“In een wereld waar de waarheid onder druk staat, zijn de schaduwen van de COVID-pandemie een stille getuigenis van de verborgen doden. De cijfers spreken een verontrustende taal, terwijl de stemmen van de slachtoffers verstommen in de chaos van politieke belangen. Wat als de echte pandemie niet het virus was, maar de onzichtbare handelingen die ons leven bepaalden?”
Dit onderzoek raakt aan één van de meest gevoelige en onderbelichte aspecten van de COVID-pandemie.
Dr. John Campbell bespreekt een onderzoek dat in januari 2024 verscheen onder de titel “Excess Deaths in the United Kingdom: Midazolam and Euthanasia in the COVID-19 Pandemic”. Dit onderzoek raakt aan één van de meest gevoelige en onderbelichte aspecten van de COVID-pandemie: de mogelijkheid dat een aanzienlijk deel van de Britse oversterfte werd veroorzaakt door medische interventies, met name het grootschalige gebruik van midazolam en morfine.
Campbell noemt de kwestie een nationale schande die nauwelijks publieke of politieke aandacht krijgt:
Een opvallende statistische correlatie
De kern van de besproken paper is een analyse van macrodata. De auteur vergelijkt de maandelijkse distributie van midazolam-injecties in het Verenigd Koninkrijk met de oversterftecijfers. Daarbij wordt rekening gehouden met een tijdsvertraging van één maand, omdat medicijnen eerst moesten worden verspreid, voorgeschreven en toegediend.
Wanneer die correctie wordt toegepast, blijken de grafieken van midazolamgebruik en oversterfte vrijwel exact over elkaar te vallen. De statistische correlatie bedraagt ongeveer 91 procent. Campbell noemt dit uitzonderlijk hoog en wijst erop dat dit patroon niet beperkt blijft tot één regio, maar zichtbaar is in heel Engeland. In alle regio’s vertonen de curves dezelfde vorm en timing.
Twee piekmomenten: april 2020 en januari 2021
De analyse laat vooral twee perioden zien waarin de afwijkingen extreem zijn. In april 2020 nam de oversterfte met bijna 99 procent toe ten opzichte van het vijfjarig gemiddelde. In januari 2021 was er opnieuw een sterke piek, met een stijging van circa 29 procent.
Voor januari 2021 gaat het om bijna 44.000 extra sterfgevallen, waarvan ruim 16.500 extra doden in één maand. Deze pieken vallen, gecorrigeerd voor tijdsvertraging, samen met pieken in het gebruik van midazolam.
Twijfels over COVID-19 als dominante doodsoorzaak
Campbell zet vraagtekens bij de officiële verklaring dat deze sterfte voornamelijk door COVID-19 werd veroorzaakt. Als de sterfte in april 2020 grotendeels het gevolg was van het virus, zou dat neerkomen op een infection fatality rate van ongeveer 24 procent. Met andere woorden: één op de vier geïnfecteerden zou zijn overleden.
Dat acht Campbell volstrekt onrealistisch.
Midazolam, morfine en iatrogene sterfte
Midazolam en morfine zijn beide middelen die de ademhaling onderdrukken. Tijdens de pandemie werden ze veelvuldig ingezet, met name bij oudere en kwetsbare patiënten, vaak in zorginstellingen. Campbell benadrukt dat deze middelen geregeld samen werden toegediend, soms na telefonische consulten en zonder uitgebreid lichamelijk onderzoek.
Hij wijst erop dat in veel gevallen andere behandelingen, zoals zuurstof of antibiotica, achterwege bleven. Uit eigen medische ervaring beschrijft hij hoe zelfs correct toegediende morfine alleen al kan leiden tot ademhalingsstilstand. De combinatie met midazolam, zeker bij patiënten met een luchtweginfectie, noemt hij potentieel levensgevaarlijk.
De paper spreekt in dit verband van een mogelijke iatrogene pandemie: sterfte veroorzaakt door medische handelingen zelf.
Campbell zegt grote waardering te hebben voor lijkschouwers als professionals, maar noemt het onbegrijpelijk dat het systeem als geheel deze signalen niet heeft opgepikt.
Bekijk de indringende film ‘Unseen’ over de midazolam-moorden:
Een historische parallel
Campbell verbindt de studie met het werk van Alfred Russel Wallace, mede-ontdekker van de evolutietheorie. Wallace onderzocht in de 19e eeuw sterftecijfers rond de verplichte pokkenvaccinatie en concludeerde dat officiële statistieken misleidend konden zijn en dat verbeterde hygiëne en leefomstandigheden een grotere rol speelden dan vaccinatie.
De huidige paper past bewust een vergelijkbare methode toe door te kijken naar grootschalige nationale data in plaats van selectieve datasets. De parallellen tussen toen en nu noemt hij opvallend en verontrustend.
Oproep tot transparantie
Campbell eindigt met een dringende oproep aan overheid en gezondheidsinstanties om medische data te anonimiseren en vrij te geven voor onafhankelijk statistisch onderzoek. In het Verenigd Koninkrijk worden medische dossiers vaak slechts zeven jaar bewaard. Hij waarschuwt dat cruciale informatie verloren dreigt te gaan voordat er politieke verandering plaatsvindt.
Zonder toegang tot deze data, stelt hij, zullen veel nabestaanden nooit weten of hun geliefden zijn overleden aan de medische behandeling die zij kregen. Dat gebrek aan duidelijkheid noemt hij moreel onaanvaardbaar.