In het bruisende centrum van Antwerpen vond donderdagavond een vreedzame betoging van de Koerdische gemeenschap plaats op het Operaplein. Echter, wat begon als een vredig protest eindigde in chaos en paniek toen een steekpartij plaatsvond. Zes mensen raakten gewond, waarvan twee in kritieke toestand verkeren. Vier verdachten werden snel opgepakt, maar de schok en angst onder de aanwezigen was niet zomaar verdwenen.
De Belgisch-Koerdische gemeenschapsorganisatie in België veroordeelde de aanval als een “terreurdaad tegen Koerden”, waardoor de spanningen en emoties nog verder opliepen. De vraag naar gerechtigheid en veiligheid voor de Koerdische gemeenschap in België werd luider dan ooit tevoren, terwijl de autoriteiten probeerden de situatie onder controle te krijgen.
Ondanks de aanwezigheid van politie en hulpdiensten, heerste er nog steeds een gevoel van onrust en onzekerheid in de straten van Antwerpen. De vraag bleef hangen: hoe kon een vreedzame bijeenkomst zo snel omslaan in geweld en verwondingen? De antwoorden leken ver weg, terwijl de stad langzaam tot rust kwam na deze schokkende gebeurtenis.
Als de avond viel over de stad, bleef de herinnering aan de steekpartij op het Operaplein als een donkere schaduw hangen. De woorden van de Belgisch-Koerdische gemeenschapsorganisatie galmden nog na in de straten, terwijl de inwoners van Antwerpen zich afvroegen hoe veilig ze eigenlijk waren in hun eigen stad. De impact van deze terreurdaad zou nog lang voelbaar blijven, zelfs nadat de laatste nieuwsberichten waren verdwenen uit de krantenkoppen.
Een aanrijding, een getuige die een klap hoorde en een bestuurder die te snel vertrok – het leek op een klassiek dossier van vluchtmisdrijf. Maar in werkelijkheid was het een verhaal van angst, onzekerheid en onrecht. De vrijspraak bij gebrek aan sluitend bewijs bracht geen troost, alleen maar meer vragen en twijfels. De waarheid achter de steekpartij bleef verborgen, als een duister geheim dat de stad in zijn greep hield.
.