Grand Canyon, de baarmoeder van Gaia
x
– James Tyberonn –
20010 © Nederlandse vertaling: Dolphins & Whales publishing bv
x
De Indianen die in de Grand Canyon leven hadden lang voordat Europese ontdekkingsreizigers en moderne geologen het gebied betraden, hun eigen levendige en pittoreske ideëen gevormd over de ontstaansgeschiedenis van de spectaculaire kloof. Hun beschrijvende verhalen werden gepresenteerd als spirituele metaforen en poetische gedichten die door de sjamaan, ouderling en verhalenverteller van generatie op generatie werd doorgegeven. Voor de Havasupai, Hopi, Navajo, Ute, Southern Paiute en de Hualapai zijn Moeder Aarde, Vader Hemel en Grootvader Zon levend en vormen ze natuurlijke en spirituele krachten die onlosmakelijk zijn verbonden met ‘Het Grote Mysterie’, Taiowa, de God Creator.
Ieder aspect van de natuur en van de Canyon heeft een ziel. De grote rivier die de Canyon kloof heeft gevormd leidt naar het ‘beloofde land’en de vitaliserende kristallijnen bronnen had geesten die gepaaid en geëerd moesten worden door middel van offergaven van salie, mais en tabak. De dieren waar de Indianen op jaagden, de vogels die boven hun onderkomen vlogen en de slangen die op hun pad kronkelden werden gezien als hun broeders die hun verzorgers, beschermers, boodschappers en spirituele leraren waren.
Traditionele inheemse kennis zegt dat de Canyon het resultaat is van de Grote Zondvloed die de voorgaande 3e wereld heeft verdronken, een wereld die het pad van waarheid was vergeten. De Grand Canyon wordt aangeduid als het Eden punt, het begin van de 4e wereld, onze huidige wereld. De cosmologie van de Hopi’s is er duidelijk over dat de Grand Canyon de Sipapu, de ‘plek van oprijzing’ is van waaruit de Hopi’s van onder de grond oprezen na afloop van de vloed die de 3e wereld had vernietigd.
Men zegt dat er meerdere ingangen naar de ‘Sipapu’ binnen wereld op Hopi land in de Canyon te vinden zijn, waarvan er eén in ceremonie wordt geëerd als de verblijfplaats van de Voorouders. Het ziet eruit als een opening in een ronde rotsheuvel en is een heilige bedevaarts plaats voor de Hopi’s. Het ligt onderaan de Canyon van de Little Colorado rivier even boven het punt waar deze zich samenvoegt met de Colorado rivier. Het is een zeer gewijde plek die alleen voor Hopi’s toegangelijk is. De overlevering zegt dat de Hopi’s werden geholpen door ‘insect mensen’ die leefde in de binnen wereld grotten, mensachtigen die armen en benen hadden die op stokken leken met licht gebogen ruggen en een blauwe huidskleur.
Indianen van de Canyon vereerden de bewegingen van de sterren door middel van wat ze Sterre Wijsheid noemden. Voor de Hopi’s bestond voorbij Moeder Aarde de Sterren Natie. Hun legenden spreken over Sterrenwezens die op bezoek kwamen via gaten in de hemel die in de Canyon liggen, een duidelijke verwijzing naar wat wij sterrepoorten of portalen noemen. De Hopi en Navajo beschouwen zichzelf als directe afstammelingen van de Pleiaden die ze respectievelijk Chuhukon en Delyahey noemen. Hun legenden spreken van de Witte Sterrenkinderen, die hen hielpen als Goden. De Pleiadiërs worden beschreven als Noord- Europees in uiterlijk.
* * *
x
*
De mysterieuze Egyptische grot in de Grand Canyon
Op 5 april, 1909 stond op de voorpagina van de Phoenix Arizona Gazette een artikel met de titel ‘Verkenningen in de Grand Canyon: Opmerkelijke vondsten wijzen erop dat Egyptenaren in de Oudheid wegtrokken uit het Midden-Oosten’.
Dit lange en gedetailleerde artikel stelt dat de expeditie die gefinancierd was door het Smithsonian Institute kunstvoorwerpen had gevonden die mogelijk ons begrip van de geschiedenis zou kunnen ondermijnen. In een zeer grote grot met ingewikkelde gangen en kamers, die Kincaid beschreef als ‘met de handen uit de rotsen gehouwen’, werden tabletten gevonden met hiëroglyfen erop, wapens van koper, gereedschappen van brons en grote standbeelden die hij beschreef als lijkend op Egyptische en Tibetaanse afgoden evenals meer dan 500 mummies. En alhoewel het een hoogst intrigerend verhaal was werd het officieel ontkend.
Het Smithsonian Instituut ontkent ook maar iets af te weten van de ontdekking. Onderzoeker, auteur en ontdekkingsreiziger David Hatcher Childress schrijft,
“Terwijl het niet geheel kan worden uitgesloten dat het hele verhaal een uitgebreid kranten verzinsel is, het feit is dat het op de voorpagina van een vooraanstaande krant stond die het prestigieuze Smithsonian bij name noemt en een zeer gedetailleerd en beschrijvend verhaal afdrukt dat meerdere pagina’s lang was, hetgeen allemaal bijdraagt tot de geloofwaardigheid. Het valt moeilijk te geloven dat een dergelijk verhaal uit de lucht komt vallen”.
Het artikel is bewaard in de archieven van de krant, zowel als origineel als op microfilm en kan makkelijk op het internet worden gevonden. (zie het vertaalde krantenartikel hieronder in dit artikel)
Als verdere toevoegingen aan het onderwerp verwijst vermaard auteur Drunvalo Melchizedek naar het ‘Egyptische’ aspect van de Grand Canyon in boek II van ‘The Ancient Secret of the Flower of Life’. Op pagina 203 van het boek beschrijft hij het avontuur van twee mensen met rugzakken die in afgelegen gedeelten van de Grand Canyon wandelden in de richting van een piramidale berg die de ‘Tempel van Isis’ wordt genoemd. Na een inspannende trektocht beweren ze te zijn aangekomen bij wat op een grote indrukwekkende piramide leek die door mensen was gemaakt en gebouwd met natuurlijke stenen. Het vertoonde sporen van erosie but had de kenmerkende vorm van een piramide behouden en leek zeker niet op een natuurlijke formatie. Na grondige inspectie werden foto’s gemaakt en ze vervolgden hun trektocht naar de verbazingwekkende formatie van de Tempel van Isis.
Bij aankomst bij de ‘Tempel van Isis’ klommen ze een paar meter omhoog en vanaf dat gezichtspunt kwamen verschillende interessante grotten in beeld. Ze zagen dat de ingangen van de grotten met cement en met behulp van springladingen waren afgesloten. Beiden klommen omhoog naar de meest opvallende grot opening die een boog als ingang had. Ze beschrijven dat de ingang sporen vertoonde van het gebruik van beitels en dat de boog door mensen leek te zijn gemaakt.
Even boven de ingang zagen ze in het plafond een duidelijk cirkelvormig patroon van bijna 2 meter in doorsnede met daarin uitgebeitelde ontwerpen. Daar vlak achter was de grot volledig opgevuld met rotsblokken en stenen en het leek d.m.v. springladingen te zijn afgesloten waardoor verdergaan vrijwel onmogelijk was. Dit fascinerende en zeer interessante verhaal werd rechtstreeks aan de auteur Drunvalo Melchizedek vertelt, een man van onberispelijke integriteit.
De Hopi-relatie naar Tibet..
Onderzoeker Robert Morningside beschreef meer dan 20 opvallende overeenkomsten in de kosmologische uitgangspunten van de Sumeriërs uit Babylon en de Hopi. Beiden geloven dat de mensheid werd gecreëerd door een vrouwelijke God die KA heet. De Hopi noemen de Zon Creator Taiowa, de Sumeriërs noemen hem Ta-Ea. De Hopi en Sumeriërs gebruiken dezelfde nam, Pahana, voor een Goddelijk Sterrenwezen die op een dag zal wederkeren om de mensheid te helpen.
*
Vanuit een persoonlijk perspectief ben ik me er heel goed van bewust geworden dat op meerdere plekken die ik op de planeet heb bezocht en vooral in Peru, Bolivia, de Himalaya’s en Egypte, uitgebreide tunnels in de binnen aarde bestaan. Ik twijfel er niet aan dat deze ook in de Grand Canyon voorkomen evenals in de San Francisco Peaks bij Flagstaff in Arizona. Deze laatste ervoer ik in een lucide droom tijdens mijn vierde ‘vision quest’ in de cirkelvormige vulkanische spleet bovenop de San Francisco Peaks. Of het Grand Canyon verhaal waar is of niet, de Canyon heeft op sommige stukken een mysterieuze uitstraling waar aspecten van andere werelden lijken door te komen hetgeen door gevoelige mensen ook gemakkelijk wordt opgepikt.
Het is boeiend dat tijdens mijn twee vlottochten door de lengte van de Canyon ik zeer heldere ervaringen had van een ‘Egyptische’ resonantie en verbinding met bepaalde delen van de diepe kloof en op een ander moment ontving ik een krachtig visioen van Meester Boeddha. Dit ging vooraf aan mijn kennis nemen van het artikel uit 1909 over de beruchte Egyptische grot. Het is intrigerend dat veel plekken in de Canyon Egyptische en Boeddhistische namen hebben.
Het gebied rond Ninety-four Mile Creek en Trinity Creek wordt opgesierd met prachtige formatie’s die Tower of Ra, Horus Temple, Osiris Temple, Isis Temple, Cheops Pyramid en de Tower of Set worden genoemd. Stroomafwaarts bij het land van de Havasupai stam vindt men namen als Buddha Cloister, Buddha Temple, Manu Temple en Shiva Temple.
‘Als de ijzeren vogel vliegt en paarden op wielen rijden, zal het Tibetaanse volk verspreidt zijn over de aarde en de dharma zal terugkeren naar het land van de rode man’
Lama Padmasambhava, 8e eeuw (aka Guru Rinpoche, Tibet)
Verscheidene jaren geleden nam ik op de rand van de Grand Canyon deel aan een Indiaans evenement, de ‘Rainbow Tribe Earthdance’. Een oudste van de Havasupai nam deel aan de ceremonie. Voordat we aan elkaar werden voorgesteld dacht ik dat hij een Tibetaanse Lama was. De oriëntaalse kenmerken waren opvallend.
Naast de fysieke overeenkomst waren er nog meer bekende overeenkomsten tussen de inheemsen van de Grand Canyon en de Tibetanen. Er zijn verscheidene artikelen gepubliceerd die bewijs leveren dat Tibetanen en Indianen een gemeenschappelijke afkomst hebben.
“Allereerst wil ik benadrukken dat de grot vrijwel ontoegankelijk is. De ingang bevindt zich 450 meter onderaan de steile canyonwand. De grot ligt op overheidsgrond en bezoekers worden daar niet toegelaten op straffe van overtreding.”
‘G.E. Kincaid’, ontdekkingsreiziger.
(verwijzing naar de grot vol abnormale artefacten, die hij ontdekte in de Grand Canyon.
Frank Waters merkte in zijn boek ‘The Book of the Hopi’ op dat de inheemse Zuoi Shalako ofwel slangendans qua symboliek de spiegel is van de Tibetaanse ceremonie van de Reis van de Dood. Het viel hem tevens op dat beide culturen lang voordat de Europeanen Amerika bevolkten, de menselijke chakra systemen erkenden en in kaart brachten. Andere gemeenschappelijkheid ligt op het terrein van de kosmologie, vergelijkbare juweel ontwerpen en inlegwerk, het gebruik van zilver, turquoise en koraal, vrijwel vergelijkbare weef patronen en dezelfde kenmerkende manier om het haar te vlechten.
Wellicht wordt het meest fascinerende door auteur Daniel Pionchbeek uitgelegd in zijn boek, ‘2012: The Return of Quetzalcoatl’. Hij verklaart dat bepaalde woorden in de Hopi en de Tibetaanse taal fonetisch hetzelfde zijn met tegenovergestelde betekenissen. Het Hopi woord voor dag, ‘nyma’, is het Tibetaanse woord voor ‘nacht’. Het woord ‘maan’ in het Tibetaans, ‘dawa’, is fonetisch hetzelfde Hopi woord voor ‘zon’…
Als je vanaf het Hopi reservaat een gat recht door de Aarde zou boren dan kom je uit in Tibet. Het is interessant dat deze twee ‘omgekeerde’ woorden vrij secuur zijn in het aangeven van de simultane planetaire tijd. Met andere woorden, als het dag is in de Canyon- nyma- is het nacht in Tibet- nyma. Als de maan, dawa, schijnt in Tibet, zien de Hopi de zon – dawa..!
Zou het in vroeger tijden mogelijk zijn geweest dat ze mogelijkheden van direct transport hadden door dimensionale tunnels die ze verbonden? Wellicht zal de Canyon op een dag al haar geheimen prijsgeven of misschien heeft ze dat al gedaan! Het is werkelijk een plek van grote mysteriën die vragen om een nadere verkenning. Men bespeurt in haar diepten fluisteringen van antwoorden.. of is het slechts de wind ?
* * *
Het artikel uit de Phoenix Gazette
Voorpagina van de THE PHOENIX GAZETTE, 5 April 1909
x
‘ONTDEKKINGEN IN DE GRAND CANYON’
x
2011 © Nederlandse vertaling – Guido Jonkers
Mysterieuze en immense rijke grot komt aan het licht. Opmerkelijke vondsten geven aan dat oude volkeren migreerden vanuit de Oriënt.
Het laatste nieuws over de voortgang van de ontdekkingen, van dat wat door wetenschappers wordt gezien als niet alleen de oudste archeologische ontdekking in de VS, maar ook een van de meeste waardevolle in de wereld, en die we onlangs hier al aankondigden, is gisteren naar deze stad gebracht door de ontdekker, G.E. Kinkaid, die de ondergrondse citadel in de Grand Canyon ontdekte. Nadat hij een trip had gemaakt vanaf de Green River in Wyoming, in een houten boot naar Yuma, een paar maanden geleden.
Volgens het verhaal dat meneer Kinkaid, een archeoloog van het Smithsonian Instituut, die ook de expeditie financiert, aan de Gazette heeft verteld, blijkt overduidelijk dat de bewoners van het grottensysteem in de Canyon, van oriëntaalse afkomst zouden zijn geweest, waarschijnlijk Egyptisch, daterend uit de tijd van Ramses. Als hun theorieën juist zijn, gebaseerd op de hiëroglyfen en de overleveringen van de prehistorische mensen van Noord Amerika, dan zullen historische verbindingen worden aangetoond, die de wildste fantasieën zullen doen verbleken.
Een grondig onderzoek
Onder leiding van prof. S. A. Jordan, zal het Smithsonian Institute een van de meest gedegen onderzoeken uitvoeren, die de laatste onthullingen over deze ontdekking grondig zal blootleggen. Bijna 1,5 km strekkend onder de grond, en 450 meter diep, is de lange passage al blootgelegd. Dáár trof men een nieuwe mammoetkamer aan, waaruit gangen wegleiden als spaken uit een wiel.
Er zijn meerdere honderden kamers ontdekt, die bereikt kunnen worden vanuit de centrale gang, waarvan één de maten heeft van 240 x 200 meter. Recente vondsten hebben items aan het licht gebracht, die nog nooit bij de oorspronkelijke bewoners van dit land zijn aangetroffen; zonder twijfel komen deze uit de oriënt. Oorlogswapens, koperen instrumenten met scherpe randen en hard als staal geven de hoge staat van beschaving aan die deze vreemde mensen gehad moeten hebben. De wetenschappers zijn zó onder de indruk van deze vondst dat voorbereidingen worden getroffen om een kamp op te zetten voor intensieve studie van deze grot, waarbij de onderzoeksgroep uitgebreid zal gaan worden naar 30 tot 40 personen.
Het rapport van Mr. Kinkaid’s
Mr. Kinkaid was het eerst blanke kind dat geboren werd in Idaho en is heel zijn leven een ontdekker en jager geweest, waarvan hij al 30 jaar in dienst is van het Smithsonian. Als je er oppervlakkig naar kijkt, lijkt zijn geschiedenis bijna grotesk, fabuleus.
“In de eerste plaats wil ik benadrukken dat de grot bijna ontoegankelijk is. De ingang ligt zo’n 450 meter onderaan de steile Canyon-wand. Hij ligt op land van de overheid en niemand krijgt toegang tot de grot en overtreders zullen streng gestraft worden. De wetenschappers willen hier onbezorgd hun werk kunnen doen, zonder angst dat de archeologische ontdekkingen zullen worden betast of zelfs gestolen.
Een reis ernaar toe is zinloos, de bezoekers zouden direct teruggezonden worden. De manier waarop ik de grot vond, zal apart nog worden besproken. Ik was op de Colorado-rivier aan het varen, zoekend naar specifieke mineralen. Zo’n 65 kilometer verder, vlakbij ‘El Tovar Crystal-canyon’, zag ik op de Oostwand bepaalde vlekken op zo’n 600 meter boven de rivierbedding. Er liep geen pad naar toe, maar uiteindelijk wist ik de plek met veel moeite toch te bereiken
Boven een klif die het zicht vanaf de rivier onmogelijk had gemaakt, zag ik de ingang van de grot. Er leiden treden vanaf deze ingang naar de plek, zo’n 25 meter naar waar ik aanneem heel vroeger het rivierwaterniveau stond. Toen ik pikhouweel-plekken zag op de wand, werd ik nieuwsgierig, trok mijn revolver en ging naar binnen.
Tijdens deze afdaling liep ik een zo’n honderd meter door de grote gang, totdat ik in een crypte kwam, waarin ik mummies ontdekte. Een van deze mummies zette ik rechtop en nam er een flitsfoto van. Ik verzamelde een aantal objecten die ik vervolgens naar de Yuma terugbracht, in mijn boot. Daar stuurde ik deze naar Washington, met de details van mijn ontdekking. Hierna werden de exploraties ondernomen.
Het gangenstelsel
“De grote gang is zo’n 4 meter breed, toelopend naar zo’n 3 meter verderop in de grot. Zo’n 20 meter vanaf de ingang, komt de eerste zijgang in beeld, zowel naar links als naar rechts. In deze gangen zijn aan beide kanten verschillende kamers, van het formaat van gewone huiskamers, hoewel sommige groter zijn: 10 bij 13 meter. De toegang tot deze kamers loopt via ovale deuren, en de kamers worden geventileerd door ronde gaten in de muren naar de gangen toe. De muren zijn zo’n 1,20 meter dik.
De gangen zijn uitgehouwen of met een pikhouweel gemaakt, met een precisie alsof ze door een ingenieur zijn gemaakt. De plafonds van veel kamers lopen spits toe naar het midden. De zijgangen vanaf de ingang, lopen met een scherpe hoek vanaf de grote hal, maar naarmate je bij het einde komt, lopen ze langzaam weer recht.
Het heiligdom
“Zo’n 35 meter van de ingang bevindt zich een kruishal met veel verdere gangen, die elk wel zo’n honderd meter verder lopen. In deze kruishal staat een beeld of afbeelding van een god, met gekruiste benen, met een lotusbloem of een lelie in elke hand. Het gezicht heeft een duidelijk oriëntaalse uitdrukking en het beeld lijkt op Boeddha, hoewel de wetenschappers niet zeker zijn welke religie het uitbeeldt.
Kijken we echter naar alles wat we gevonden hebben tot op heden, dan is het mogelijk dat deze religie het meest lijkt op die van de Tibetaanse oude bevolking.
Rondom dit beeld staan kleinere afbeeldingen, sommigen erg mooi van vorm, anderen hebben daarentegen weer gehoekte nekken en vervormde vormen, symbolische waarschijnlijk, of iets van goed en slecht. Er zijn ook 2 grote cactusvormen met uitstekende armen, aan elke kant een, waarop de god zit. Dit is uitgehouwen uit een steensoort die aan marmer doet denken. In de tegenoverliggende hoek van deze hal, vonden we instrumenten van allerlei beschrijvingen, gemaakt van koper.
Deze mensen hadden onmiskenbaar de verloren kennis om metaal te harden, die al eeuwen door chemici wordt gezocht, zonder resultaat. Op een werkbank die in één van de kamers stond werd een soort houtskool aangetroffen of een soortgelijk materiaal dat waarschijnlijk in dit hardingsproces is gebruikt. Er zijn ook slakken gevonden, waaruit we afleiden dat deze mensen ertsen hebben gesmolten, maar we weten niet hoe dit is gedaan, noch weten we welk erts er gesmolten werd. We hebben vazen en urnen gevonden, koperen en gouden kopjes, allemaal erg artistiek in ontwerp. Het aardewerk behelst geglazuurde en verglaasde schalen.
Een van de gangen leidt naar een soort graanschuur, die ook in oriëntaalse tempels wordt gevonden. Daar troffen we verschillende soorten zaden aan. Eén heel grote opslagplaats hebben we nog niet opengemaakt, deze is 4 meter hoog en kan alleen van boven worden bereikt. Twee koperen haken zitten in het plafond, wat erop duidt dat een of andere ladder is gebruikt om in deze kamer te komen.
Deze opslagplaatsen hebben afgeronde hoeken gemaakt met een zeer hard cement. We hebben ook een soort vet gevonden in deze grot, wat de wetenschappers verbaasde, want we konden de origine niet plaatsen. Over de vloeren zijn kleine, gele steentjes gestrooid, die mensen ‘kattenogen’ noemen. Elk van deze steentjes is gegraveerd met het hoofd van het type ‘Malay’.
De hiëroglyfen
Op alle urnen, op de muren van de gangen en kamers, en op stenen tafelen, hebben we mysterieuze hiëroglyfen aangetroffen, waarvan het Smithsonian Institute nog meer te weten hoopt te komen. De gravures op de tafels hebben waarschijnlijk iets te maken met de religie van deze mensen. Soortgelijke hiëroglyfen hebben we gevonden in zuid Arizona. Er zijn maar 2 dierenafbeeldingen aangetroffen tussen al de afbeeldingen, die ook op muren staan afgebeeld. Eén van deze dieren is van het prehistorische type.
De Crypte
De tombe of de crypte waarin we de mummies hebben gevonden, is één van de grotere kamers, de wanden lopen met een hoek van 35 graden achterover. Op deze muren zijn plekken voor mummies gemaakt, waarbij elke mummie op een apart uitgehouwen plank lag. Aan het hoofd van elke mummie was een kleine bankje waarom koperen kopjs en stukjes van gebroken zwaarden lagen. Sommige mummies zijn volledig bedekt met klei, ze waren allemaal ingepakt in een doek van berkenbast.
Hoe hoger de mummies liggen, des te fijner het design van de kopjes en artikelen wordt, die bij de mummies liggen. Het lijkt erop dat deze uit een latere fase van deze beschaving komen. Alle mummies die we tot op heden onderzochten, blijken mannen te zijn geweest, dus er liggen geen vrouwelijke of kindermummies. We hebben hieruit de conclusie getrokken, ook gebaseerd op de zwaardresten, dat deze kamer de ‘soldatenkamer’ is.
Er zijn geen botten van dieren gevonden, geen huiden, geen kleding en geen beddengoed. Veel kamers zijn leeg, waarschijnlijk voor de opslag van watervoertuigen. Eén van de kamers meet 10 bij 300 meter en was waarschijnlijk de grote eetzaal, omdat hier ook kookgerei is gevonden. Wat deze mensen nuttigden, is vooralsnog een raadsel, omdat we ervan uitgaan dat ze in de winter vanuit het Zuiden kwamen, waar ze land verbouwden in de valleien, en daarna Noordwaarts trokken in de zomer.
Waarschijnlijk hebben meer dan 50.000 mensen comfortabel in deze grotten tegelijkertijd kunnen leven. Een van de theorieën is dat de huidige Indianen in Arizona afkomstig zouden zijn van dit volk, wat hier leefde in de grotten, of hun slaven. Zonder twijfel bereikte dit volk, dat vele duizenden jaren voor Christus leefde, een hoge graag van beschaving. Maar de chronologie van de menselijke historie zit natuurlijk nog vol gaten. Professor Jordan is erg enthousiast over de ontdekkingen en gelooft dat wat we verder zullen ontdekken van onschatbare waarde zal zijn in de archeologie van de wereld.
Eén ding waarover ik nog niet gesproken heb, kan nog interessant worden. Er was in het gangenstelsel één kamer die niet geventileerd bleek, en die een dodelijke stank verspreidde toen we er dichtbij kwamen. We konden met onze zaklampen niet door de dichte lucht schijnen, dus totdat we sterkere lampen hebben, weten we niet wat zich in deze kamer bevindt.
Volgens sommige zit het er vol met slangen, maar anderen lachen dit idee weg, geloven dat het een dodelijk gas of chemicaliën bevat, dat door deze mensen werd gebruikt. Deze hele ondergrondse installatie geeft mensen met een zwak gestel de bibbers. De sfeer lijkt een zwaar gewicht op je schouders, en onze lampen en kaarsen maken de duisternis alleen maar donkerder.. Je voorstellingsvermogen brengt je makkelijk terug, via goddeloze dagdromen, naar de eeuwen geleden, waarin deze ruimtes werden bevolkt door mensen. Duizelig in ruimte en tijd.
Een Indiaanse legende.
Het is in verband met dit verhaal het vermelden waard, dat onder de Hopi-indianen de traditionele verhalen melden dat hun voorouders in een onderwereld leefden in de Grand Canyon, totdat er ‘onderscheid kwam tussen goed en slecht’. Tussen de mensen met één hart en de mensen met twee harten. Hun opperhoofd, Machetto, gaf hen het advies om deze onderwereld te verlaten, maar er bleek geen weg terug. Toen liet deze hoofdman een boom zó groot groeien dat hij door het dak van de onderwereld stak, zodat de mensen met één hart eruit konden klimmen. Ze werden weggevoerd Paisisvai (Red River), waarmee ze de Colorado bedoelen, en verbouwden vervolgens graan en mais.
Ze stuurden een boodschap uit naar de ‘Tempel van de Zon’, waarbij ze vroegen om de vredeszegening, goede wil en regen voor de mensen met één hart. De boodschapper kwam echter nooit weerom, maar vandaag de dag kun je nog steeds bij zonsondergang de ouderen van de Hopi-stam uit zien kijken vanaf de daken van hun huizen, naar de boodschapper die terug zou keren. De traditie vertelt dat hun oorspronkelijke plekken weer zullen zijn hersteld, wanneer de boodschapper terugkeert.
Tussen de graveringen van dieren in de grot, kan het beeld van een hart worden onderscheiden, op de plaats waar het zou moeten liggen. Deze legende is opgetekend door de kunstenaar W.E. Rollins, die een jaar met de Hopi doorbracht.
Er zijn ook 2 theorieën die spreken over de oorsprong van de Egyptenaren. De ene meldt dat ze uit Azië zouden zijn gekomen, de andere meldt dat de wieg van dit ras in de Boven-Nijldelta zou hebben gestaan. Maar een bekende Egyptoloog Heeren, geloof dat de Egyptenaren een Indiaanse afkomst hebben. En natuurlijk kan deze ontdekking van deze grot in de Grand Canyon verder licht werpen op de menselijke evolutie van deze prehistorische eeuwen.
Metatron over deze Grand Canyon-ontdekking
Metatron via James Tyberonn
Uit: ‘Metatron Spreekt’ 2010 © Dolphins & Whales publishing
x
Vraag aan AE Metatron: Het verhaal gaat dat een zogenaamd Egyptische of Tibetaanse grot in de Canyon zou zijn gevonden. Vond de ontdekking van een dergelijke grot in de Grand Canyon plaats in 1909?
AE Metatron: Absoluut! Dit vond inderdaad plaats. Er werd in het begin van 1909 een grot ontdekt en enkele weken later opnieuw bezocht door een grotere expeditie, waaronder antropologen en assistenten. Het was echter noch Tibetaans of Egyptisch , maar Atlantisch. Het was onderdeel van het uitgebreide labyrint van tunnels die door de Atlantiërs waren aangelegd en die de planeet omspanden. Dit had plaatsgevonden in de tijdperk van grote technologische deskundigheid en was voornamelijk met technologie van ‘Sirius B’ gebouwd.
Zoals we in eerdere sessies hebben aangegeven bevat jullie planeet, terwijl ze niet persé hol is, grote kloven, waarvan sommige gigantisch zijn en bewoond worden door de blauw getinte mensen die vanuit Lemurië ‘afdaalden’ naar de binnen aarde. Ze zijn weliswaar menselijk maar in een verder gevorderd stadium van hun ontwikkeling. Zij functioneren in de 4e tot en met de 7e dimensie. Meerdere groepen van buitenaardsen werken in deze kloven.
Vraag aan AE Metatron: Het lijkt verbazingwekkend dat de regering in 1909 geprobeerd zou hebben het incident te verhullen. Heeft er een verdoezeling plaatsgevonden en zo ja, waarom?
AE Metatron: De ontdekking van de opening was, in jullie bewoordingen, verdoezeld na het derde bezoek van de expeditie die ook het Smithsonian-team bevatte. Er vond een ramp plaats waarbij de meeste leden van het team omkwamen; en als gevolg daarvan is de gebeurtenis verdoezeld. De ingangen werden afgesloten tijdens een speciaal daarvoor bedoeld derde en vierde bezoek in 1911. Slechts tijdens de twee eerste bezoeken is de grot ook werkelijk verkend.
De oorspronkelijke ontdekking door degene die Kincaid wordt genoemd vond plaats zonder gebeurtenissen van belang op de ongelofelijke opwinding na van de ontdekkingsreiziger die de kunstvoorwerpen en de Atlantische hiëroglyfen en beelden zag en ze herkende als zijnde uit een geavanceerde cultuur. Hij ontdekte standbeelden, werktuigen en mummies en hij tekende diagrammen en kaarten. Kincaid spendeerde twee tot drie dagen aan het verkennen van meerdere kamers en vertrok met zijn tekeningen, beschrijvingen en ook foto’s. Hij vertrok na vier dagen door het gebrek aan water in de buurt en de zware klim en afstand naar de rivier.
Het tweede bezoek vond binnen acht weken na de ontdekking plaats en omvatte een haastig samengesteld team van acht leden, waaronder twee militaire bewakers en twee academici. Tijdens hun uitgebreide verkenningen en catering daalden ze steeds verder af en werden aangetrokken door een amberkleurig pulserend licht wat zich in een ronde ruimte bevond die een enorm hyper-dimensionaal generatorcomplex bevatte, dat gebruikt werd voor het transport in het tunnelsysteem.
De meesten ervan zijn niet meer werkende relikwieën, maar sommigen zijn onderhouden en gaan weer aan als ze worden getriggerd door spanningspieken in de dimensionale velden. Eén ervan ligt onder de Saragossa Zee in het gebied wat jullie de Bermuda Driehoek noemen… en die ligt niet zozeer in het water als wel onder de zee in een restant van het tunnelsysteem. Deze bevinden zich in een dimensionale vergrendeling en kunnen alleen in 3D fysiek zichtbaar worden op bepaalde momenten van buitengewone magnetische activiteit.
De catastrofe ontstond toen zes expeditieleden ongelukkigerwijs werden blootgesteld aan zwaar radiomagnetisme wat de twee die het dichtst bij het apparaat stonden in wezen de-materialiseerde toen de generator automatisch aansloeg door een tektonische spanningspiek.
De andere vier werden kritisch beschadigd door het resterende effect van de gigantisch vervormde dimensionale velden die werden geproduceerd. De effecten waren hetzelfde als de verwondingen die werden opgelopen door degenen in wat jullie het ‘Philadelphia Experiment’ noemen. Kinkaid en de academici stierven binnen een paar uur ondanks verwoede pogingen hen te redden. Alleen de twee militaire mannen die de ingang bewaakten overleefden het. Beiden waren zeer bang. (Hierna werd het relais complex op een frequentie afgesteld die het daadwerkelijk in een dimensionale vergrendeling zette.)
Naderhand heeft de regering een derde en vierde ploeg erheen gestuurd om de ingang af te sluiten. Het gebied is nog steeds verboden terrein. In het begin van de jaren 1950 werd het gebied heropend , opnieuw betreden en verkend door overheidsinstanties.
Vraag aan AE Metatron: U spreekt over het ‘Atlantische tunnelsysteem’, hadden de Atlantiërs toegang tot de Grand Canyon? En zo ja, met welk doel ?
AE Metatron: Inderdaad! Er was niet alleen toegang tot de Grand Canyon, maar tot vrijwel elk gebied op de planeet, zowel op als onder het oppervlak. Maar ook al gebruikten de Atlantiërs het systeem, ze hadden het niet gebouwd. Velen die jullie Atlantiërs noemen waren niet van aardse afkomst. Het dient begrepen te worden dat het merendeel van degenen die betrokken waren bij de technologische ontwikkeling van het tunnelsysteem van Siriaanse, Arcturiaanse en Pleiadische afkomst waren, maar dat ze in de Atlantische gebieden leefden en een vrijelijke en openlijke interactie hadden met degenen die een aardse vorm hadden.
Velen van jullie, inclusief het channel, hebben Atlantis oorspronkelijk als buitenaardsen meegemaakt. Velen van hen hebben tenslotte de menselijke vorm aangenomen … en raakten verstrikt in de tijdslijn van jullie Blauwe Planeet en werden als het ware gevangen door het raster.
De Grand Canyon werd aanvankelijk erkend door de Atlantiërs om zijn ontelbare minerale afzettingen. Hun voornaamste zorg betrof een onschatbare fosforhoudende verbinding die bezield was met akash. Deze verbinding was zeer zeldzaam en kwam alleen onder bepaalde omstandigheden en in bepaalde formaties voor. De Atlantiërs bezaten de technologie om deze levende, half-vloeibare akashi-verbinding, die blauw-groen van kleur is, was op te sporen, te stollen en preserveren. In het taalgebruik van de Ouden werden het ‘de steen der wijzen’ genoemd. Het had een relatief korte ‘houdbaarheid’ en zodra het was verduurzaamd, werd het snel naar de ‘Tempel van Heling’ in Poseida gebracht.
Het was een essentieel onderdeel van het complexe verjongingsproces om terminale ziekten te genezen en de mentale capaciteiten enorm te expanderen. Het werd hogelijk gewaardeerd en ook vandaag de dag nog gewonnen door degenen van de Pleïaden, Sirius als ook door de mensheid van de toekomst. Verbaast jullie dat? Deze schaars voorkomende verbinding wordt voornamelijk gevonden in de gebieden van de Grand Canyon, Arkansas, Brazilië, Tibet en Oostelijk Siberië. Haar meest overvloedige plek blijft de Grand Canyon waar de samenstelling van het raster was ontstaan. Haar onschatbare waarde was de aanvankelijke reden om het gebied te voorzien van zoveel tunnels.
Over tijd werden alle karakteristieken van de Grand Cayon herkend en gebruikt. Zowel de Atlantiërs, als de Lemurianen hadden leefgemeenschappen in de kloven van de Canyon. En alhoewel de meeste ervan aanvankelijk waren opgezet voor de mijnbouw, werden vrij kort erna anderen opgezet die tempels , verjongingsfaciliteiten en de zogenaamde kloosters voor het gilde van de wetenschapspriesters bevatten. Het tunnelcomplex was in jullie huidige tijdsmeting ruim 38.000 jaar geleden compleet , vlak na de aanvankelijke bouw van de Piramide van Gizeh. De piramide die te zien is in de Canyon was onderdeel van het tempel- en het kloostercomplex.
Er bestonden en bestaan in het gebied meerdere hyper-dimensionale generatoren, zoals degene die het gezelschap van Kincaid ontdekten. Deze apparaten waren en zijn van Siriaanse technologie; sommige waren bedoeld voor transport naar andere als schakelpunten in het tunnelsysteem. Schakelstations voor transport waren verspreid over punten op het raster naar bepaalde locaties toe zoals Egypte, Tibet, Poseida en Og. Sommigen waren specifiek bedoeld voor vervoer van materiaal en andere prototypes waren voor het vervoer van personeel door middel van een hyper-dimensionale warp-aandrijving binnen het 4-dimensionale raster. Anderen waren ontwikkeld voor beweging van en naar de toekomst en voornamelijk gebruikt voor wat jullie tijdsreizen noemen. We hebben jullie eerder verteld dat aspecten van Atlantis werkelijk uit de toekomst kwamen en in het verleden waren getrokken.
De Atlantiërs berekenden, ontwierpen en construeerden aarderasters binnen architectonisch ontworpen heilige geometrie-rasters, waarbij ze tellurische krachtknopen gebruikten om het effect van de energiestroming in deze symmetrische rasters te stabiliseren en maximaliseren. Dit zijn in feite aarderasters vergelijkbaar met de ‘Reshel’ classificatie. Eén van hen verbindt de ‘Isis Tempel’ in de Canyon met de grote piramide van Gizeh. Een energetische resonantie vindt hier en op andere plekken in een wat wijdere omtrek van de vele aarde rasters plaats. Boyton Canyon dichtbij Sedona is er ook een die heel ‘Egyptisch’ aanvoelt qua beeld en resonantie.
In andere gebieden lopen de axiotonale en Reshel-type rasterverbindingen naar de Yaluzhangbu Grand Canyon in Tibet. Dat is waarom zoveel formaties in de Grand Canyon Egyptische en Boeddhistische namen hebben gekregen door onderzoekers, die in deze moderne tijd echter onbewust waren van de redenen waarom ze zich verplicht voelden om zulke toepasselijke namen te geven aan de formaties. De resonantie van en verbinding met deze plaatsen is echt en zeer tastbaar.
In andere delen van de grotere Canyon-vortex lopen de axiotonale rasterverbindingen naar het Titicaca-meer gedeelte van het oude OG, het moderne Peru en Bolivia. De ondergrondse kloven en het tunnelnetwerk zijn even uitgebreid in het gebied van Cusco en Tiajuana. En hoewel er apparaten waren om zich mee te verplaatsen, konden sommige deskundigen zich door middel van translocatie in deze velden tussen de vermelde locaties verplaatsen, simpelweg door het systeem van het Reshel rastertype te gebruiken. Er zijn door de Atlantiërs verschillende krachtige piramides gebouwd in de Canyon en alhoewel de meesten in de loop der tijden met zand zijn overdekt bleef er nog één aan de oppervlakte.
Er zijn bepaalde groeperingen in deze tijd wiens doel het is het ontwerp en gebruik van de Reshel-rasters te herontdekken. Ze zijn goed op weg maar er blijft nog veel over om te begrijpen. Reshel-rasters zijn in essentie een gestabiliseerd, zelfgenererend energiepatroon dat gebruikt maakt van specifieke geometrie. Deze verbinden niet alleen krachtknopen, maar zijn ook de frequentiesleutels voor het planetaire en stellaire rastersysteem. Ze zijn in staat om sterrenpoorten en tijdsportalen te bevatten.
Het tunnelnetwerk uit het Atlantische verleden was ruim 25.000 jaar op zijn best. Het raakte in verval na de val van Atlantis, zo’n 12.000 jaar geleden. Daaropvolgende tektonische bewegingen en verschuivingen deden het globale netwerk verder ineenstorten, alhoewel sommige delen nog intact zijn. Een aantal wordt onderhouden. De Sirianen en Pleiadiërs hebben in specifieke gebieden een aantal ervan hersteld. De Lemurische rassen van Binnen-aarde hebben ze niet meer nodig omdat ze zijn geascendeerd naar een staat waar ze zich door zuivere gedachtenfrequenties kunnen verplaatsen.
We willen toevoegen dat de binnenwereld kloven onder de Canyon behoren tot degenen die zich het dichtst bij het aardoppervlak bevinden. Ze strekken zich letterlijk uit over honderden kilometers en worden niet alleen bewoond door het blauwe mensachtige ras van hoog geëvolueerde Lemurianen, maar er bestaan ook bases van degenen van de Pleïaden, Sirius, Andromeda en Arcturius. Een van deze is verbonden met een gigantische kamer onder wat jullie ‘Groom Lake’ in Nevada noemen. Dit gebied zal in de toekomst belangrijker worden, omdat het zal dienen als evacuatiepunt, wanneer het moment daar is om andere planeten te gaan bevolken.
Er zijn heden ten dage in dit gebied interacties tussen de vier voornaamste buitenaardse groepen die samenwerken met de welwillende Galactische Federatie en wetenschappers van bepaalde regeringen. Het werk van de Federatie is voor het welzijn van de mensheid. Zoals we eerder hebben vermeld zal in de komende duizenden jaren dit gebied de sleutel vormen in de technologische ontwikkeling van het bevolken van andere werelden met een mensheid die een verbeterd DNA heeft.
* * *
Links/verwijzingen
Sommige sites hebben niet als klikbaar weergeven links, tenzij het URL’s zijn. Daarom naast de klikbare beschrijving van elke link ook de daadwerkelijke URL, om het makkelijker te maken!