De klok tikt voor de vrijheid van meningsuiting in Nederland. Vandaag verloopt het ultimatum van het Commissariaat voor de Media aan omroep Ongehoord Nederland (ON!) om een column van Raisa Blommestijn te verwijderen. Maar in plaats van toe te geven aan het dreigement, zet ON! de column juist nóg prominenter op haar website.
“Wij buigen niet voor censuur,” laat de omroep weten. En dat is precies het standpunt dat nodig is in een tijd waarin kritische geluiden systematisch worden weggezet, gesmoord of weggeprocedeerd.
De column die ‘niet mag bestaan’
Waar gaat het om? In de betreffende column fileert Blommestijn het functioneren van het Nederlandse justitieapparaat. Ze stelt dat het bevooroordeeld en partijdig is, en in de praktijk structureel de belangen van migranten zwaarder laat wegen dan die van autochtone Nederlanders.
Of je het met haar eens bent of niet, is niet het punt. Het punt is: deze analyse mag blijkbaar niet bestaan. De column is scherp, confronterend en uitgesproken – precies wat journalistiek moet zijn. Maar dat is niet langer gewenst in de ‘gecontroleerde diversiteitsdemocratie’ waarin Nederland onder Rutte en Kaag, en nu onder Schoof, Van Vroonhoven en Yesilgöz en consorten langzaam is veranderd.
👉 Geen linkse intimidatie aan Nederlandse universiteiten. Stop de Hamasprotesten!
Academici ondersteunen terreursympathisanten en joodse studenten worden gejaagd. De maat is vol.
✍️ Teken vandaag nog deze petitie en laat je stem horen
Academici ondersteunen terreursympathisanten en joodse studenten worden gejaagd. De maat is vol.
✍️ Teken vandaag nog deze petitie en laat je stem horen
Mediawaakhond als politieke handlanger
Het Commissariaat voor de Media beweert dat ON! “de grenzen van redactionele onafhankelijkheid” overschrijdt. Maar laten we eerlijk zijn: dit is niets minder dan politiek gemotiveerde censuur.
De overheidsinstantie is inmiddels geen neutrale toezichthouder meer, maar een instrument geworden om kritische geluiden te onderdrukken. Wie het waagt om het heilige gelijk van het kartel – op migratie, woke-beleid of de rechtsstaat – aan te vechten, wordt aangepakt.
Dat geldt voor ON!, dat geldt voor Blommestijn, en dat geldt voor iedere burger die buiten het opgelegde kader denkt.
Column Blommestijn raakt een gevoelige waarheid
Blommestijns kernpunt is dat het justitieel apparaat niet neutraal meer is. Dat het structureel mild optreedt tegen migranten en extreem streng tegen Nederlanders die kritiek uiten.
Voorbeelden daarvan zijn legio:
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Zachte straffen voor asielzoekers bij zware misdrijven
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Versnelde procedures voor statushouders
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Keiharde vervolging van demonstranten of ‘opruiing’ bij migratiekritiek
De kritiek op Blommestijn is dus niet inhoudelijk weerlegd, maar gewoon bestempeld als ongewenst. En dat is precies wat je krijgt in een systeem waarin de overheid zelf bepaalt wat ‘fatsoenlijke journalistiek’ is.
ON! toont ruggengraat die elders ontbreekt
Dat Ongehoord Nederland weigert te buigen, is meer dan een mediastatement – het is een principiële daad. Terwijl andere omroepen, redacties en journalisten hun mening al jaren laten inpakken door gesubsidieerde consensus, kiest ON! voor het vrije woord.
En dat is broodnodig. Want als zelfs een opiniestuk over het functioneren van justitie niet meer mag bestaan zonder dreiging van sancties, dan is de grens van de rechtsstaat allang overschreden.
👉 Geen linkse intimidatie aan Nederlandse universiteiten. Stop de Hamasprotesten!
Academici ondersteunen terreursympathisanten en joodse studenten worden gejaagd. De maat is vol.
✍️ Teken vandaag nog deze petitie en laat je stem horen
Academici ondersteunen terreursympathisanten en joodse studenten worden gejaagd. De maat is vol.
✍️ Teken vandaag nog deze petitie en laat je stem horen
Deze strijd gaat niet over één column, maar over ons recht om te spreken
Vandaag gaat het om Raisa Blommestijn. Morgen misschien om jou. De vraag is simpel: mag je in Nederland nog zeggen dat je je zorgen maakt over de staat van het land?
Wie daar “nee” op zegt, zit al diep in het moeras van een post-democratische samenleving. En wie dat nog wél durft te zeggen – zoals ON! vandaag – verdient onze steun.
.
