
Pakistan meldt twaalf eigen militairen gedood in de clashes. Kabul claimt op zijn beurt droneaanvallen op Pakistaanse doelen, 55 Pakistaanse doden en gevangengenomen soldaten – cijfers die Islamabad ontkent. Typisch: beide kanten overdrijven hun successen en minimaliseren verliezen. Maar feiten zijn feiten: dit is de hevigste escalatie sinds de Taliban in 2021 aan de macht kwamen, en het speelt zich af tussen een kernmacht (Pakistan) en een Taliban-regime dat raketten en drones inzet. De Durand Line-grens is al jaren een hel, met cross-border vuur, maar nu bombarderen ze elkaars hoofdsteden en spirituele centra.
Terwijl de wereld gefocust is op Iran en Israël/VS, ontbrandt hier een conflict dat veel sneller uit de hand kan lopen. Pakistan is kernmacht, Afghanistan een broeinest van jihadisten. Als dit escaleert, heeft het gevolgen voor heel Zuid-Azië – en ja, ook voor ons, met meer instabiliteit, vluchtelingenstromen en terreurdreiging. Milei-achtige leiders zouden dit zien als bewijs dat overregulering en zwak leiderschap leiden tot chaos, maar hier is het puur: oude haat, grensgeschillen en terrorisme-export.
.

