Deze week sleept Trump zijn vloot opnieuw de wereld rond naar een nieuwe geopolitieke hotspot. Na Venezuela met een enorme ‘gouden’ overwinning te hebben ‘ingesnoerd’, richt Donigula nu opnieuw de blik van zijn almachtige leger op Iran.
Al wekenlang worden er verschillende middelen verzameld in de regio, van straaljagers en C17-transportvliegtuigen tot ‘de grootste vloot ooit’:
Een enorme armada is onderweg naar Iran. Ze verplaatst zich snel, met grote kracht, enthousiasme en doelgerichtheid. Het is een grotere vloot, aangevoerd door het grote vliegdekschip Abraham Lincoln, dan die welke naar Venezuela werd gestuurd. Net als bij Venezuela is zij gereed, bereid en in staat om haar missie snel uit te voeren — met snelheid en geweld, indien nodig. Hopelijk zal Iran snel “aan tafel komen” en onderhandelen over een eerlijke en rechtvaardige overeenkomst — GEEN KERNWAPENS — een deal die goed is voor alle partijen. De tijd dringt, het is werkelijk van essentieel belang! Zoals ik Iran eerder al heb gezegd: SLUIT EEN DEAL! Dat deden ze niet, en toen was er “Operatie Midnight Hammer”, een grote vernietiging van Iran. De volgende aanval zal veel erger zijn. Laat het niet opnieuw zover komen. Dank u voor uw aandacht voor deze zaak! President DONALD J. TRUMP
Weken geleden zag Trump af van een aanval op Iran omdat zijn naaste adviseurs en inlichtingenanalisten hem ervan hadden overtuigd dat een dergelijke aanval het regime niet voldoende zou hebben ‘verzwakt’ om de ayatollah en andere belangrijke leiders omver te werpen. Dit komt vooral doordat de ‘opstand’-psyop een mislukking was die niet helemaal van de grond kwam, ondanks massale inmenging en provocaties van de Mossad en de CIA, schrijft Simplicius.
Trump heeft geen zin in grootschalige ‘slug fests’ omdat hij weet:
- De VS heeft daar niet het uithoudingsvermogen voor, noch militair, noch vanuit het oogpunt van publieke goedkeuring.
- Hij houdt van schone, chirurgische operaties die met zo min mogelijk inspanning maximale PR-boostende krantenkoppen opleveren – kortom: efficiëntie.
Een van de redenen daarvoor is dat Trump duidelijk eenzijdig handelt zonder de juiste goedkeuringen. Maar wanneer de acties ogenschijnlijk ‘slagen’, zoals ze naar eigen zeggen in Venezuela hebben gedaan, zijn er maar weinig mensen die klagen. Ze worden snel uitgevoerd voordat het Congres een reactie kan formuleren, en dan veegt de ‘glorie’ van de nasleep snel alle tegenstanders weg en brengt hen tot zwijgen, door hen af te schilderen als onpatriottische zuurpruimen.
Hoe langer een bepaald conflict aansleept, hoe slechter het beeld wordt en hoe meer tijd er is voor ernstige politieke gevolgen en juridische tegenstand. En dan hebben we het nog niet eens over het geval dat er iets misgaat en Amerika daadwerkelijk slachtoffers of verliezen lijdt.
Daarom is Trump nu van plan Iran met nog een grote machtsvertoon tot onderwerping te intimideren. Het roofzuchtige Amerikaans-Israëlische monolithische blok is als een wolf die langzaam heen en weer loopt voor een gewonde prooi, wachtend op het perfecte moment van zwakte om toe te slaan en een verzwakte tegenstander af te maken.
De propagandagolf die rond Iran werd gecreëerd tijdens de grotendeels kunstmatige protesten van de afgelopen weken was een indrukwekkend schouwspel. Het is moeilijk voor te stellen voor wie precies deze overdreven druk van absurde verhalen bedoeld was. De nepberichten komen het best tot hun recht in combinatie met de gerelateerde anti-Russische propaganda over de oorlog in Oekraïne, omdat ze bijna dezelfde ‘cijferteams’ achter zich lijken te hebben.
Zo wordt ons bijvoorbeeld verteld dat er absurd hoge aantallen Russen in Oekraïne sterven, tot op het cartooneske af. Nu melden de mainstream media dat 30.000 Iraanse burgers in één of twee dagen van ‘protesten’ ‘door het regime zijn vermoord’:
Maar liefst 30.000 mensen zouden alleen al op 8 en 9 januari zijn omgekomen in de straten van Iran, zo vertelden twee hoge functionarissen van het Iraanse ministerie van Volksgezondheid aan TIME — wat wijst op een dramatische stijging van het dodental. Zoveel mensen werden op die donderdag en vrijdag afgeslacht door de Iraanse veiligheidsdiensten, dat het de capaciteit van de staat om de doden af te voeren te boven ging. De voorraden lijkzakken raakten uitgeput, aldus de functionarissen, en vrachtwagens met opleggers (achttienwielers) vervingen ambulances.
De volledige ernst van de leugens kan alleen volledig worden begrepen in relatie tot de valse cijfers van de MSM over de oorlog in Oekraïne: elke schandalige leugen moet nu de vorige overtreffen in een soort ongebreidelde spiraal van escalerende propaganda. In Oekraïne sterven maandelijks 30.000 Russen, wat volgens ons een ongekend en catastrofaal aantal is dat sinds de tijd van de grote wereldoorlogen niet meer is voorgekomen. Omdat ze weten dat hun traag van begrip zijnde lezers inmiddels immuun en ongevoelig zijn geworden voor dergelijke ongebreidelde overdrijvingen, moeten deze zelfde sensatiebladen nu de heliumvoorraad opvoeren en ons voeden met de Iraanse onzin van 30.000 per dag in een hilarische poging om de verzonnen verontwaardiging nog verder aan te wakkeren.
Dit alles terwijl ze – het moet gezegd worden – het enige wereldwijde conflict negeren dat daadwerkelijk in de buurt kwam van zulke groteske burgerslachtoffers, namelijk de genocide van Israël op Gaza. Maar dat is gewoon academisch.
Maar zoals bij elk initiatief van Trump de laatste tijd, is de schijn van de Iran-opbouw dun. Laten we niet vergeten dat Trump luidkeels de overwinning in Venezuela verkondigde, maar deze snel onder het tapijt veegde ondanks dat hij helemaal niets had bereikt – voor zover wij weten tenminste. Meerdere media melden nu dat Delcy Rodriguez, van wie Trump had gepocht dat ze nu volledig aan zijn wil onderworpen was, in feite al in opstand komt tegen haar orders:
De waarnemend president van Venezuela, Delcy Rodríguez, zei zondag dat ze “genoeg” heeft van de bevelen van Washington, nu ze werkt aan het verenigen van het land na de arrestatie van de voormalige leider Nicolás Maduro door de VS.
Rodríguez balanceert op een dun koord sinds ze door de VS wordt gesteund om het land tijdelijk te leiden; ze probeert Maduro’s aanhangers in het land tevreden te houden en tegelijkertijd het Witte Huis tevreden te stellen.
Het wordt elke dag duidelijker dat Trump daar weinig heeft bereikt, behalve dan het ontvoeren van een leider om redenen van persoonlijke kleinzieligheid. We hebben al gezien hoe Amerikaanse oliemaatschappijen Trump rechtstreeks hebben verteld dat Venezuela niet investeerbaar is zonder een ingrijpende hervorming van de regelgeving, wat in feite betekent dat Delcy mee zou moeten werken aan de verkoop van haar land en de herprivatisering van zijn activa – iets wat steeds onwaarschijnlijker lijkt te worden.
Niet lang daarna mislukte ook Trumps demarche in Groenland op het wereldtoneel.
Het is dus logisch dat hij nu gedwongen is om in een razend tempo van de ene mislukking naar de andere over te stappen om de hype rond zijn verzonnen ‘triomf’ gaande te houden.
Maar zijn nieuwste stunt stuit al op weerstand van belangrijke bondgenoten:
De naaste bondgenoten van Washington in de Golf – Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten – hebben publiekelijk verklaard dat zij niet zullen toestaan dat hun grondgebied of luchtruim wordt gebruikt voor militaire acties van de VS tegen Iran.
Heeft iemand zich trouwens afgevraagd waar de laatste Iran-opbouw precies over gaat – of liever gezegd, welke valse voorwendsel wordt gebruikt als rechtvaardiging deze keer? Trump lijkt ons een onthullend antwoord te geven. Net zoals het verzonnen kartel en de nep-drugshandel als rechtvaardiging werden gebruikt in Venezuela, lijkt Trump ook hier zijn dreigementen tegen Iran weer te baseren op de nucleaire opbouw van het land:
Ik heb zojuist telefonisch gesproken met president Vladimir Poetin van Rusland. Het gesprek duurde ongeveer één uur en vijftien minuten. We hebben de aanval van Oekraïne op Russische geparkeerde vliegtuigen besproken, evenals verschillende andere aanvallen die door beide partijen hebben plaatsgevonden. Het was een goed gesprek, maar geen gesprek dat onmiddellijk tot vrede zal leiden. President Poetin zei wel — en zeer nadrukkelijk — dat hij zal moeten reageren op de recente aanval op de vliegvelden. We hebben ook Iran besproken en het feit dat de tijd begint te dringen wat betreft Irans besluit over kernwapens, een beslissing die snel genomen moet worden! Ik heb tegen president Poetin gezegd dat Iran geen kernwapen kan hebben en hierin waren wij, naar mijn overtuiging, het eens. President Poetin stelde voor dat hij zal deelnemen aan de gesprekken met Iran en dat hij wellicht behulpzaam kan zijn om dit snel tot een afronding te brengen. Het is mijn mening dat Iran zijn beslissing in deze zeer belangrijke kwestie heeft uitgesteld, en dat wij binnen zeer korte tijd een definitief antwoord nodig zullen hebben.
Dus het gaat weer allemaal om kernwapens? Maar wacht even: hebben de magnifieke en ongeëvenaarde B2’s van de VS het nucleaire programma van Iran niet teruggebombardeerd naar het stenen tijdperk, een triomf die door Trump zelf werd geprezen als ondubbelzinnig en permanent? Wat is daar van terechtgekomen? Onthult hij nu impliciet dat de aanval op Fordow in feite net zo nep was als we allemaal al vermoedden?
Net als in Venezuela – waar het lachwekkende ‘Cartel of the Suns’ en andere narcotica-smoesjes snel en lui werden gedumpt in ruil voor openlijke bekentenissen van ‘winsten’ uit plundering van olie – wordt ook hier het ‘doden van burgers door het regime’ plotseling ingeruild voor meer bedrog over uraniumverrijking. Het is duidelijker dan ooit dat de VS gemakkelijke narratieven verzint die steeds kortere PR-campagnes dienen. De aanval op Fordow was toen een noodzakelijke en tijdige stimulans, maar nu het ogenschijnlijke resultaat ervan ongemakkelijk is voor het huidige moment, wordt de infospace volledig naar believen herschikt om nieuwe realiteiten te accepteren, terwijl oude realiteiten in het zwarte gat van het geheugen worden weggevaagd.
Zelfs Rubio had moeite om de laatste buitenlandse politieke kronkels van zijn baas uit te leggen:
Overigens, als een treffende herinnering aan hoe schaamteloos cynisch de hele infospace van de Uniparty is geweest, van haar politieke leiders tot haar stenografen in de bedrijfsbladen, is hier een recent voorbeeld:
Het valt nog te bezien hoe het Venezolaanse volk zal reageren op een meer openlijke aanwezigheid van de CIA in het land na Maduro. Jarenlang schilderde Maduro de CIA af als een handige boeman en beschuldigde hij het agentschap herhaaldelijk — zonder bewijs — ervan te proberen zijn regime omver te werpen, terwijl hij zich, ondanks Amerikaanse tegenstand, aan de macht vastklampte.
Nu heeft de CIA geholpen om Maduro te verdringen en staat zij klaar om actief mee te helpen bij het beheren van de omgang van de regering-Trump met de nieuwe leiding van Venezuela.
Alan Macleod schrijft:
Dit is een van de meest bijzondere en verhelderende passages in de hele journalistiek.
CNN schildert Maduro af als een paranoïde leugenaar omdat hij beweert dat de CIA hem probeert omver te werpen.
Maar in de volgende zin merkt het terloops op dat de CIA hem inderdaad heeft omvergeworpen.
De mate van cognitieve dissonantie en imperiale hersenrot die je moet hebben om dit te schrijven, en het vervolgens door een redacteur te laten lezen en publiceren, is werkelijk adembenemend.
Het is inderdaad adembenemend, maar alleen vanwege het feit dat zulke verdorven, laaghartige rotzooi niet eens gepubliceerd zou mogen worden als het niet zo gretig geslikt zou worden door de hersenloze lezers van dergelijke tijdschriften. Hoe meer je weet dat je ermee weg kunt komen, hoe meer je durft – dat is de simpele berekening van verantwoordelijkheid.
Terugkomend op het oorspronkelijke punt: noch Trump, noch Israël willen een langdurige slopende strijd, en sommige Iraanse functionarissen hebben inderdaad precies dat beloofd, waarbij ze beweren dat ze deze keer niet zullen terugkrabbelen zoals ze de vorige keer ‘genereus’ hadden gedaan.
Toegegeven, dit is waarschijnlijk gebral van beide kanten, maar we hebben wel een empirisch precedent uit de ‘Twaalfdaagse Oorlog’ van afgelopen juni, toen Israël in feite niet klaar was voor een langdurige strijd en zich gewonnen gaf, door vroegtijdig ‘overwinning’ te claimen en tevredenheid te uiten over de ‘bereikte doelstellingen’. U herinnert zich vast nog wel dat er na dat conflict enorme sociaal-politieke gevolgen waren in Israël, en Bibi en zijn kliek zitten waarschijnlijk niet te springen om een herhaling daarvan. Zowel zij als hun Amerikaanse vazal willen een chirurgische ‘snelle en gemakkelijke’ flashpoint om het Iraanse leiderschap te verdrijven en een ‘domino-achtige’ ineenstorting van de hele militair-politieke orde te veroorzaken.
Het probleem is dat dit alleen kan gebeuren met dezelfde tactieken als in Venezuela: insiders, omkoping, interne subversie en sabotage, enz. Maar Iran heeft deze dreigingen naar verluidt in grote mate beperkt: door hordes Mossad-agenten te arresteren, honderden Starlinks in beslag te nemen – die dienden als vitale communicatiepunten – en zelfs de controle over het hele Iraanse internet in te nemen. We kunnen natuurlijk niet helemaal zeker zijn, maar op papier zouden dergelijke acties de kern van de belangrijkste operationele mechanismen van de CIA-Mossad voor het bereiken van hun doelstellingen hebben kunnen lamleggen.
Zonder deze interne verstorende factoren zijn Trumps dreigementen met aanvallen een te groot risico voor hem en de VS in het algemeen. Het meer waarschijnlijke en realistische scenario, waar Trump nu openlijk naar heeft “gehinkt”, is de poging om een “zeeblokkade” van Iran op te zetten, wat in lijn lijkt te zijn met de huidige algemene strategie van het imperiale Westen tegen het verenigde Mondiale Zuiden. Trump beschouwt deze strategie waarschijnlijk als succesvol in Venezuela, aangezien de regimewisseling daar werd voorafgegaan door een totale zeeblokkade die niet alleen grote economische druk uitoefende, maar ook politieke druk op dissidenten en overlopers die later tegen Maduro zouden keren.
Ook hier zou Trump kunnen geloven dat het gebruik van de druk van de Amerikaanse marine om Iran langzaam te wurgen dezelfde druk op het Iraanse ‘regime’ zou kunnen uitoefenen, wat zou leiden tot een geleidelijke verslechtering, het aanwakkeren van verdere onrust, enz. Op dat moment kan de ‘chirurgische aanval’ worden ingezet als laatste stap om de klus te klaren. Het probleem is dat Iran veel troeven in handen heeft in de Perzische Golf en de vroege feestvreugde van Donigula kan verpesten. Om nog maar te zwijgen van het feit dat als de VS en zijn imperiale vazallen doorgaan met het escaleren van piraterij tegen schepen van landen uit het Mondiale Zuiden, dit uiteindelijk landen als Rusland, Iran, China, enz. zou kunnen dwingen om nauwere maritieme allianties te vormen om hun bezittingen te beschermen, wat de spanningen tussen de blokken tot ongekende hoogten zou doen stijgen.
Zelfs de CFR dringt er nu bij Trump op aan om terug te krabbelen, met het argument dat hij een militaire confrontatie met Iran niet zou winnen zoals hij zich dat voorstelt:
Tijdens de 12-daagse oorlog in juni 2025 heeft Iran geen gebruik gemaakt van deze escalerende maatregelen. Maar als de stabiliteit van het regime onder ongekende existentiële druk komt te staan door binnenlandse druk van onderaf en bombardementen vanuit de lucht, zal de Islamitische Republiek waarschijnlijk al haar troeven uitspelen voordat ze deze kwijtraakt. Hoewel Iran het zwaarst zal worden getroffen door een dergelijk regionaal conflict, is het onwaarschijnlijk dat Trump als winnaar uit de bus zal komen met het soort “beslissende” slag dat hij nastreeft.
Tot slot kondigt Hegseth aan dat het Amerikaanse leger Grok AI nu in zijn controlenetwerken zal integreren – een onfeilbare ‘vooruitgang’ of weer een twijfelachtig krankzinnig initiatief van de Idiocracy-regering?
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
WEF-boodschap: Joden en moslims moeten hun krachten bundelen tegen ‘oude Europeanen’
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Lees meer over:
Source: https://www.frontnieuws.com/zijn-sporen-uitwissen-trump-draait-opnieuw-hard-om-naar-iran/
.