Dat wat er met je gebeurt als je innerlijke vrede voelt en ervaart, illustreer ik met een aantal korte beschrijvingen van ingevingen tijdens mijn verblijf in Japan. Vergezeld van gedichtjes die ik er toen over heb geschreven. Ze laten zien hoe intens je kunt leven als je in aanraking komt met de vrede die in ieder van ons leeft. Het geeft je ruimte voor je fantasie, het verschaft je nieuwe inzichten, vrijheid en je gaat meer zien. De passages komen uit het boek ‘Vrede begint bij jou’.
Ik wandel frank en vrij rond.
Licht en zacht, alsof ik op een wolk loop.
Langzaam aan heb ik geen wensen meer.
Het maakt mijn hoofd licht en aangenaam.
Zorgen horen bij gedachten over toekomst of verleden.
Mijn gevoel vertelt me dat er alleen liefde is,
elke keer dat ik mijn hart open om het te ontvangen.
Wanneer ik het koud heb, komt er warmte.
Wanneer ik honger heb, is er opeens voedsel.
De stroom van Liefde brengt het allemaal naar me toe
Ik hoef er alleen op te vertrouwen.
Je kunt wandelen op de wolken wanneer je volledig vrij bent van bedenkingen en twijfel.
Toen ik op een dag wakker werd en de wereld met andere ogen zag, was mijn oude leven voorbij. Dingen die vroeger belangrijk leken waren nu gekrompen tot onbeduidende rimpelingetjes. Alles lijkt zo minuscuul als je het afzet tegen het heelal of tegen de eeuwigheid die oneindig is.
Wat is een jaar of tien jaar? Afgezet tegen een mensenleven is tien jaar een flink stuk. Maar gezien als stukje van miljoenen jaren is het niets. Hetzelfde geldt voor materiële dingen waarover we ons druk maken. Bezit geeft ons de schijn van zekerheid, maar in wezen is niets zeker en kunnen we nergens op rekenen, omdat alles toevallig en betrekkelijk is. Ik word heel blij van deze gedachten. Het maakt me zo licht als een veertje. Ik voel me een wolkenwandelaar.
Laat je je meestromen of vecht je tegen beter weten in?
Toen ik in Japan was zag ik voortdurend het beeld voor me van een helder beekje dat stroomt vanuit de bergen naar zee. Onderweg passeert het allerlei obstakels zoals rotsen, in het water hangende takken en bruggen. Ik liet me vaak meestromen in het heerlijke frisse water zonder enige vorm van verzet, zonder te weten waar de stroom me naar toe nam. Dan gaf ik me over aan het gevoel dat het allemaal goed zou komen. In vol vertrouwen op de goede afloop. In de wetenschap dat er helemaal geen afloop of einde is. Immers we leven eindeloos. Er zal nooit een einde komen aan ons leven in welke vorm dan ook. Steeds keren we terug in een andere gedaante.
Als ik verzet voel opwellen, stroom ik niet meer verder, maar blijf juist hangen achter die tak of stilliggen waar geen stroming meer is. Dat verzet betekent me afzetten tegen omstandigheden die ik soms zelf of juist niet veroorzaakt had. Dan nam ik mezelf kwalijk dat ik een blunder had gemaakt door naar Japan te gaan en mijn gevoel te volgen. Wat moest ik zo nodig doen in een land waar ik geen mens kon verstaan en volledig geïsoleerd mijn tijd doorbracht? Dan zag ik het als tijdverspilling. Het positieve gevoel dat mij daar meestal beheerste verdween dan en maakte plaats voor zwartgalligheid en negativiteit.
Als ik een parallel trek naar het hier en nu dan zie ik mezelf bezig met eindeloos verzet tegen sociale omstandigheden waarin we leven. Dan stroom ik niet. Ik lig dan achter die boomstam die in de stroom is gevallen en hou me daaraan krampachtig vast. Ik weiger verder te stromen. Ik wil zelfs de beek niet langer mooi vinden. Toch kan ik me weer laten gaan nadat ik gemediteerd heb en als onderdeel van deze meditatie mezelf de aarde hoor zegenen:
Mag vanuit het Hart de hele aarde gezegend worden met liefde.
Mag de hele aarde gezegend worden met vreugde, met geluk en goddelijke vrede.
Mag de hele aarde gezegend worden met begrip, met harmonie, goede wil en goedwillendheid.
Mag het zo zijn?
Dan begrijp ik dat het niet verkeerd is om op te staan tegen misstanden, maar dat we ondertussen niet mogen vergeten te blijven stromen. Vergeten we dit namelijk dan vervreemden we van ons hart. Dan krijgt de negativiteit de overhand en zetten we ons niet meer open voor de schoonheid en de liefde die in ons hart zit. De negativiteit die we denken te bestrijden krijgt ons dan in zijn greep.
Meegaan in de stroom is geen vlucht voor omstandigheden, maar juist het volgen van je hart in het volle vertrouwen dat het goed komt en we zeker niet moeten verwachten dat iedere actie die we ondernemen zinvol is. Soms is wachten, niets doen en stromen alsof er niets aan de hand is wijzer. De stroom passeert het puin dat in de beek terecht is gekomen. Op een zeker moment zal de kracht van het stromende water de boom of het puin dat in het water ligt meevoeren.
Niets bezitten kan je vrijheid geven.
Het is een ingrijpende stap die je kan zetten en ik vond dat ik dat moest doen. Op zekere dag besloot ik al mijn spullen inclusief mijn boekenverzameling weg te doen. Ik schonk alles aan een kringloopwinkel. Dat lukte me niet in een keer. In een periode van een maand deed ik alles van de hand.
Ook nam ik afscheid van mijn geliefde.
Daarna voelde ik me heel vreemd.
Dat vreemde gevoel kwam doordat ik niets meer kon verliezen omdat ik alles kwijt was. Ik was vrij van bezit en daardoor voelde ik me ook verlost. Dat is een vreemde gewaarwording. Je kiest ervoor en dat zorgt dat je afstand doet van dingen zonder dat je je verzet. Ik wist echter van tevoren niet dat het me een gevoel van bevrijding kon geven.
Ook niet mijn geliefde. Eerder was het mijn grootste angst haar kwijt te raken. Ik was jaloers geweest en bang haar kwijt te raken.
Het is moeilijk om deze gevoelens over te brengen. Daarom geef ik je dit gedichtje dat misschien dichter bij mijn gevoel van toen komt.
Alleen als je hebt of bezit, loop je het risico te verliezen.
Ik heb niets meer, zelfs mijn zorgen hebben me verlaten.
We vechten om alles bij elkaar te houden wat van ons is.
Ik ontspan me omdat er niets meer is waarvan ik kan worden gescheiden.
Je leven veranderen betekent je angst voor verlies loslaten.
Een veranderd leven biedt veel tijd om te genieten.
Alleen dan ben je rijk en welvarend,
Zelfs wanneer je haar schoonheid niet kan bezitten.
juni, Sapporo
Het gevoel dat ik eraan overhield was de betrekkelijkheid van bezit en zekerheid. Op de een of andere manier zien we bezit als een garantie voor meer zekerheid, een appeltje voor de dorst, iets om op terug te vallen in slechte tijden. Dat is echter je reinste zelfbedrog. Ieder mens kan alles verliezen, dus waarom zou hij dan zijn ‘appeltje’ niet kunnen verliezen? Blijkbaar verwarmen we ons aan de gedachte dat er altijd iets is om op terug te kunnen vallen. Zoals een religie een vangnet is, een rots in de branding wanneer ons niets meer bescherming kan bieden.
Ik wens het iedereen toe. Dat heerlijke gevoel van vrijheid. Het bracht me de rust van de wetenschap dat ik niets meer had en daardoor niets meer kon verliezen.
Wakker worden en accepteren wat je ziet.
Ik denk dat we iedere dag wakker kunnen worden, maar dat we niet bereid zijn om te zien wat er zich voor onze ogen afspeelt. Alsof we daar nog niet aan toe zijn of daar niet aan willen. Wakker zijn is de dingen in hun verband zien. Je losmaken van de waan van de dag, van de beslommeringen en zorgen. Je bevrijden van de regels die je in toom moeten houden, zodat je braaf kunt meehobbelen in de samenleving.
Het is een paar stappen terug doen en je niet mee laten sleuren, maar rustig blijven meestromen met de omstandigheden die je meevoeren naar plaatsen waar je vaak niet wilt zijn.
We zijn meer bezig met het najagen van onze verwachtingen en dromen, dan ons te laten overvallen door een realiteit die daar haaks op staat.
Wakker geworden betekent dat een mens zich meer bewust is van de dingen die er zijn, maar vooral ook van wat er niet is. In onze geest produceren we een veelheid aan ideeën, die onderdeel moeten worden van onze werkelijkheid. We accepteren vaak niet de wereld zoals deze is. We kneden hem naar ons beeld. Pas wanneer we er niet mee omheen kunnen en moeten aanvaarden dat omstandigheden niet veranderen, leggen we ons op zekere dag erbij neer.
Het was een vreemde gebeurtenis die mij overkwam, toen ik in Japan een deal sloot met een bijzondere therapeute om haar een aantal maanden de kloptechniek over te brengen en enkele cliënten te begeleiden. Ik ging met weinig geld naar dat hele dure oosterse land, waar een grapefruit of appel al 2,50 euro kost. Toch ben ik er mijn volle visumperiode van drie maanden gebleven. Als ik van tevoren was gaan rekenen had ik niet gedacht dat ik voldoende geld zou hebben voor een dergelijke lange periode. Doordat ik echter in een bijzondere positieve flow zat, kon ik met vol vertrouwen naar Japan gaan.
Het zou allemaal goed komen, daaraan heb ik geen moment getwijfeld.
En zo gebeurde het ook. Ik ontving alles waaraan ik behoefte had. Ik kreeg gratis degelijke huisvesting en wist mezelf prima te onderhouden, al moest ik heel zuinig zijn. Dat was echter geen enkel punt. Ik had een bijzondere tijd, teruggeworpen op mezelf in een isolement wat me uitstekend beviel.
Ik weet niet of ik daar wakker geworden ben. Ik denk dat een mens stukje bij beetje wakker wordt en daardoor iedere keer meer ziet. Zoals gezegd ‘zien’ betekent niet kunnen kijken, maar accepteren wat je ogen voorgeschoteld krijgen. Dan ben je wakker en dat blijf je meestal ook. Dan heb je je neergelegd bij die realiteit en verzet je je er niet meer tegen. Dat is exact het gevoel dat ik nu heb. Al blijven er periodes terugkomen dat ik even de weg kwijt ben, maar ik vind deze weer zodra ik opnieuw vertrouw op mijn gevoel.
Stel je voor je besluit om alles achter te laten en je hart te volgen.
Je doet alleen nog wat je gevoel je ingeeft.
Je volgt je hart naar een land aan de andere kant van de wereld,
zodat je niet meer terug kan vallen op de dingen die je ‘had’.Toch zorgt iemand daar voor je zonder dat je erom vroeg
Het enige dat je nog doet, is de dagelijkse cadeau’s accepteren
Je bent bijna volledig van deze persoon afhankelijk, alsof je een vijftig jaar oud kind bent.Je kunt zelfs niets teruggeven, je kan enkel zeggen: dank je wel
sinds je je hart opende is dit slechts een van de vele wonderen
iedere dag beleef je verbazingwekkende dingen.Stel je voor dat de aarde een paradijs is voor iedereen die het durft te zien
we hoeven alleen maar te ontvangen en te accepteren dat dit Liefde is.april, Sapporo
Rob Vellekoop, 26 augustus 2025
Uit: ‘Vrede begint bij jou’
Tot 20 september kost het boek 20,- daarna 25.-
Post Views: 10
Source: https://www.dlmplus.nl/2025/08/26/waarom-ik-met-iedereen-innerlijke-vrede-wil-delen/
.