
Veldkamp veroordeelt de “aanhoudende blokkade van humanitaire hulp en basisvoorzieningen,” en noemt dit “in strijd met het internationaal humanitair recht.” Hij spreekt zijn medeleven uit met de families van “onschuldige slachtoffers,” en veroordeelt de “aankondiging door minister Katz om de Israëlische aanwezigheid in de Gazastrook, Libanon en Syrië permanent te maken.” Allemaal mooie woorden, maar wat betekenen ze in de praktijk?
Hypocrisie ten top
De hypocrisie druipt er vanaf. Ja, Israël gaat waanzinnig te keer in Gaza. Dat is duidelijk. Maar Veldkamp en de zijnen menen hun kritiek helemaal niet serieus. Want er zijn genoeg mogelijkheden om iets te doen. Nederland zou bijvoorbeeld de steun aan Israël kunnen heroverwegen, of op internationaal niveau druk kunnen uitoefenen. Maar dat gebeurt niet. In plaats daarvan krijgen we mooie woorden, terwijl de acties van Nederland een heel ander verhaal vertellen.
“Ik blijf pleiten voor een staakt-het-vuren,” zegt Veldkamp, “waarmee gegijzelden vrij kunnen komen en Gazanen weer toegang krijgen tot hulp en basisvoorzieningen.” En natuurlijk, Hamas moet de gijzelaars vrijlaten, de wapens neerleggen en mag geen deel uitmaken van het toekomstige bestuur van de Gazastrook. Maar dit zijn allemaal open deuren. Iedereen met een beetje gezond verstand weet dit.
Actie zegt meer dan woorden
Het probleem is niet wat Veldkamp zegt, maar wat hij niet doet. Hij en de Nederlandse regering doen niets anders dan lippendienst bewijzen. Een beetje kritiek hier, een beetje medeleven daar, maar geen concrete actie. Het is puur even zeuren voor de bühne.
En zo gaat het al jaren. Nederland blijft Israël steunen, ongeacht de acties van het land. En ondertussen mogen wij luisteren naar de mooie woorden van minister Veldkamp. Het is om moedeloos van te worden.
Laten we dus ophouden met deze schijnvertoning. Als Nederland echt bezorgd is over de situatie in Gaza, dan is het tijd voor actie. Actie die verder gaat dan een paar tweets en een beetje medeleven. Want actie zegt meer dan woorden.
.

