Als u hier onbedoeld en per ongeluk bent terecht gekomen, dan heet ik u van harte welkom. U bent gewaarschuwd, aangezien hier redactionele gedachten op papier worden gezet, met als doel dat ze bewaard blijven. Eenmaal gepubliceerd zal het nooit meer verdwijnen. Omdat het leven voor een groot deel van de mensen redelijk simpel is, zullen de meesten van u meteen een goed heenkomen zoeken. Iemand noemde laatst onze staat van zijn er één van instabiliteit. Omdat we niet (meer) of half zijn ingeplugd in een kunstmatig systeem, waarvan de meesten denken dat het de enige realiteit is. Was het maar zo, dan zou het leven inderdaad een stuk eenvoudiger zijn af te wikkelen. Sommigen willen mij of misschien de lezers hier “overtuigen” dat de realiteit anders is, met of zonder ondermaatse scheldpartijen. Het is daarom dat ik ingebrachte rommel van bepaalde social media lezers met enige weemoed in een vat zoutzuur laat oplossen. Ik heb geen holle frasen uit de echokamer van holle vaten nodig, die iedere connectie met zelfs hun eigen realiteit hebben verbroken. Met vriendelijke groet, Administrator.
Dag 5907 – Het klonen van bastaarden
Gisteren was het een dag van verdwijningen. Moeten we eerst ook niet uitvinden waar ze/we eigenlijk vandaan komen? Wat zou het betekenen als het fenomeen “klonen” niets nieuws is en al millennia op flora en fauna wordt toegepast? Inclusief de mens. Dat zou wel eens kunnen betekenen dat de geschiedenis van de mensheid nog weer totaal anders is dan we in onze gekste fantasieën bij elkaar konden dromen. Dat zou betekenen, dat mensen kunstmatige intelligentie zijn, van het organische soort. Gezien alles wat er om ons heen aan de hand is, is het experiment nog in volle gang. De vraag “Waar komen mensen vandaan?” past in het rijtje vragen van wat we hier eigenlijk komen doen. Waarom we zijn geschapen als een machtige en krachtige intelligentie, terwijl we nog steeds barsten van de gebreken. Ik heb ons wel eens “koolstofkopie” genoemd. Geïnspireerd op een anorganisch wezen uit een andere dimensie. Wezens die hier hebben “geleefd” in harmonie met alles wat er was. Wezens die hebben bestaan uit een hogere gradatie koolstof, zoals kristallen, diamanten, silicium. Silicium wezens die al het mogelijke hebben gedaan om onze wereld tegen indringers en cataclysmen te beschermen. Tevergeefs. De wereld is in een lagere dimensie gevallen. Afgeschermd door een koepel. Hier heerst de realiteit van de tijdlussen, herhalingen en degeneratie. Hier kan vooruitgang niet bestaan, hier heerst afbraak en verrotting.
Na de vorige cataclysmische nulstelling is een complete beschaving verdwenen. Wat ze aan 3D materiaal hebben achtergelaten is zoveel mogelijk opgeruimd of onklaar gemaakt. Die beschaving moet in een hogere dimensie hebben gefunctioneerd voordat de boel hier op slot ging en de Demiurg hier zijn imperium vestigde. Deze organisch dode entiteit is de verzamelnaam van een intelligent bewustzijn dat zich voedt met de levensenergie van de groepsgeest. Dat zijn de verschillende samenlevingen die er vast van overtuigd is, dat zij op de schepping moeten passen. Het originele scheppingsverhaal is dan ook een mengeling van creatie en instructies, iets wat alleen een echte Schepper kan. Hun goden zijn de hologrammen van de Demiurg. Deze Nieuwe Orde bestaat uit verschillende rassen en typen. Toen, na de grote wereldramp, het water zich had teruggetrokken, de branden waren gedoofd, de nevelen waren opgetrokken en het stof metershoog was neergeslagen, waren er lege landen met slechts enkele overlevenden. De organische versie van de silicium mens, waarvan we niet weten door wie ze zijn gecreëerd. Mensen met herinneringen, wijsheid en kennis. Zij wisten nog van de etherische energie, levitatie, onderaardse stelsels, waarin sommigen van hen in veiligheid waren gebracht. Zij wilden terug en opbouwen wat verloren was gegaan. Zij waren volkomen vredelievend en geweldloos, één met de natuur.
Na hen meldde zich een andere soort, ook uit de ondergrondse stelsels, de creatie van enkele van de topfamilies van de Nieuwe Orde van de Demiurg, zo noemen we die maar even. De First Nations (overlevenden Oude Wereld) noemen die entiteit “Wetiko”, een boze geest die zich van de mens heeft meester gemaakt. Zij organiseerden zich in een Nieuwe Orde, die in de allereerste plaats een militaire orde was. De legers pacificeerden de hele wereld en implementeerden een nieuwe tijdlijn, die van een eeuwigdurende geweldcyclus. Deze geweldcyclus kon zich uitstekend manifesteren in een laagfrequente 3D omgeving. Deze Nieuwe Orde werd geformeerd uit gekloonde exemplaren van de overlevenden, misschien wel ondergronds gevangen gezet en in productie genomen, met het risico van doorgefokte exemplaren, die ook wel ergens goed voor waren. Gekloonde exemplaren hebben bepaalde kenmerken, de belangrijkste is dat er nooit buiten de groepsgeest kan worden gedacht. In den beginne leken ze ook sprekend op elkaar, maar hun opdracht was zich te vermengen met willige overlevenden, goedschiks of kwaadschiks. Na drie generaties zijn alle herinneringen weg geprogrammeerd. Bij het vermengen zal het zo zijn geregisseerd, dat de bloedgroepen van de gekloonde exemplaren altijd die van de overlevenden overschreven. De bloedgroep die inmiddels onderaan de ladder staat is die van NUL-positief (O+). Alle andere combinaties zijn dominant over de Nulgroep als er vermenging plaatsvindt. Op die manier moet de groep overlevenden als vehikel voor de ziel, worden uitgeroeid. Het Covid-project is in dat opzicht faliekant mislukt, behalve dat het de laatste handtekening opleverde van hen die definitief een contract met de Nieuwe Orde hebben afgesloten. Een slavencontract. Een deal met de duivel, leuker kan ik het niet maken. In China heeft IEDEREEN dat contract getekend, het maakt niet uit of dat onder dwang is gegaan of op vrijwillige basis. In andere landen is dat veel minder het geval en zie je segregatie en polarisatie, zelfs binnen families.
Om de volgende fase van de geweldcyclus te overleven kun je maar één ding doen: niet participeren. Met absoluut niets. Om aan eten en onderdak te komen zul je je papieren kopie een rol moeten laten spelen in het degenererende systeem. Nog beter is het om geheel autonoom en los van alle connecties je eigen imperium op te bouwen, zoals een koepel onder de koepel. Om aan de kleverige klauwen van het systeem te ontsnappen, kun je je het best als observator geen vastomlijnde mening vormen. Dan zit je meteen in de hoek waar je niet meer uit komt. Ik stel vast dat we na 5907 dagen dagboek nog steeds niets weten, eerder nog minder. Daarom weet ik ook niet of het verschil in frequentie tot gevolg heeft dat we dingen niet meer waarnemen of dat er juist dingen verschijnen in ons gezichtsveld. De afstammelingen van de gekloonde mens gaan volledig mee met allerlei opgelegde agenda’s en projecties in de toekomst. Het kan dus zijn dat onder sommige groepen de frequentie zo laag wordt, dat ze voor de anderen niet meer zijn waar te nemen.
De overtreffende trap.
Sommigen onder ons denken altijd meer of erger, extremer toe te kunnen voegen aan dit soort artikelen. Het ontneemt je de mogelijkheid het in de herinnering op te slaan. Het neutraliseert de boel naar mijn gevoel veel te snel. Het apparaat aan het werk? Ik kan het zelf ook nog in gradaties erger maken en mezelf links en rechts passeren, maar ik zie al deze waarnemingen niet als een wedstrijd. Ik heb al lang geleden vastgesteld, dat er niets kan worden vastgesteld zolang we deze tijdlijn verschuiving nog niet hebben meegemaakt. We weten niets en ons geheugen is een krakkemikkige kaartenbak die niet op alfabet of datum staat en gemakkelijk kan worden gemanipuleerd. De wereld waarin we leven, de samenleving of maatschappij waarin we participeren is een overkoepelende dekmantel voor het ultieme kwaad. Velen van ons, misschien zelfs de meesten, zijn nota bene rechtstreeks aan dat kwaad ontsproten, zou je toch moeten constateren.
Het is wederom een schitterende dag. Zowel buiten (op het oog) als binnen (innerlijke monoloog). Je kunt natuurlijk geen enkele versie van geen enkele realiteit uitsluiten, want dan zit je al gevangen. Maar het zou toch wel verschrikkelijk zijn, dat wij een creatie van van onze doodsvijand zijn? Wat maakt dat dan van ons, anders dan een ondersoort voor de slacht. De opdracht is bijna onmogelijk als we zeggen dat we ons aan onze haren uit de lager niveau’s te trekken. Toch zal het zo moeten, niemand steekt je een hand toe. En áls je een uitgestoken hand ziet, ius het gegarandeerd het bewustzijn van de Demiurg die blijft proberen met zijn vervloekte waardeloze nepgeld je ziel te kopen en je de laatste handtekening te laten zetten. Kansloos, want het serpent zal ik vertrappen, de schorpioen verpletteren en overkomen zal mij niets. Wij zullen nooit instemmen met onze ondergang, zoveel logisch verstand hebben we dan ook nog wel.
Ziet, Ik geve u de macht, om op slangen en schorpioenen te treden, en over alle kracht des vijands; en geen ding zal u enigszins beschadigen.
Source: https://herstelderepubliek.wordpress.com/2025/05/02/waar-komen-mensen-vandaan/
.