Het Zesde Assessmentrapport van het IPCC stelt:
“Elke verdere opwarming zal leiden tot meer extreme weersomstandigheden… De frequentie en intensiteit van extreme gebeurtenissen zullen aanzienlijk toenemen bij verdere opwarming.”
NASA verwoordt het even duidelijk:
“Recordhittegolven, overstromingen, droogtes, bosbranden en orkanen worden allemaal frequenter en intenser.”
NOAA laat via Climate.gov weten:
“Het aantal extreme weersincidenten zal naar verwachting toenemen als gevolg van klimaatverandering.”
En de Verenigde Naties stellen onomwonden:
“Klimaatverandering heeft geleid tot een toename van de frequentie en intensiteit van extreme weersgebeurtenissen.”
Dit is geen voorzichtige of genuanceerde taal.
Dit vormt de ruggengraat van de klimaatcrisiscommunicatie.
Vergelijk die beweringen nu met de data.
Wat de waarnemingen daadwerkelijk laten zien
In de afgelopen 25 jaar — dezelfde periode waarin:
- de atmosferische CO₂-concentratie het hoogste niveau in de menselijke geschiedenis bereikte,
- de wereldwijde temperatuur volgens officiële cijfers recordhoogtes bereikte,
- het klimaatbeleid sterk werd uitgebreid,
is het aantal klimaatgerelateerde rampen wereldwijd niet toegenomen.
Het is vlak gebleven.
En in 2025 — het jaar na de hoogste CO₂-concentraties en enkele van de warmste mondiale temperaturen ooit gemeten — ligt het totale aantal rampen zelfs lager dan op enig ander moment in het afgelopen kwart eeuw.
Ja, de gegevens voor 2025 zijn voorlopig. EM-DAT kent een beperkte rapportagevertraging, vooral voor gebeurtenissen laat in het kalenderjaar. Kleine opwaartse correcties zijn mogelijk.
Maar geen enkele realistische correctie maakt van 2025 een recordjaar voor rampen. Het signaal is duidelijk. De trend keert niet om.
Als opwarming werkelijk een explosie van extreem weer zou veroorzaken, dan zou dat hier zichtbaar moeten zijn.
Dat is het niet.
Het meest onthullende detail: extreme temperatuurevenementen
Eén detail in de data van 2025 verdient bijzondere aandacht.
Wereldwijd registreerde EM-DAT in 2025 slechts één ramp die verband hield met extreme temperatuur.
Eén.
Dat is opmerkelijk, gezien hoe vaak ons wordt verteld dat hittegolven overal tegelijk alomtegenwoordig, ongekend en steeds dodelijker worden.
EM-DAT telt geen warme dagen of onaangename zomers. Het registreert gedocumenteerde rampen die voldoen aan drempels voor impact, ontheemding of sterfte.
Als hitte-extremen werkelijk uit de hand liepen, zou deze categorie sterk moeten groeien.
Dat gebeurt niet.
Waarom temperatuur nooit het echte probleem was
Vrijwel niemand heeft ooit beweerd dat een planeet die iets warmer is dan in 1850 op zichzelf gevaarlijk zou zijn.
Het midden van de 19e eeuw was juist een uitzonderlijk koude, instabiele en ongezonde periode voor de mensheid — gekenmerkt door lage landbouwproductiviteit, wijdverbreide ziekten en geopolitieke onrust. Terugkeren naar de temperaturen van 1850 zou het menselijk welzijn niet verbeteren.
Wat opwarming “gevaarlijk” maakte, zo werd gezegd, waren de positieve terugkoppelingen:
- vaker voorkomende stormen
- intensere overstromingen
- verergerende droogtes
- toenemende bosbranden
- escalerende hitte-catastrofes
Extreem weer was het mechanisme waarmee opwarming een crisis werd.
En dat mechanisme verschijnt niet in de data.
Het verhaal blijft desondanks bestaan
Waarom houdt het crisisframe dan stand?
Source: https://clintel.nl/geen-toename-weerrampen-klimaatdata/
.