De gesubsidieerde cultuursector in Amerika – en daarbuiten – siddert van angst. Niet omdat er een dictator opstaat, maar omdat eindelijk iemand hun macht, hun geld en hun ideologie ter discussie stelt. Die iemand is – uiteraard – Donald Trump.
De NOS en andere media brengen het als een soort horrorverhaal: Trump voert oorlog tegen “diversiteit, gelijkheid en inclusie” in musea. Hij ontslaat een Nederlandse museumdirecteur, Kim Sajet, en neemt afstand van linkse instellingen die al jaren geen kunst meer maken, maar ideologische hersenspoeling met belastinggeld produceren.
De cultuursector gilt het uit. En dat is het grootste bewijs dat Trump het juiste doet.
Waarom zijn ze bang? Omdat ze anti-Amerika zijn
Laten we niet om de hete brij heen draaien. De zogenaamde cultuurinstellingen die nu in paniek raken, zijn al jarenlang geen neutrale bastions van schoonheid, geschiedenis en educatie meer. Nee, ze zijn omgevormd tot activistische centra vol linkse ideologie, woke-propaganda en Amerika-haat.
De National Portrait Gallery? Die plaatst bij Trumps portret een opzichtig politiek statement over “mishandeling van macht” en “aanzetten tot opstand” – zonder erbij te vermelden dat hij in beide afzettingsprocedures volledig is vrijgesproken. Kunst? Nee, karaktermoord.
En dat met een jaarlijks budget van 1 miljard dollar, waarvan 60 procent uit staatssteun komt. Met andere woorden: de Amerikaanse belastingbetaler betaalt voor zijn eigen demonisering.
(Artikel gaat verder onder deze oproep)
Bij De Dagelijkse Standaard herkennen wij deze patronen maar al te goed – ook in Nederland. Ook hier wordt het cultuurbeleid gegijzeld door linkse activisten die de gewone Nederlander uitlachen. Wilt u dat wij dit blijven ontmaskeren? Steun ons dan via BackMe – en ontvang dagelijks een column die u nergens anders leest. U kunt ook doneren via overschrijving op NL95RABO0159098327 t.n.v. Liberty Media, onder vermelding van ‘Donatie DDS’.
“Shakespeare voor lesbiennes”: Trump slaat de spijker op z’n kop
En natuurlijk wordt Trump belachelijk gemaakt omdat hij het Kennedy Center Theater opruimt. Zijn kritiek? Dat het theater is verworden tot een podium voor “Shakespeare alleen voor lesbiennes.”
Maar weet je wat het is? Hij heeft gewoon gelijk. De Amerikaanse kunstwereld is al jaren doordrenkt van identiteitsideologie, anti-westerse thema’s, blanke zelfhaat en klimaatpropaganda. Nergens ruimte voor trots, traditie of gewone mensen. Alles moet woke, inclusief en divers – behalve als het gaat om rechtse stemmen of patriottische kunst.
Dat hij nu schoon schip maakt, is geen censuur – het is bevrijding.
In Nederland exact hetzelfde: ‘cultuur’ als excuus voor linkse indoctrinatie
En ja, laten we de spiegel ook even op onszelf richten. Want dit soort instellingen, met hun hysterische reactie op elke vorm van conservatief geluid, zijn ook hier rijkelijk aanwezig. Van de Rijksakademie tot het Stedelijk Museum, van toneelgezelschappen tot filmfondsen – links activisme regeert.
Wie nog gelooft dat kunst hier ‘neutraal’ is, leeft onder een steen. Jaarlijks stromen miljoenen euro’s aan subsidie naar producties over racisme, transseksualiteit, kolonialisme en klimaattrauma. En wie het waagt daar kritiek op te leveren? Die krijgt het predicaat ‘onbeschaafd’, ‘fascist’ of ‘cultuurbarbaar’.
Trump prikt daar doorheen. En dat maakt hem – opnieuw – de enige die de moed heeft om tegen de gevestigde elite in te gaan.
DDS staat pal voor vrije kunst – niet gesubsidieerde indoctrinatie
Wij zijn vóór kunst. Vóór cultuur. Maar dan wél van mensen die het zelf willen en kunnen dragen. Geen gesubsidieerde staatskunst die wordt gebruikt om politieke ideeën op te dringen aan de samenleving. Kunst moet verbinden – niet heropvoeden.
En dat is waarom wij begrijpen dat de cultuursector nu bang is: ze zijn bang dat hun jarenlange privilege, hun heilige subsidieaura en hun woke-monopolie verdampt. En terecht.
Wilt u dat wij dit blijven aankaarten? Steun ons dan via BackMe of rechtstreeks via overschrijving op NL95RABO0159098327 t.n.v. Liberty Media, o.v.v. ‘Donatie DDS’.
.
