
Het is een inktzwarte bladzijde uit onze recente geschiedenis: de duizenden jonge, ongehuwde moeders die in de vorige eeuw door een kille overheid en een meedogenloze maatschappij werden gedwongen om hun baby af te staan. Dat dit ongekende leed eindelijk wordt erkend, is niet meer dan terecht. Maar de manier waarop het huidige, zieltogende minderheidskabinet van premier Rob Jetten dit dossier nu misbruikt voor een politiek-correct pr-momentje, is ronduit stuitend. Staatssecretaris Claudia van Bruggen (D66) deelt gretig excuses uit aan de slachtoffers, maar weigert er enige financiële consequentie aan te verbinden. Woorden zijn immers gratis.
Een gruwelijk historisch onrecht
Het is een schandvlek op het blazoen van de Nederlandse staat. De levenslange trauma’s die hierdoor bij zowel de moeders als de afgestane kinderen zijn veroorzaakt, verdienen absolute erkenning. Het is dan ook een goede zaak dat deze bittere waarheid eindelijk vol in het licht wordt gezet.
Laat de waarheid niet verzwijgen: blijf op de hoogte van de Haagse hypocrisie en het falende kartel! (Let op: het artikel gaat hieronder direct verder!)
Goedkope D66-symptoombestrijding
Maar dan kijken we naar de afzender van deze excuses. Het is staatssecretaris Claudia van Bruggen (Rechtsbescherming) van D66 die in een brief aan de Tweede Kamer laat weten dat het kabinet nog voor het zomerreces publiekelijk door het stof gaat. Ze noemt het in haar brief een “startpunt voor erkenning van dit leed”.
Dat klinkt prachtig voor de bühne, totdat je de kleine lettertjes leest. Het kabinet-Jetten heeft namelijk al laten doorschemeren dat deze excuses géén directe financiële consequenties met zich meebrengen.
Met andere woorden: de staat erkent dat ze levens hebben verwoest, ze zeggen braaf ‘sorry’ voor de camera’s, maar weigeren de portemonnee te trekken om de slachtoffers daadwerkelijk te compenseren. Het is de ultieme uiting van de elitaire D66-bestuurscultuur: wel de morele deugridder uithangen, maar de slachtoffers met lege handen achterlaten.
Sorry zeggen voor gisteren, doof voor vandaag
Het past bovendien naadloos in de bredere, misselijkmakende trend van dit Haagse kartel. Het kabinet-Jetten biedt aan de lopende band excuses aan voor historisch leed dat zich decennia of zelfs eeuwen geleden afspeelde, omdat het ze politiek niets kost.
Maar als het gaat om het nemen van verantwoordelijkheid voor de puinhopen die de overheid vandáág de dag aanricht – denk aan de slachtoffers van de toeslagenaffaire die nog stééds in de ellende zitten, of de burgers die financieel de afgrond in worden gejaagd door hun klimaatbeleid – dan is men in Den Haag plotseling doof en blind.
De afstandsmoeders en hun kinderen verdienen het allerhoogste respect en oprechte genoegdoening voor wat hen is aangedaan. Ze verdienen meer dan een goedkope, rimpelloze ‘sorry’ van een falend kabinet dat uitsluitend bezig is met het oppoetsen van het eigen imago.
.

