
Maar, en dat is precies waar jarenlang omheen werd gedraaid: dat is niet het hele verhaal.
Cultuur onder druk, veiligheid in het geding
Plasterk benoemt twee ongemakkelijke waarheden. Ten eerste dat het sterk toenemende en geconcentreerde aantal moslims in bepaalde Europese steden wél degelijk druk zet op de bestaande cultuur. Een druk die, zoals hij terecht opmerkt, nooit ontstond bij eerdere migratiegolven zoals die van Indonesische Nederlanders of Surinamers.
Plasterk schrijft het klip en klaar: het radicale islamisme is een reëel veiligheidsprobleem, en het is verstandig om dat eerlijk onder ogen te zien.
Wat jarenlang niet gezegd mocht worden
Precies. Dat zogenaamde “religie van de vrede” heeft in de praktijk te vaak geleid tot geweld, intimidatie, vrouwenonderdrukking, Jodenhaat en vijandigheid tegenover homo’s en andersdenkenden. Niet door iedereen, maar wel door een ideologie die weigert zich aan te passen en in plaats daarvan dominantie nastreeft.
Media en politiek blijven achter
En ondertussen blijven onze door de staat gefinancierde media, die jaarlijks miljarden belastinggeld opslokken, opvallend eenzijdig. Ze bagatelliseren problemen, kiezen steevast de kant van activisten en schilderen iedere criticus af als moreel verwerpelijk. Een werkelijk pluriform geluid ontbreekt.
Waarom steunt de overheid organisaties die zich openlijk afzetten tegen onze samenleving?
Waarom is er nauwelijks ruimte voor een stevig, rechts geluid in het publieke bestel?
Fortuyn en Wilders hadden gelijk
Wat Plasterk nu schrijft, is geen nieuwe analyse. Het is precies wat Pim Fortuyn en later Geert Wilders al jaren aankaarten. Het verschil is dat zij daarvoor werden verguisd, gedemoniseerd en buitengesloten. Wilders wordt al meer dan twee decennia weggezet als “extreemrechts”, terwijl de echte extremen te vinden zijn bij partijen die grenzen openhouden, problemen ontkennen en islamisering oogluikend toestaan.
Onze cultuur, onze tradities, onze vrijheden staan onder druk. En nog altijd is het vooral Wilders die dat zonder omwegen durft te benoemen.
Beter laat dan nooit
Plasterk is inmiddels weg uit de actieve politiek. Pas nu, zonder zetels om te verliezen, durft hij de waarheid te zeggen. Dat is wrang, maar ook veelzeggend. Blijkbaar is eerlijkheid in Den Haag vaak pas mogelijk als de politieke carrière erop zit.
Beter laat dan nooit. Maar laten we niet vergeten wie deze waarheid al jaren verkondigt en daar een hoge prijs voor heeft betaald.
WORD AANDEELHOUDER VAN HET VERZET! Wij blijven hameren op het succes van rechts beleid en de broodnodige soevereiniteit van Nederland tegen de chaos op onze straten. Steun de onafhankelijke pers die niet meedoet aan de hetze tegen conservatieve stemmen zoals Wierd Duk!
Of maak uw bijdrage over op NL95 RABO 0159 0983 27 t.n.v. Liberty Media.PS: Zet uw e-mailadres erbij voor onze exclusieve SubStack-columns! Elke dag gratis in uw mail!
.

