Pieter Omtzigt reageerde fel op X: 2,7 miljard euro voor de renovatie van het Binnenhof, omgerekend zo’n 30.000 euro per vierkante meter, dus driekwart miljoen voor een werkkamer van 25 m².
Hij noemt het “pijnlijk”.
Hij noemt het “pijnlijk”.
Dat is het ook.
Het is walgelijk, beschamend en volstrekt onacceptabel dat de Nederlandse belastingbetaler moet opdraaien voor een renovatieproject dat volledig ontspoord is door bureaucratie, politieke lafheid en jarenlang gepruts.
Maar laten we één ding eerlijk vaststellen:
Omtzigt had dit al die jaren zélf kunnen aankaarten.
Hij zat al die tijd in de Tweede Kamer.
Hij wist van de vertragingen, van de geldverslindende besluitvorming, van de rapporten die waarschuwden dat dit project zou ontsporen.
En hij deed niets substantieels om het tij te keren.
NSC heeft meegewerkt aan de bestuurscultuur die dit mogelijk maakte – en is inmiddels door de kiezer uit de Kamer gegooid op 29 oktober.
Het is wrang: nu Omtzigt buitenspel staat, heeft hij eindelijk weer scherpe kritiek.
Het is wrang: nu Omtzigt buitenspel staat, heeft hij eindelijk weer scherpe kritiek.
Het gelijk komt laat. Héél laat.
De renovatie van het Binnenhof is al jaren een ramp.
Vanaf het begin zat het project vol:
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>verkeerde aannames
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>belachelijke duurzaamheidsnormen
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>eindeloze monumentenbureaucratie
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>politieke angst om knopen door te hakken
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>departementale chaos
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>onnozel projectmanagement
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>en een cultuur waarin niemand verantwoordelijkheid draagt
Het resultaat?
Een renovatie die begon als een noodzakelijke opknapbeurt en nu wordt gezien als een nationaal fiasco.
En nu zegt Omtzigt:
“Dit wordt pijnlijk.”
Nee, Pieter.
Dit wás al jarenlang pijnlijk.
Het viel alleen niemand op dat jij wegkeek.
In een land waar bestuurders en politici jarenlang hun verantwoordelijkheid hebben ontlopen, moeten burgers juist vasthouden aan de échte morele grenzen. Daarom is het belangrijk nu duidelijk te laten horen dat abortus géén mensenrecht is en niet door politiek opportunisme mag worden doorgedrukt.
Teken hier de verklaring.
Teken hier de verklaring.
NSC presenteerde zich als dé partij van de bestuurscultuur – transparantie, rekenschap, controle.
Het Binnenhofproject is hét voorbeeld van bestuurlijke onkunde en gebrek aan transparantie.
Het was dé kans om te laten zien waar Omtzigt voor stond.
Maar wat deed NSC?
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>geen moties om budgetoverschrijding te stoppen
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>geen parlementaire druk op verantwoordelijke ministers
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>geen initiatief om een onafhankelijk onderzoek te starten
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>geen pogingen om de aanbesteding te herstructureren
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>geen hand op de rem bij weer een ronde kostenstijging
Alleen achteraf kritiek leveren is geen controle – het is politiek toerisme.
En toen de kiezer eindelijk genoeg had van praat in plaats van daden, verdween NSC uit de Kamer.
Dat is geen toeval.
Het is een logisch gevolg van beloofde verandering die nooit kwam.
Om even helder te zijn:
2,7 miljard euro is geen renovatie.
Het is geldverbranding.
Wat kun je voor 2,7 miljard euro doen?
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>13.000-15.000 sociale huurwoningen bouwen
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>óf 30.000 tijdelijke/ flexwoningen
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>óf tientallen complete nieuwbouwwijken aanleggen in kleinere gemeenten
In plaats daarvan krijgen we…
30.000 euro per m² aan kantoorruimte voor politici, ambtenaren en medewerkers.
Het is obscene decadentie verpakt als “historisch behoud”.
Dat Omtzigt nu opschrikt van de prijs is begrijpelijk, maar ongelooflijk laat.
Hij rekende het in zijn tweet scherp uit:
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>90.000 m²
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>2,7 miljard euro
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>30.000 euro per m²
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>750.000 euro per kamer van 25 m²
Het klinkt absurd.
Het ís absurd.
Maar nog absurder is dat zijn partij – destijds vol lof over “nieuwe politiek” en “herstel van vertrouwen” – geen enkel instrument heeft gebruikt om deze ramp te stoppen.
De cijfers kloppen, Pieter.
Maar waar was je toen?
Toen ministers de Kamer om de tuin leidden?
Toen deadlines opschoven?
Toen bouwers waarschuwden dat dit project vastliep in regeldrift?
De kiezer heeft geoordeeld:
NSC stond erbij en keek ernaar.
In een politiek klimaat waarin bestuurders voortdurend wegkomen met wanbeleid en eindeloze kostenoverschrijdingen, is het des te belangrijker dat burgers hun eigen morele grenzen blijven verdedigen. Zeker nu politieke krachten abortus willen verheffen tot “mensenrecht”, moet Nederland duidelijk zeggen: nee, dit is niet onze weg.
Teken daarom de verklaring.
Teken daarom de verklaring.
.
