Ach Nederland, wat een farce. We presenteren onszelf graag als moreel gidsland van de wereld, vooroplopend in klimaatbeleid, diversiteit en “duurzaamheid”. Maar zodra er een paar dagen winterweer over het land trekt, blijkt hoe dun die beschaving eigenlijk is. Een beetje sneeuw en vorst, en het systeem kraakt als een oude schuurdeur. Het nieuwste bewijs: het strooizoutdrama.
Gemeenten slaan massaal alarm omdat hun voorraden opraken. Leveranciers kunnen de vraag niet meer aan. En wie te laat is, mag op de vrije markt zout inkopen tegen torenhoge prijzen. “Het is paniek”, klinkt het vanuit de sector. En dat is geen overdreven woordkeuze.
Lege bunkers, volle praatjes
Bij steeds meer gemeenten is het strooizout simpelweg op of bijna op. Heiloo, Oisterwijk, Sint-Michielsgestel, Westerkwartier, Leiderdorp, Barneveld, Bergen – de lijst groeit met de dag. Gemeenten zien de bodem van hun bunkers en hangen wanhopig aan de telefoon bij leveranciers.
Bij Pvm-trading in Bunschoten klinkt het nuchter maar veelzeggend tegen De Telegraaf: “Het gaat er harder uit dan erin komt.”
Een schip met 4.000 ton? Al verkocht.
Maandag nog eens 20.000 ton? Ook weg voordat het de kade raakt.
Bij Eurosalt ligt nog zo’n 46.000 ton, maar ook dat is allemaal al vergeven. “Het gaat er met bakken uit,” zegt directeur Sietze de Waard. “We zijn overvraagd.”
Afhankelijk van de halve wereld
En waar komt dat strooizout vandaan? Niet uit Nederland. Niet eens uit de buurt. Schepen komen uit Chili, Egypte, Saoedi-Arabië, Turkije, Duitsland en landen rond de Middellandse Zee. Voor iets basaals als veilig verkeer in de winter zijn we volledig afhankelijk van verre aanvoerlijnen.
Steeds meer gemeenten vallen buiten de vaste contracten en moeten de vrije markt op. “Voor duur”, zoals de sector het droogjes samenvat. Een grote leverancier, die onder meer Rijkswaterstaat bedient, bevestigt het beeld: sommige gemeenten hadden hun zaakjes op orde, andere duidelijk niet. Halfvolle bunkers, geen buffer, en nu in paniek bijbestellen.
Falend beleid, geen pech
Dit is geen pech. Dit is bestuurlijke incompetentie. In een land dat miljarden pompt in klimaatsubsidies, CO₂-boekhouding en prestigeprojecten, lukt het niet om een basisvoorziening als winterdienst fatsoenlijk te organiseren.
Terwijl de politieke elite zich bezighoudt met genderneutrale toiletten en het pamperen van asielbeleid, glijden onze wegen letterlijk onder ons vandaan. En dan hebben we het nog over een milde winter. Wat als er écht iets gebeurt? Een strenge winter, een natuurramp, een internationale crisis?
Zonder strooizout staat alles stil
Zonder strooizout geen veilige wegen. Zonder veilige wegen geen economie. Zo simpel is het. Maar in het Nederland van vandaag zijn basisvoorzieningen blijkbaar ondergeschikt aan ideologische hobby’s en symbolisch beleid.
Dit land is niet voorbereid. Niet praktisch, niet strategisch, niet nuchter. En dat zou iedere Nederlander zorgen moeten baren. Nederland profileert zich graag als voorbeeld voor de wereld, maar bij het eerste echte stressmoment blijkt het een paniekland. Tijd om wakker te worden. Tijd voor bestuurders die prioriteiten stellen. Want een land dat niet eens zijn wegen veilig kan houden bij winterweer, is nergens op voorbereid.
WORD AANDEELHOUDER VAN HET VERZET! Wij blijven hameren op het beschermen van de Nederlandse belangen en het onderhouden van de band met onze bondgenoten, in plaats van deugpronken ten koste van uw veiligheid. Steun de onafhankelijke pers!
🚀 Steun ons via BackMe: https://dds.backme.org Of maak uw bijdrage over op NL95 RABO 0159 0983 27 t.n.v. Liberty Media. PS: Zet uw e-mailadres erbij voor onze exclusieve SubStack-columns! Elke dag gratis in uw mail!
.
