
“From the river to the sea is een battle cry waarmee wordt opgeroepen om de staat Israël weg te vagen,” aldus Keijzer.
In de strijd tegen islamitisch antisemitisme slaat Keijzer hiermee door tot vér buiten de perken van redelijkheid.
Zelfs Joost Niemöller, die bekend staat om zijn uitgesproken pro-Israëlische standpunten, noemt het “een slecht idee”:
“We horen in een vrij land te wonen. Ieder heeft het recht op zijn eigen dwaalwegen. Mits geen geweld.”
En dat is precies het punt. Keijzer heeft een legitiem probleem gesignaleerd – antisemitisme in islamitische kringen – maar komt met een oplossing die direct botst met de vrijheid van denken en meningsuiting.
Juiste diagnose, compleet verkeerde medicijn
Niemand ontkent dat de import van islamitisch extremisme Nederland grote schade heeft toegebracht. Van straatintimidatie tot Jodenhaat, en van haatmoskeeën tot steunbetuigingen aan terreurgroepen – het is een explosief probleem.
Maar dan komen met een verplichte ideologische verklaring als toegangsticket tot het burgerschap? Waar ligt dan de grens?
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Moet je straks ook het klimaatbeleid van Timmermans erkennen om een verblijfsvergunning te krijgen?
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Of de NAVO steunen om een paspoort te behouden?
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Mag je de monarchie nog afwijzen zonder staatsgevaarlijk te zijn?
Wat Keijzer hier voorstelt, is pure loyaliteitspolitiek. Iets wat in landen als Iran, China en Noord-Korea doodnormaal is, maar in een vrije rechtsstaat nooit acceptabel zou moeten zijn.
Vrijheid = ook het recht om ongelijk te hebben
De grote kracht van een vrij land is juist dat je mag denken wat je wil. Dat je:
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>De staat Israël wel of niet mag erkennen,
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>De Holocaust mag bespreken,
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Voor of tegen een religie, ideologie of staat mag zijn.
Dat is niet prettig. Dat is niet comfortabel. Maar dat is wél vrijheid.
En daarom is Niemöller’s reactie spot-on:
“Iedereen heeft het recht op zijn eigen dwaalwegen. Mits geen geweld.”
Islamitisch extremisme aanpakken? Absoluut. Maar zó niet.
Willen we islamitisch antisemitisme aanpakken? Natuurlijk. Maar dan niet met gedwongen loyaliteitsverklaringen, maar met echte keuzes:
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Asielstop voor landen waar extremisme de norm is,
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Remigratie voor wie haat zaait,
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>Sluiting van haatmoskeeën en uitzetting van predikers die de Joden willen uitroeien.
- a]:text-primary dark:[&>a]:text-white [&>a]:underline md:text-lg text-base”>En zero tolerance voor antisemitisch geweld, ongeacht afkomst.
Dat zijn harde, duidelijke maatregelen die effect hebben.
Wat Mona Keijzer nu voorstelt? Dat is symboolpolitiek, gevaarlijk dicht tegen censuur en gedachtendwang aan.
De volgende stap? Zwijgplicht voor Israël-kritiek. Daarna? Meningsverbod voor klimaatscepsis. En dan?
Dan is Nederland Nederland niet meer.
.

