
Academici ondersteunen terreursympathisanten en joodse studenten worden gejaagd. De maat is vol.
✍️ Teken vandaag nog deze petitie en laat je stem horen
Militaire samenwerking? Onzin. Dit gaat om fundamenteel, civiel onderzoek
De Telegraaf maakt het haarscherp duidelijk: het gros van de 140 samenwerkingsprojecten tussen Nederlandse en Israëlische instellingen is fundamenteel en civiel van aard. Denk aan:
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>AI voor duurzame bouw
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Opsporing van drinkwatervervuiling
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Betere ziekenhuiszorg aan huis
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Dronetechnologie voor medische toepassingen
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Kwantumfysica en Alzheimeronderzoek
En ja, sommige Israëlische universiteiten hebben ook banden met het leger – zoals letterlijk elke universiteit in de wereld uiteindelijk meewerkt aan dual use toepassingen. Maar dat betekent nog niet dat elk project daar automatisch in opgaat. Dat is alsof je de TU Delft verantwoordelijk maakt voor een vliegtuigongeluk omdat ze ooit lesgaven aan een vliegtuigontwerper.
Dit is geen kritisch ethisch debat meer. Dit is emotionele ketenverantwoordelijkheid in het kwadraat.
Van academische onafhankelijkheid naar moreel groepsdenken
Wat vooral opvalt, is hoe snel universiteiten knikken voor de druk van radicale demonstranten. Universiteitsbesturen die zich ooit hard maakten voor academische vrijheid, buigen nu voor mensen met spandoeken, tentenkampen en megafoons. De een na de ander zet een ethische commissie op, bevriest uitwisselingsprogramma’s of verbreekt contacten met Israëlische universiteiten.
En let op: niet vanwege concrete aanwijzingen voor betrokkenheid bij wapentechnologie, maar omdat er “zorgen leven in de community” of “de perceptie veranderd is.”
Sinds wanneer zijn subjectieve gevoelens het criterium voor internationale wetenschappelijke samenwerking?
Als dit zo doorgaat, zijn straks alleen nog Iran, Cuba en Qatar acceptabele partners
De VN-moraal van landen als Cuba, Iran en Syrië is inmiddels de standaard geworden voor universitaire deugregels. Israël – een democratisch land met een vrije pers, onafhankelijke rechtspraak en toonaangevende wetenschap – wordt uitgesloten. Maar met regimes die hun bevolking onderdrukken wordt gewoon samengewerkt, zolang ze niet toevallig terugschieten op Hamas.
Academici ondersteunen terreursympathisanten en joodse studenten worden gejaagd. De maat is vol.
✍️ Teken vandaag nog deze petitie en laat je stem horen
Tijd om academisch Nederland wakker te schudden
Het moet maar eens afgelopen zijn met deze morele hysterie. Israëlische wetenschappers zijn geen oorlogsmisdadigers. Ze zijn collega’s. Mensen die – net als hun Nederlandse partners – proberen de wereld vooruit te helpen. Op technologisch vlak, op medisch gebied, op het gebied van voedsel en duurzaamheid.
Dat we nu in Nederland zover zijn dat Alzheimeronderzoek met Israëlische kennisinstellingen onder vuur ligt, zegt niet iets over Israël. Het zegt alles over hoe ver we zelf zijn afgedwaald.
Wetenschap moet bruggen bouwen, geen muren optrekken. Als universiteiten hun eigen rol serieus nemen, dan beschermen ze samenwerking – juist waar het moeilijk is.
.

