• ma. jan 12th, 2026

Nu zich onmiskenbaar een nieuwe wereldramp voltrekt, is voor iedereen de vraag hoe hij of zij zich ten opzichte van al het slechte nieuws verhoudt. Wat is wijs? Geen aandacht (meer) aan de wereldsituatie besteden, omdat je daar maar naar van wordt? De straat opgaan voor vrede? Bidden, mediteren, manifesteren?

In mijn tijdlijn op YouTube trof ik vandaag een paar mooie podcasts aan, die elk een wat andere kijk op de rampzalige ontwikkelingen geven. Het leek me een aardig idee om deze verschillende perspectieven weer te geven en er aan het eind in het kort wat eigen gedachten aan toe te voegen.

Laat ik beginnen met Nadia K, een Poolse podcaster, die de afgelopen jaren uitgebreid en gevoelvol bericht heeft over de escalerende oorlog in Oost-Europa. Zij komt, na een aantal bezinningsdagen, met een spiritueel perspectief.

Dan is er Nate Polson, veteraan, zakenman en content creator, also known as Canadian Prepper. Hij analyseert het strategisch-militaire machtsperspectief en doet dat naar mijn idee heel knap. Temeer, omdat hij de ontwikkelingen in een historisch perspectief plaatst.

Als je wilt bijkomen van het diepzwarte beeld dat hij schetst is George Galloway een aanrader. Galloway steekt op onnavolgbare wijze de draak met politieke huichelarij en laat je de humor inzien van al het dystopische gezwam.

Hij introduceert na zijn ‘monoloog’ Pepe Escobar in de show. Escobar is een onafhankelijke journalist die over de hele wereld reist, alle brandhaarden bezoekt en hoofdrolspelers spreekt. Ik zie in hem een nieuw soort diplomaat: uitermate goed geïnformeerd, genuanceerd en tactvol bij alle het strategisch-militaire wapengekletter. Zijn perspectief is min of meer utopisch: een multipolaire, vreedzame wereldsamenleving.

Ik laat nu eerst de drie video’s volgen en voeg er daarna nog wat gedachten aan toe.

Ania K (Through the eyes of), spiritueel

Nate Polson (Prepper News), strategisch

George Galloway (The Mother of All Talkshows), satire

Pepe Escobar (The Mother of All Talkshows), strategisch

Opbouw tijdens neergang

Alle deze perspectieven hebben hun eigen waarde. Nadia heeft gelijk dat al het negatieve nieuws een enorme impact op ons heeft en ze zegt terecht dat het verstandig is daarin niet kopje onder te gaan. Maar een switch naar spiritualiteit los van het wereldgebeuren lijkt mij niet de uitweg. Dat komt neer op wegkijken en was het maar waar dat we de Derde Wereldoorlog konden wegkijken…

Nate Polson heeft volkomen gelijk als hij benadrukt hoe belangrijk mentaal en praktisch preppen is nu de grootmachten elkaar naar de strot vliegen. Maar bij hem zie ik geen uitweg, anders dan een klein hoekje waarin je (misschien) kunt overleven. In elk geval geen maatschappelijke uitweg. Maar zijn analyses zijn wel spot-on.

Dan Galloway. Zijn satire is een heerlijk relativeerde douche, die de opgehoopte spanning losweekt in een gniffel of een lach. Hij fileert al die Orwelliaanse tegenspraken. Maar met satire alleen kun je het tij niet keren, laat staan overleven als je wordt opgeroepen voor actieve dienst ‘aan het Oostfront’.

Praktische stappen

Is er een manier om wat er juist is in deze uiteenlopende perspectieven op de wereldsituatie te integreren, zo vraag ik me af. Een manier, waarbij je niet hoeft te kiezen tussen esoterie en politiek? Tussen overdreven luchtigheid en destructieve depressiviteit ?

Zo’n integratie moet in elk geval beginnen met datgene wat in alle vier perspectieven ontbreekt: het nu al zetten van praktische stappen in de richting van de samenleving van na de oorlog. Dat kunnen we nu namelijk al doen. Dit drama gaat zeker enkele jaren duren, dus hebben we alle tijd om over die opbouw na te denken en er experimenten mee te doen. Ik noem dit opbouw tijdens neergang.

Leren van de jaren ’30

Die gedachte heb ik niet van mijzelf, maar van Ernst Simon, joods pedagoog en schrijver, die zich in de jaren ’30 van de vorige eeuw dezelfde vraag stelde als waar we helaas ook nu weer voor staan: hoe kunnen we uit iets zeer negatiefs toch iets zeer positiefs construeren? Waar zit de silver liing?

Volgens mij kan dit ongeveer langs deze lijn:

Bereid je praktisch voor op zeer donkere jaren (Nate), houd daarbij het spirituele moreel hoog (Nadia), zie de humor in van alle dystopische gekkigheid (George) en bouw in deze donkere jaren aan de kernen (Ernst) die de basis zullen vormen van de samenleving die na deze periode zal opbloeien (Pepe).

Gerelateerd

De geopolitieke rode draad: NATO richt zich strategisch op confrontatie met China

Over de vergaande betekenis van de nieuwe escalatie in de oorlog van het collectieve Westen tegen Rusland

Wilhelm Reich en de zoektocht naar wegneembare oorzaken van oorlog

Douglas Macgregor (VS) en professor Marandi (Iran) over de enorme gevolgen van een Amerikaanse aanval op Iran

Wil je een seintje per e-mail ontvangen bij iedere nieuwe posting op TransitieWeb?
Klik dan hier

Wil je afmelden van e-mail notificaties?
Gebruik daarvoor de link Beheer onderin de notificatie-mail die je ontvangt.
Zie het voorbeeld hieronder.

N.B. Als je de melding krijgt dat je abonnement niet is gevonden, negeer deze dan, want we hebben geconstateerd dat wie die melding krijgt toch is uitgeschreven.

Kom je er niet uit?
Je kunt ook afmelden door ons een e-mail te sturen met unsubscribe of afmelden in de berichtregel.

Wil je jouw reactie plaatsen bij dit artikel?

Ga dan met je cursor helemaal naar de bodem van deze pagina. Daar vind je een invulscherm. Je kunt daar je reactie intypen of inplakken. Het kan soms geruime tijd duren voordat je reactie zichtbaar is. Dit komt, omdat er eerst moderatie plaatsvindt.

Als je reageert kun je aangeven dat je een seintje wilt bij nieuwe reacties en/of bij nieuwe berichten.

Wil je dit artikel delen met anderen?
Maak dan bij voorkeur gebruik van e-mail. Zo is de kans een stuk kleiner dat je bericht gecensureerd wordt.


Source: https://www.transitieweb.nl/geopolitiek/vier-perspectieven-op-de-actuele-wereldsituatie/

.


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *