“In een wereld waar de waarheid als een gevaarlijke last wordt beschouwd, spreekt de arts zonder schroom: ‘De epidemieën zijn niet alleen ziekten, maar ook instrumenten van controle, waarbij de elite de bevolkingsgroei tempert om hun angsten te sussen.’ Terwijl de massa zich laat vaccineren in de naam van gezondheid, onthult hij de schaduwzijde van medische interventies als een middel tot sociale beheersing. ‘Vaccinaties zijn niet slechts een bescherming tegen ziekte, maar een strategisch spel in de handen van degenen die de macht willen behouden.'”
De arts neemt in het interview bepaald geen blad voor de mond.
In een interview met de Oostenrijkse zender AUF1 heeft de Duitse arts en auteur dr. Gerd Reuther stevige kritiek geuit op gangbare medische opvattingen over infectieziekten en vaccinaties. Aanleiding voor het gesprek is zijn boek “Riskanter Schutz – 300 Jahre Immunisierungsversuche”. Daarin stelt hij dat veel aannames over de werking en effectiviteit van vaccins historisch niet kloppen.
In het interview met presentatrice Elsa Mittmannsgruber, waarin hij heilige huisjes omver schopt, betoogt de voormalig hoofdarts dat ziekten zoals pokken en mazelen oorspronkelijk relatief onschuldige kinderziekten waren. Volgens hem veranderde dit beeld door maatschappelijke ontwikkelingen zoals bevolkingsgroei, verstedelijking en verslechterde leefomstandigheden tijdens de industrialisatie.
Alternatieve visie op pokken
Reuther verwerpt de algemeen aanvaarde verklaring dat pokken een virale infectieziekte is en suggereert in plaats daarvan dat externe factoren, zoals verontreinigde wol en slechte hygiëne, een belangrijke rol speelden. Met name mensen in armoede werden hierdoor vaker ziek.
Daarnaast stelt hij dat vroege vormen van vaccinatie, zoals variolatie – waarbij mensen opzettelijk werden geïnfecteerd met pokkenmateriaal – juist hebben bijgedragen aan ernstigere ziekteverlopen en verdere verspreiding van de ziekte:
Kritiek op vaccinatiestrategieën
Volgens Reuther hebben vaccinaties historisch bijgedragen aan de verspreiding van infecties. Hij stelt dat ingeënte personen besmettelijk konden zijn en zo anderen konden infecteren. Ook betoogt hij dat de effectiviteit van vaccins structureel is overschat en dat beloften over bescherming in veel gevallen niet zijn waargemaakt.
Hij wijst daarbij op historische uitbraken van pokken in de 19e eeuw, waarbij ook gevaccineerde populaties zwaar werden getroffen. Dit toont aan dat vaccinaties geen doorslaggevende bescherming boden, aldus de ex-hoofdarts.
Daling sterfte vóór vaccinaties
Een belangrijk argument van Reuther is dat sterftecijfers bij veel infectieziekten al sterk daalden vóór de invoering van grootschalige vaccinatieprogramma’s. Hij schrijft dit toe aan verbeteringen in voeding, hygiëne en leefomstandigheden, en stelt dat vaccinaties daardoor ten onrechte als doorslaggevende factor worden gezien.
Twijfels over groepsimmuniteit
Ook het concept van groepsimmuniteit wordt door Reuther in twijfel getrokken. Hij stelt dat dit principe slechts beperkt toepasbaar is en niet goed aansluit bij complexe menselijke samenlevingen. Bovendien bieden vaccins geen volledige immuniteit, waardoor het concept in de praktijk minder relevant is.
Kritiek op medische pioniers
In het interview uit Reuther ook scherpe kritiek op invloedrijke figuren uit de medische geschiedenis, zoals Edward Jenner en Louis Pasteur. Hij beschuldigt hen ervan niet volgens strikte wetenschappelijke methoden te hebben gewerkt en noemt hun bijdragen overschat. Aannames en onbewezen hypothesen hebben een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van vaccinaties, benadrukt hij.
Parallellen met COVID-19
Reuther trekt tevens parallellen met de recente coronapandemie. Hij stelt dat ook daar sprake was van te optimistische verwachtingen rond vaccinaties, die later moesten worden bijgesteld. Dit past in een historisch patroon waarbij nieuwe vaccins snel worden ingevoerd zonder langdurig onderzoek naar effectiviteit en veiligheid.
Bevolkingsreductie
Dr. Reuther neemt in het interview bepaald geen blad voor de mond. Hij gaat namelijk in op opzettelijke mechanismen van bevolkingsreductie via medische interventie.
Hij zegt onomwonden dat epidemieën en medische interventies worden gebruikt om de bevolkingsomvang te controleren. De arts stelt dat periodes van sterke bevolkingsgroei, zoals tijdens de vroege industrialisatie, bij de elite onrust of angst kunnen veroorzaken. Die angst leidt tot een belang bij het controleren of beperken van bevolkingsaantallen.
Daarmee dienen vaccinaties niet zozeer een medisch doel, maar passen ze in een bredere logica van maatschappelijke controle en bevolkingsbeheersing, dixit Reuther.