Heb je ooit geprobeerd ’s morgens op een willekeurige trein te stappen zonder dat je een concrete bestemming voor ogen had?
Het recept is eenvoudig: stap op de eerste de beste trein die jouw station aandoet en stap pas uit als je daaraan behoefte hebt of wanneer je niet anders kan omdat de trein op zijn eindpunt aangekomen is. Geef je over aan deze heerlijke doelloosheid. Je mag in slaap vallen onderweg zonder de angst dat je jouw halte zal gaan missen. Droom weg terwijl het landschap als een film voorbij schiet langs je raam.
Mijn poging hiertoe kan je hier teruglezen: Zitten in de trein
PS. Dit is geen advertentie voor de NS, deze maatschappij is namelijk veel te duur en meer bedoeld als melkmachine voor de aandeelhouders dan als service voor de reizigers.
Het vergt een zekere gewenning nietsdoen. Als opstapje zou je een potlood en papier kunnen nemen en een bloem of wat fruit als stilleven kunnen gaan tekenen. Het is even helemaal anders en het neemt je mee, het voert je weg uit je dagelijkse beslommeringen. Je gaat ook ineens dingen anders zien of andere dingen zien. Details van het fruit of de bloem die je nooit eerder gezien hebt. Bekijk het als een aangename start van je ontdekkingsreis in nietsdoenland, het gaat niet om de tekening, maar om het volstrekt nutteloos bezig zijn. Met andere woorden het is volkomen onbelangrijk wat er uiteindelijk op je papier tevoorschijn komt.
Flaneren betekent zorgeloos rondslenteren om te kijken en gezien te worden. Een groep 19e eeuwse dichters in Parijs noemden zichzelf flâneurs. Probeer eens met minder snelheid te lopen. Je zal voelen dat je langzaam tot leven komt en de dag in je opzuigt. In principe kan je overal aan het flaneren gaan. De mooiste plekken zijn natuurlijk de boulevard van Scheveningen of die van Vlissingen, terwijl de Meir in Antwerpen ook top is. Vergeet vooral niet het langzaam aan te doen, anders is dit leeglopen in een flits voorbij en dat is zonde.
Slenteren is langzaam en doelloos wandelen. Couperus zag het ook: “Hier en daar slenterde een Scheveninger.” Het doelloze karakter geeft je vrijheid. Het is eigenlijk rondlopen en tegelijkertijd stelen met je ogen. Steel er maar op los! Het is anders dan flaneren, want je zou kunnen zeggen dat slenteren de nederige versie ervan is.
Vroeger kenden we een rustdag waarop de winkels gesloten waren en het leven grotendeels tot stilstand kwam in een collectief nietsdoen. Afgezien van de kerkgangers die op een of twee momenten rustig naar de kerk wandelden. Helaas kennen we het fenomeen van de rustdag niet meer. Het is verzwolgen door de 24-uurs economie die nooit meer tot stilstand lijkt te komen.
We hoeven ons daarvan natuurlijk niets aan te trekken. Creëer je eigen rustdag en doe helemaal niets. Drink met elkaar een kopje koffie met een stukje vlaai. Of rook een best sigaartje wanneer je je daaraan mag bezondigen. Vertel jezelf dat je de hele dag niets hoeft te doen en geniet!
Persoonlijk is dit een van mijn favoriete nietsdoen bezigheden.
Je kan er natuurlijk niet over heen lopen, maar je kan je wel overgeven aan het gevoel dat je meedrijft met de wolken. Je gaat achterover in het gras liggen en je staart omhoog. Voor je er erg in hebt nemen de wolken je mee op hun tocht naar nergens. Je hoeft er geen stap voor te zetten en alleen maar je ogen de kost te geven.
Ik deed het ongeveer op deze manier: Uitnodiging: een ticket voor een wolkentrip
Vooral vlak na het middageten, zo maar tijdens een trein- of busreis of vervelender tijdens een autorit kan een plotselinge loomheid je doen verlangen naar het heerlijke dutje. Door onze ongelofelijke haast hebben we geen tijd meer voor een tukkie. Het aardige aan een dutje is dat je niet weet hoe lang hij gaat duren. Het dutje ‘hoort’ niet meer en ‘er’ moet immers gepresteerd worden, daarom denken we helaas dat we ons het niet meer kunnen permitteren. Ontsnap eens aan de gehaastheid van het bestaan en doe een ‘middagslaapje’. Zomaar ergens op een bankje in het park, in je luie stoel voor de tv of liggend in het gras.
Deze nietsdoe activiteit kan je altijd de naam geven van ‘uitslapen’. Dan weet iedereen dat je opzettelijk langer in bed bent blijven liggen om te slapen. Met andere woorden je bleef niet zo maar langer in je bed liggen, nee je sliep en slapen is een algemeen erkende nuttige bezigheid. Tja, stel je voor, dat mensen zouden denken dat je lui bent, dat ‘hoort’ toch niet!
Persoonlijk heb ik problemen met uitslapen en ik ben er nog niet achter of dit komt omdat ergens een klein stemmetje me pusht om met mijn luie kont uit bed te komen of dat mijn lichaam er werkelijk niet van houdt.
Ik zou zeggen: geniet ervan gewoon in je bed te blijven liggen, zelfs als de rest van de wereld zich weer in gang heeft gezet en zich loopt uit te sloven.