tony’s Open Chain van Tony’s Chocolonely tonen aan dat transparantie en eerlijke prijzen op grote schaal mogelijk zijn. Regels en steun van de wetgever zijn cruciaal om deze werkwijze de norm te maken. Europese wetsvoorstellen die bedrijven verantwoordelijk maken voor mensenrechten en milieubescherming in hun ketens zijn essentieel.
Rikolto waarschuwt echter voor de negatieve gevolgen van mogelijke deregulering en benadrukt dat Europa niet alleen regels moet opleggen, maar ook financiële en technische steun moet bieden aan de boeren zelf. Want eerlijke handel begint bij een eerlijke prijs voor degenen die het product verbouwen.
.